Gurbette Demir Gibiyiz! Adana Demirspor Blogu

Haftasonu Kayseri ile liderlik mücadelesine çıkıyoruz. Demirspor yakın tarihinin en kritik maçlarından biri olacak. 20 yıl sonra ilk kez bu kadar yakınız Türkiye liglerinin tepesine. 2012'deki 2.lig şampiyonluğunun ardından yeniden bu heyecanı, bu sefer daha fazlasıyla yaşıyoruz. Kayseri maçını, 2012'deki Körfez maçına benzetiyorum.  2.ligte şampiyon olduğumuz sene, son 3 haftaya girilirken play-off mücadelesinin 1 basamak uzağındaydık. Takım çok da umut vaad etmezken, rakibimiz son haftaların flaş takımı Körfezspor'du. Küme düşen Adıyaman'ı deplasmanda zorlanarak yendikten sonra  Körfezspor, şimdi adı Kocaeli Birlik oldu, çok da umutlu olmadığımız bir rakipti. Kazanamazsak şansımız kalmıyordu ve o maçı 1-0 alarak play-off potasına girdik, ardından son haftadaki deplasman galibiyetiyle birden kendimizi Denizli'de bulmuştuk. Körfez maçında değişen kaderimiz, Balıkesir ve Bugsaş maçlarındaki mucizevi galibiyetlerle taçlanıp Fethiye finaline kadar ulaşmıştık. Kritik ...

Sabah Gencay arkadaşımız (@gencay1940) twitlemiş; Demirspor'a dair hiç bir olumlu haber duymazken şu güzellikleri yeniden hatırlamak güzel olur... Yıllar sonra gelen şampiyonluk sevinci için şu oyunculara hakkıyla teşekkür ettik mi? 

1461 Trabzon'la geçen yıl aynı gruptaydık. İçeride 1-0 yenip, dışarıda 3-1 yenilmiştik. Sonuçta 1. lig'e yükselen 3 takımdan ikisi olmuştuk. Bugüne kadar 1461 Trabzon'la 5 kere karşılaştık; 2 galibiyetimiz 2 mağlubiyetimiz 1 beraberliğimiz var. Bu karşılaşmalarda bolca kırmızı kart çıktığını görüyoruz: 5 maçın 3'ünde toplam 6 kırmızı kart çıkmış. http://www.mackolik.com/Comparison/AllMatches.aspx?id=1001827 Geçen yıl 1461 ve 1940'ın sembolik değerlerine dair yazımızın hala arkasındayım: http://www.adanademirspor.net/2012/03/1940-1461.html

Geçen sene Ekim sonu-Kasım içinde yine 4 maçlık galibiyet serisi yakalamıştık. 2004'ten beri ilk kez böyle birşey oluyordu ( www.adanademirspor.net/2011/11/2004ten-beri-ilk-kez.html ). Yönetimiyle, hocasıyla yine gergin ve sahada da kötü başlayan bir sezonda beklenmedik bir seriydi; hangisi gerçek diye sormadan edemedik ( www.adanademirspor.net/2011/11/hangisi-gercek.html ). O seri 5 maça taşınamamıştı; Denizli Bld mağlubiyeti yüzünden... Sezon boyu dalgalanan takım, sezon sonunda beklenmedik şekilde bizi şampiyonluk kıyılarına atmıştı! Belli mi olur, belki bu hafta o seride yeni bir halka kazanılır; belki bu Kasım'da yeni bir sayfa açılır; belki yine dalgalanıp duruluruz ama şampiyonluk karasına çıkarız. Belli mi olur! Dilimizi ısıralım...

Altın Koza Festivali'nin başladığı şu günlerde ben de bir blog geleneği olarak Altın Kozalak ödüllerimi dağıtıyorum. Malum, Altın Kozalak ödülü yıl  ve sezon boyunca Demirsporumuza yakışmayan her türlü söz, davranış ve kişilere yaptığımız göndermedir. 2008'ten bu yana blogta bu rezillikleri ifşa etmeye, bu eleştirileri yükseltmeye devam ediyoruz; bir daha yaşamamak için... En İyi Film : "Belediye Kapısı Şen Ola" / Mehmet Gökoğlu En İyi Yönetmen : "Aday Varsa Çekilirim" / Mehmet Gökoğlu En İyi Senaryo : "Üyelerim ve Ben" / Haziran 2012 Adana Demirspor Kongresi En İyi Kurgu : "Aday Yoktu, Olduk" / Önder S. Gökoğlu En İyi Makyaj : "Denk Miyiz?" - Gelir Gider Tablosu En İyi Komedi : "Bu Ne Bu?" / Şampiyonluk Kupası ile Fotoğraf Çektiren Mülki Amirler En İyi Dublör : "Büyük Usta" Güvenç Kurtar En İyi Oyuncu : "Mesajınız Var" / İç Sahadaki Eyüp ve Alanya Maçında Futbolcular En İy...

