Ana içeriğe atla

Formanın Ağırlığı

Durmuş hoca maç sonu açıklamalarında formanın ağırlığından ve bazı oyuncuların bunun farkında olmadığından söz etmiş. Hoca böyle bir gözlemde bulunuyorsa taraftar olarak Ünye maçında çıkacak takımı merak ediyorum.Eğer hoca bu tespite rağmen aynı kadro ile sahaya çıkarsa yada bizim izlerken gözlemlediğimiz formanın hakkını vermeyen adamları tekrar sahaya sürerse forma kadar kulübeninde ağırlığı belli olmuş olacak.

Durmuş hocanın ciddiyeti disiplini özellikle ikinci görev zamanında belirgin olarak ortaya çıkmıştı. O dönemde bazı uygulamaları ile takıma ciddiyet kazandırmıştı. Hocadan kendi adıma isteğim öncelikle disiplini tekrardan sağlaması. Eğer söz konusu formanın ağırlığı ise ciddiyetsiz davranan kim olursa olsun gerekirse yedeği olmasın gerekirse yerine oynayacak olan kişi ondan kötü olsun ama ne olursa olsun gözünün yaşına bakmasın. Belki mağlubiyetler taraftarı üzüyor ama böyle ciddiyetsiz formanın garanti olduğunu hissettiren futbolcu tavırları daha da üzücü oluyor.

Yıllardır herkesin dilinde olan bu sözün artık gerçeklik kazanması için hocaya büyük görev düşüyor. Bu gelen arkadaşların hepsinin ilk sözleri formanın büyüklüğüydü ama oynanan oyun mücadele bunun bazıları için böyle olmadığını bizlere gösterdi. Eğer bir şeyler değişecekse artıları eksileri illa olacaktır. Mühim olan sonuç alabilmektir. Hoca sözlerinin arkasında son gücüne kadar dursun gereğini yerine getirsin.

Yorumlar

Yergökmavi dedi ki…
Ahmet Gökçek hafta sonu oynadığımız maçta protokolde maçımızı izlemiş.Hani diyecemki Kızılcahamam'ı izlemeye geldi,çocukları Demirspor forması giymiş.
Bu öylesine bir tesadüfmü?Yoksa......
Alpaslan KUŞVURAN dedi ki…
Çok başlılığın olduğu yerde Durmuş Ali ÇOLAK'ın etkisi düşük düzeyde kalacaktır. Takıma müdahale eden çok kişi var. Bu durumda hoca enerjisinin büyük bir kısmını dengeleri korumak adına yapacaktır. Bana göre bu durum yıllardır Demirsporun en büyük sorunlarından birisidir. Yıllardır Belediye tarafından desteklenip başarısız olmamızın nedeni de burada yatıyor. Oyuncuların adamları olduğu için onlara oynayacağı yönde güvenceler veriliyor olmalı ki bazıları yeterince formanın hakkını vermiyor. Neticede ya adam gibi birisi olacak ve kimseyi işine karıştırmayacak (böyle teknik adamlar uzun soluklu olmuyor bizde) ya da dengleri ve kendi koltuğunu bir anlamda alacağı parayı korumak adına işler yapan birisi olacak. Sanırım ne tür bir teknik heyetimiz olduğunu anlamak çok güç olmasa gerek...
göktuğ dedi ki…
Düzene karşı gelenlerin Demirspor hayatları fazla uzun sürmedi. Sadi Hoca bunun örneğidir. Seneye devam ederse 8-9 oyuncuyla devam edeceğini Erhan Namlı'nın abi dediği kişilerin olduğu bir takımın başarılı olamayacağını söyledi ve gönderildi.
yavuzy dedi ki…
Yıllardır ne hocalarımıza ne futbolcularımıza güvenebildik. Onlar kendi aralarında birbirlerine güveniyor mu, bilemiyorum. Yaşadıklarımız ve sürekli başarısızlık, böyle bir güvenin olmadığını gösteriyor. Önce onlar kendi arlarında bir bir bütünüz, disiplinli bir takımız imajını vermeleliler. Ardından tribünün onlara güveni gelir...
Onur BİÇER dedi ki…
Yönetimin, "Aile bütünlüğümüzü bozdurmayacağız." şeklindeki açıklamasından sonra hem de o açıklama esnasında sayın başkanın mimiklerinden ne kadar kararlı ve kendinden emin olduğu hissedilirken, hemen akabinde Ali Güneş'in gönderilmesi aile bütünlüğü içinde güvenin tesis edilmesinde sıkıntı yaşanabileceğine işaret ediyor sanki. Umarım bütünlükteki bozulma geçicidir de bütün olduklarını tez zamanda hissederiz.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ben Bunu Hak Ettim...

