Ana içeriğe atla

Hedef Açıkça Ortaya Konmalı

Takımdaki kötü gidişin nedeninin bana göre kaynağını daha önce yazmıştım: Takımın devre arası kampında üstüne hiç birşey koymayarak, işleri idare etmesi. Boluspor maçından itibaren, "zaten küme düşmeyecek puanı topladık, başarılıyız" havasının camiada yayılması. Ne Başkan'ın ne de teknik ekibin ilk iki ya da play-off'a dair inandırıcı açıklamalarının ve hedeflerinin olması.

Buraya kadar futbolcuların kendi iradeleri, istekleri ve inançları ile geldik. Ama onlarda da artık "bizden bu kadar" havası seziliyor. Balık baştan kokar. Yönetim işareti verirse, futbolcular da bunu kendince yorumlar.

Lawal'ın, Gökhan Kaba'nın, İrfan'ın, Emre Balcı'nın yerleri doldurulamadı. A2'nin golcüsü Muhittin'in Maraş'a gönderildi. Dar kadro, "idare ederiz" durumunun bir yansımasıydı.

Erman'a dair eleştirilerimi ikinci yarının başından beri dile getiriyorum; bu haftalık bir durum değil. Kendisine birkaç kez twit atarak da bunu ilettim. Belki görmüştür. Kaptan, devre arasından hazır dönmedi. İlk yarıda hepimizi şaşırtan performansı orada bıraktı. Evet, belki Mustafa Hoca'nın hatalı oyun planından belki ona yardımcı olacak kimsenin olmamasından... Bu tip tespitler doğru. Ama Erman'ın ilk yarı performansının normal değil, ekstra olduğu ortadaydı. Şimdi kendi normallerine döndü.

Başarılı futbolcunun, paralarının ödenmesi, daha iyisi için teşvik edilmesi doğru olandır. İvme kötüye dönünce, hataların söylenmesi de öyle... Şimdi bu noktadan sonra yönetim gitsin-hoca gitsin-kaptan gitsin demenin bir alemi yok. Yönetim-teknik ekip ve futbolcuların bir araya gelip, hedefimizi küme düşmemek mi yoksa play-off mu sorusunun cevabını net biçimde dermeleri gerekli. (Henüz matematiksel olarak küme düşmemeyi garantilemedik!)

Bunu kamuoyuna duyurmanın yolu da Manisa'dan alınacak sonuç!


Yorumlar

coulibaly dedi ki…
Ben de geldiğimiz noktaya kendimce bir kaç şey ekleyeyim;
Karşıyaka maçına kadar futbolcuların çabasından şüphem yok, ellerinden geleni yaptılar. Bundan sonrası yine onların karakteri ve yeteneklerine bağlı. Erman Özgür olayında kaptana haksızlık yapıldığını düşünüyorum. Evet belli ki devre arasında iyi hazırlanmamış ya da hazırlanamamış ama kötü gidişatın faturasının Cumartesi günü ona kesilmesi hiç olmadı, ayıp edildi. Mustafa Uğur'un saçma sapan mantalitesi yüzünden 35 yaşındaki bu adam lig başından beri hem ofansif hem defansif orta sahanın bütün yükünü üstlendi hem de hiç dinlendirilmeden. Ama buna rağmen maçların sonlarına doğru ceza sahasından top çıkardığı bile çok oldu. Son yıllarda hem futbol kalitesi, hem karakter olarak özlediğim futbolcu tipiydi. Mustafa Uğur'la devam edeyim, aslında Mustafa Uğur ve takıntıları gibi bir yazı da düşünmüştüm ama burada toparlayım. 1. devrenin sonuna doğru ( galiba Linyit maçından sonra) yazı yazmıştım ve bazı konularda eleştirmiştim. Geldiğimiz noktada eleştirilerimin hafif kaldığını görüyorum. Bir teknik adam hiç mi rakibinin analizini yapmaz hep mi ezber oynatır takımı. Olmayan kanat oyuncularıyla, formsuz bek oyuncularınla her maç 4-4-2 düzeninde oynamaya çalışmanın mantığı nedir? Bu kadar savunma zafiyeti varken içerde, dışarda çift forvet oynatmanın mantığı ne? Samet Kartal, M. Uğur'un akrabası mı? Bir teknik adam hiç bir maçı çeviremez mi? Yanlış oyuncu tercihleri yapabilirsin ama oyuna soktuğun oyuncuyu 15 dakika sonra oyundan çıkarıp tribünlerin önüne atamazsın. Bence elimdeki kadro bu kadar demeye de hakkı yok. Cumartesi günkü Karşıyaka devre arasında bir çok oyuncusunu kaybetti, toplama bir takımla devam ediyorlar ama bir oyun stratejileri var, kapasitelerini biliyorlar ona göre oynuyorlar. Bizim sağ taraftan Erçağ'nın bindirmelerinden, yaptığı ortalardan başka bir oyunumuz yok. Yönetim rezil bir şekilde yönetebilir, ilk devrenin sonunda bence şampiyonluğa gidebilecek Lawal'lı, Gökhan Kaba'lı kadroyu bozarak kötü gidişattaki başrolü oynadı ama Mustafa Uğur'da saha içinde hiç bir şey üretemedi. İlk devredeki güzel oyun ve sonuçların tamamen futbolculara bağlı olduğunu görmüş olduk. Sezon sonunda ne olursa olsun kaçıncı sırada olursak olalım, ne Mustafa Uğur'u ne de onun futbolcularını takımda görmek istiyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beşiktaş: 3 - Adana Demirspor: 3

 Demirspor bu; her an her şey mümkün. Oyuncular değişse de hem dibe vurup hem son saniyeye kadar heyecan yaşatmak geleneği değişmiyor.  İstanbul'da İnönü'de 3-0'dan maç çevirmek büyük iş. Takımın gerçek gücünü gösterdiği, belki de sezona merhaba dediğimiz maç oldu... Balotelli beklediğimiz patlamayı yaptı; İstanbul' da olması tesadüf değil. İlk yarıda acemice hatalar, Sinan ve Ferhat'ın dağılması, rakibin dalga dalga gelişini durduramamak can sıktı. Aslında kötü değildik ama rakip çok iyi başladı. İkinci yarı başında 3. Golü de yiyince moraller bozuldu. Ama işte Demirspor bu! Yaptı yapacağını... Rakibin oyuncu değişikliklerini lehimize çevirdik. 60. Dakikadan sonra Vargas ve Balotelli'nin şutları son dakikaya kadar umudu taşıdı. Assombalonga'nın dokunuşuyla 1 puana uzandık. Tebrikler, teşekkürler takım; devamı gelsin... 

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ

Karagümrük: 4 - Adana Demirspor: 0

 Kötü başladığımız lige daha da kötüye giderek devam ediyoruz. Çok net bir yenilgiyle gerçeğin tokatını yedik: Sorun Samet Aybaba'da değildi.  Balotelli'yi kontrol altında tutsun diye gelen İtalyan hoca, 15 günde takımı daha iyi hale getirmek yerine tamamen dağıtmış. Çok kötü bir oyunla farklı bir yenilgi aldık ve umarım bu alınan yanlış kararların geri dönüşü için bir dönüm noktası olur. Bir kişinin keyfiyle takım yönetilmez!