İyi gün dostları ortalığa peydah olunca, bazı hususları hatırlatmakta fayda var: Şampiyonlukta kimin payı yok? Yerel Basının payı yok! Aralarına bir kaç iyiniyetli ismi bir yana koyalım, yerel basın Adana'nın tek adam yönetimleri tarafından istendiği kullanılıyor yıllardır. Onlar hep güçlünün yanında; haklının değil... Yerel basının bu şampiyonlukta hiç payı yok. Çünkü ne Demirspor'a dair ne özgün haber, ne özel haber ürettiler... Birbirinin kopyası işler yaptılar. Eyüp maçında, Ünye maçında neler oldu, sorgulamadılar. Yönetimin mali tablolarını analiz etmediler. Yönetim kurulunda kim ne kadar para harcadı, araştırmadılar. Futbolcuların neden para alamadığını sorgulamadılar. Temlikleri, borçları, alacak verecekleri dert etmediler. Kongre sürecinde sessiz kaldılar, kimin ne düşündüğünü yansıtmadılar. Her şeyi olduktan sonra yazdılar. Maç kazanılınca sevindiler, kaybedince üzüldüler. Tabela yazarlığı yaptılar. Milletvekillerinin payı yok! AKP'si, CHP'si, MHP'si, b...

Şampiyonluk kutlaması bugün 5 Ocak Stadı'nda gerçekleşti. İnternete düşen ilk fotoğraflardan seçmeler: Diğer fotoğrafşar için bknz: http://www.demirsporplatformu.com/haberler/sampiyonluk-soleninden-tam-374-fotograf.html

Okuyucularımızdan ve blogumuza daha önce de yazılar yazmış Mehmet Dalgıç'tan gelen bir öneriyi paylaşıyorum. Bu kupa en çok taraftarın hakkıysa, taraftarla buluşsun diyor Mehmet; hakkı var... Kupanın en az bir gün ADS STORE'da taraftarla buluşması için bir organizasyon yapılabilir. Kupayı kaldırmak uygun olmasa bile hatıra fotoğrafı çekmek için bile yapılabilecek bir uygulama... : --- Arkadaşlar, uzun zamandır aklımda olan bir fikri önce sizinle paylaşmak istedim. Beklenen şampiyonluk geldi. 10 yıl gibi uzun bir sürede geldi. Acılarla isyanlarla. Gün geldi ağladık, gün geldi sevindik ama çok çile çektik. Farkında mısınız kazanılan kupa herkesin elinde dolaştı. Herkese gitti. Vali kaldırdı, belediye başkanı, iş adamları, basın mensupları herkes dokundu o kupaya. Herkes kaldırdı o kupayı haykırarak. Tek dokunamayan bizleriz. Benim Adana Demirspor sevdalısı Adana Demirspora yıllarını veren kardeşlerim abilerim arkadaşlarım dostlarım 7'den 70'e gönlüne veren taraftarı...

Şu fotoğraftaki garabete bakın: Bugüne kadar Demirspor için taşın altına elini sokmayanlar şimdi kupayı gururla havaya kaldırıyor. Bu kentin protokolü, milletvekilleri ve iş adamları, Demirspor'un zor günlerinde mırın kırın bir destekle, yarım ağız açıklamalarla, resmi tavırlarla bize mesafeli davrandı. Ne forma reklamı için devreye girdi, ne kongre sürecinde bir tavır aldı... Belediye'nin spor fonu konusundaki yalpalaması, yönetmeliği yasayı unutması ve tutarsızlıkları aklımızda. Halkın oylarıyla seçilmiş belediye, kamu gücünü elinde bulunduran valilik, seçilmiş milletvekilleri, bu kentten para kazananlar halkın takımına karşı ancak başarılı olduğu bir anda sempati gösterdi. Onca maçta boş kalan protokol ancak 31 mayıs gecesi yerini aldı. Çok şükür! Ama son günün son dakikasında başarıdan pay çıkarmak isteyenlerin bizim gözümüzdeki yeri bellidir. Siz iyi gün dostunuz; bunu iyi biliyoruz!

Fethiye maçı dönüşü kaza geçiren arkadaşlarımız nedeniyle, şampiyonluk kutlaması hemen yapılmadı. Kupanın Adana'ya geldiği gün ve şampiyonluk kortejinde Şimşekler Grubu organize bir şekilde yer almamıştı. Kaza geçirenlerin durumu daha iyiye gittikçe, kutlamalar için adım atıldı. Çarşamba günü 5 Ocak Stadı'nda Haluk Levent'in de katılımıyla resmi şampiyonluk kutlaması gerçekleşecek. Çarşamba günü Adana yanacak! Söz verildiği gibi...