Bugüne kadar yazdığım en zor yazılardan biri bu.  Yanımda küçücük iki çocuk vardı maçta, sevdim onları öptüm. Hatta babası yorulmuştu da aldım onu omzuma maçı bir süre birlikte izledik. O esnada çocuğun nasıl heyecanlandığını gördüm. Bacakları kasılıyordu, boynumun sıkıştığını hissettim. Sonra bağırdı ve akabinde ellerini vücudunu titreme alacak kadar sıktı. Bu çocuk sanırım 4,5-5 yaşlarındaydı. Tam benim kızımın yaşlarında. İşte o anda aslında anlamalıydım hak ettiğimi bu belayı. Çünkü ben de çocuklarımı bu acıya götürüyorum. Onlar acıya doğru yürürken, ben her Demirspor deyişlerinde mutlu oluyorum. Her mavi-lacivert deyişlerinde mutlu oluyorum. Onlar da bana başarı videosu gönderiyorlar.   Ben böyle bir babayım işte. Çocuklarının bu tür videolarına bakıp, duygulanan mutlu olan bir babayım. Onlara mavili, armalı kıyafetler alıp ellerimle uçuruma götüren bir babayım. Tabi ki Allah belamı verecek.  Kendi isteğim dışında görev yerim değiştirildi. Ailem paramparça oldu. Ta

"akrep gibisin kardeşim"

Son birkaç gündür yaşanan transfer krizine dair bir şey demek istemiyordum ama en son Başkan'ın "ben gidiyorum o zaman" restine karşı artık bir ses çıkarayım dedim. Ama Başkan'a diyecek bir şey yok. Onun hali tavrı belliydi zaten; para bende istediğimi yaparım, istediğimi getiririm-götürürüm, kimseye hesap vermem... Daha önce, "ben olmasam Yenice'nin ötesine gidemezsiniz" diyenlerin 2020-2021 versiyonu. Aynı kafa, aynı sonuç. Ben gidiyorum der, gider; kalıyorum der, kalır. Memleketin hali bu.  Sorun, menajerin biriyle takımı oyuncağa çeviren bu tutumu "büyüksün Başkan" diye koşulsuz alkışlamaktı. T akımın imajını yerle bir ederken,  Tanju'su, Anderson'u, harcadığı bir ton parayla bir yanda da taraftara posta koymasını görmezden gelenlerde asıl sorun. Başarı istiyoruz diye ses çıkarmadık, kısık sesle konuştuk, dışarıya karşı da savunduk.  Taraftar her zaman doğruyu söylemiyor olabilir ama Demirspor taraftar olmadan başka tek adam takımla

Karagümrük: 4 - Adana Demirspor: 0

 Kötü başladığımız lige daha da kötüye giderek devam ediyoruz. Çok net bir yenilgiyle gerçeğin tokatını yedik: Sorun Samet Aybaba'da değildi.  Balotelli'yi kontrol altında tutsun diye gelen İtalyan hoca, 15 günde takımı daha iyi hale getirmek yerine tamamen dağıtmış. Çok kötü bir oyunla farklı bir yenilgi aldık ve umarım bu alınan yanlış kararların geri dönüşü için bir dönüm noktası olur. Bir kişinin keyfiyle takım yönetilmez!