Daha 1 ay öncesine kadar şampiyonluğa hiç birimiz inanmazken; play-off'a gitsek ne olacak sanki diye hayıflanırken; futbolculara güvensizliğimiz had safhada ve yönetimin beceriksizliği tüm umutlarımızı karartırken, haziran ayına şampiyon olarak girdik! Nasıl oldu? 1 ay içinde herşey nasıl tersine döndü? Görünen neden: Futbolcular oynamaya karar verdi! Yönetimin ödemeleri zamanında yapmaması, kaynak bulamaması onları dağıtmadı birleştirdi. Bu birleşimde tabii ki Ercan Albay'ın tavrı, duruşu çok önemli. Takıma sezon başından beri ihtiyaç duyulan disiplini Ercan Hoca sağladı. Futbolculara "bu işi başarabilirsiniz" inancını o verdi. Tribünün, yönetim ya da futbolculardan önce Ercan Hoca'ya güvenmesi de bundan kaynaklanıyor... Aslında birkaç maç kazanmak, o kadar da zor değilmiş, değil mi? Oyunu tutup biraz fazla efor sarfedip, gerektiğinde kapanıp kaleyi avunup gerektiğinde yoğun presle rakibi boğmak, öyle çözülmez matematik problemi değilmiş... Futbolcular k...

Fethiyespor maçı öncesi tribünden ve sahadan kareler: Pankartlarımızı astık...  Stada komşu binada dalgalanan Demirspor bayrağı!  Seremonideki coşku... Maç başladı ve çok şükür iyi bitti!

Şampiyonluk sevincinin, tribünden görüntüleri... Kupa kalkarken  Zafer bayrağı   Futbolcular tribünle ADS çekerken   Zafer şarkıları...  Hatıra fotoları.

Evet, hakikaten mutluluğa da akarmış gözyaşları. Güzel günlerde de ağlarmış insanlar. Kabuk tutan yaralar kanayınca çok derinden duyulur acısı. İşte bu acı da derin bir korku yaratır insanda.  O korku ile düştüğümüz yollarda yer yer elimizi ısırarak, yer yer dilimize set çekerek, düşünceleri sınırlamaya çalışarak, sapsarı benizlerle ama içten içe hep dualarla, adalet isteyişleriyle girdiğimiz stadyumdan çocuklar gibi şen çıktık. Öyle sağlamdı ki, çektiğimiz acılar birçok yeni kuşak anlam veremedi gözyaşlarımıza. Ne de olsa hep sıkıntılı dönemlerde büyüyenler, sıkıntıları içselleştiriyorlar. Sıkıntılı yaşamı normal gibi algılıyorlar. O nedenle de sadece mutlu olabilirken, kahkaha atabilirken şampiyonluk görmemiş genç kuşaklarımız, oh be hak ettiğimiz mertebelere bir yakınız diyebilmenin gözyaşlarıydı bizimkiler.  Şimdi ise sesimin çıkmamasından gurur duyuyorum, gözlerimin sabahın köründe tuzları hissetmesinden de... Güzel bir gün gösterdin, kıpırdadın Demirspor. K...

Allahım ne güzel sabah! Uyu, Demirspor şampiyon! Uyan, Demirspor şampiyon! Bloga gir, tepedeki yazıyı gör, Demirspor şampiyon! Rüya değil ha, tekrarladıkça tekrarlamak istiyor insan: Demirspor şampiyon! Yüzümde zaman zaman tek başıma kahkaha atmama bile vesile olan koskoca bir gülümseme! Vay canına be! Böyle sabahlar da varmış demek ki! Çok şükür yaşadık! OOOOHHH BEE! Ha, şampiyonluk yanında problemler getirmiyor mu? Elbette getiriyor...Mesela "Neyleyim cebimdeki milyon doları, sen şampiyon olmayınca" demeye alışkın olduğum için bugüne dek hakikaten hiç dokunmadığım milyon dolarıma ne yapacağım sorusu var artık gündemde AHAHAHAHAH! Mutluluktan gerizekalı ettin beni Demirspor! Allahına kurban senin!

Bugün 01.06.2012... Demirspor bugüne şampiyon uyandı. Adana Demirspor şampiyon! Var mı daha ötesi?! Mutluluk gemisi yanaştı limanımıza, hiç gitmesin, terk etmesin bizi...

Gözümüzü açtık ve Demirspor şampiyon! Onca kötü gün, kötü dönüşler, kötü yollar, kahırlar ve hayalkırıklıklarından sonra.... ŞAMPİYONUZ ULAAAAANNNN!!!!! Oh be! Ne güzel bir duyguymuş...

Bu kez olsun... Bu kez yüzümüz gülsün. Yeniden Demirspor için, final için, şampiyonluk için yollara düşmeden evvel geçmiş yılların tedirginiliği; bu yılın garipliği aklımızda. Belki de biraz unutkanız ya da umursamaz...Geçmişi de hatıraları da birbirine karıştırdık. Sadece zafer için, bu kez olsun diye herşeyi unutmaya hazırız.

Finalde rakip Fethiyespor oldu. Rakibi tanıyoruz zaten; fazla söze gerek yok. Son söz futbolcuların... Tribün gereğini yapıyor zaten. Güldürün yüzümüzü; oluverin şampiyon!

 Bugsaş maçı, tribünden görüntüler#2 maç öncesi  maç sonu