Ana içeriğe atla

Gençlerbirliği 1-2 Gerçek Adana Demirspor

Kardeşlerimiz bence en önemli galibiyetlerinden birini aldılar. Bu sene Gençlerbirliği çok iyi bir takım kurmuş gördüğüm kadarıyla ve bu takıma karşı şansımız hiç tutmamıştı, hep kora kor oynamıştık ama bileklerini bükememiştik. Bu kez son sözü biz söyledik ve en kritik dönemde ilk dörde girme mücadelesinde çok mühim bir galibiyet aldık. Tebrik ediyoruz kardeşlerimizi.

Gollerimizi ilk yarıda Muhittin ve ikinci yarıda sonradan oyuna giren Ahmet kaydetti. Yavuz maçtaydı, ben şehir dışında olduğum için iştirak edemedim. Yavuz'un anlattığı kadarıyla Ahmet'in golü çok güzelmiş, rövaşata atmış kardeşimiz. 2-0 öne geçtikten sonra son saniyelerde Gençlerbirliği bir serbest atıştan golü bulmuş ve maç böyle sona ermiş.

Toplam 14 maç oynanacak olan ligde 12 maçı geride bıraktık. Fenerbahçe ve Altay'ın birer maçı eksik. Şu anda maç fazlasıyla 19 puanla üçüncü sıradayız. Fenerbahçe'nin Altay'ı mağlup etmesi halinde dördüncülüğe gerileyeceğiz ama her halükarda ilk dörtteyiz an itibarıyla. Ayın 19'unda sahamızda Altay ile oynayacağız. Bu maç çok önemli olacak ilk dörde girme açısından.

Tekrarlıyorum, sahada Demirspor varsa yarışır, inadına yarışır, ölümüne yarışır, gerçek Adana Demirspor'a böyle bir anlayış yaraşır. Siz, sizi anlayamayacak olanlara inat savaşın, kazanacaksınız, kazanacağız. Helal olsun sizlere. 

Yorumlar

Metin Yılmaz dedi ki…
Bu çocuklar, inanıyor, bu çocuklar oynuyor, bu çocuklar armaya sahip çıkıyor. Maç sonunda, beş kişi de olsak, taraftara 'şimşek sizinle gurur duyuyor' diyenler bu çocuklar. İnsan, bu çocuklar galibiyet aldıkça bir seviniyor, bir üzülüyor. Trabzon'a bakın, 92 doğumlu bir yaş ortalamasına sahip takımla şampiyon olacaklar. Bir de bizim as takıma bakın... Neyse...
yavuzy dedi ki…
Dün müthiş bir maç izledik; kıran kırana geçti, bi ara sertlik yükseldi. İlk yarıda üstünlük tamamen bizdeydi. Golden hemen sonra bir topumuz da direkten döndü. Devre sonuna doğru Gençler'in bir topu iki direğe birden çarpıp geri döndü. O an şans bizden yanaydı. İkinci yarı oyunu iyi tuttuk. Rakibin daha atak oynadığı bu yarıda, kontradan çok net pozisyonlar bulduk. Muhittin ikinci gol şanslarını harcadı ama yerine giren fovetlerimiz işi bitirdi. Ben Amhet iye gördüm ama Yunus atmış sanırım ikinci golü. Müthiş bir dömivoleydi. Kanatta Hüseyin yine çok iyiydi... Tolga ortada oynadı. Defansta Cenk hatasızdı. Maç sonu sevinç ise çok çok keyifliydi!

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beşiktaş: 3 - Adana Demirspor: 3

 Demirspor bu; her an her şey mümkün. Oyuncular değişse de hem dibe vurup hem son saniyeye kadar heyecan yaşatmak geleneği değişmiyor.  İstanbul'da İnönü'de 3-0'dan maç çevirmek büyük iş. Takımın gerçek gücünü gösterdiği, belki de sezona merhaba dediğimiz maç oldu... Balotelli beklediğimiz patlamayı yaptı; İstanbul' da olması tesadüf değil. İlk yarıda acemice hatalar, Sinan ve Ferhat'ın dağılması, rakibin dalga dalga gelişini durduramamak can sıktı. Aslında kötü değildik ama rakip çok iyi başladı. İkinci yarı başında 3. Golü de yiyince moraller bozuldu. Ama işte Demirspor bu! Yaptı yapacağını... Rakibin oyuncu değişikliklerini lehimize çevirdik. 60. Dakikadan sonra Vargas ve Balotelli'nin şutları son dakikaya kadar umudu taşıdı. Assombalonga'nın dokunuşuyla 1 puana uzandık. Tebrikler, teşekkürler takım; devamı gelsin... 

Ben Bunu Hak Ettim...

Bugüne kadar yazdığım en zor yazılardan biri bu.  Yanımda küçücük iki çocuk vardı maçta, sevdim onları öptüm. Hatta babası yorulmuştu da aldım onu omzuma maçı bir süre birlikte izledik. O esnada çocuğun nasıl heyecanlandığını gördüm. Bacakları kasılıyordu, boynumun sıkıştığını hissettim. Sonra bağırdı ve akabinde ellerini vücudunu titreme alacak kadar sıktı. Bu çocuk sanırım 4,5-5 yaşlarındaydı. Tam benim kızımın yaşlarında. İşte o anda aslında anlamalıydım hak ettiğimi bu belayı. Çünkü ben de çocuklarımı bu acıya götürüyorum. Onlar acıya doğru yürürken, ben her Demirspor deyişlerinde mutlu oluyorum. Her mavi-lacivert deyişlerinde mutlu oluyorum. Onlar da bana başarı videosu gönderiyorlar.   Ben böyle bir babayım işte. Çocuklarının bu tür videolarına bakıp, duygulanan mutlu olan bir babayım. Onlara mavili, armalı kıyafetler alıp ellerimle uçuruma götüren bir babayım. Tabi ki Allah belamı verecek.  Kendi isteğim dışında görev yerim değiştirildi. Ailem paramparça oldu. Ta

"akrep gibisin kardeşim"

Son birkaç gündür yaşanan transfer krizine dair bir şey demek istemiyordum ama en son Başkan'ın "ben gidiyorum o zaman" restine karşı artık bir ses çıkarayım dedim. Ama Başkan'a diyecek bir şey yok. Onun hali tavrı belliydi zaten; para bende istediğimi yaparım, istediğimi getiririm-götürürüm, kimseye hesap vermem... Daha önce, "ben olmasam Yenice'nin ötesine gidemezsiniz" diyenlerin 2020-2021 versiyonu. Aynı kafa, aynı sonuç. Ben gidiyorum der, gider; kalıyorum der, kalır. Memleketin hali bu.  Sorun, menajerin biriyle takımı oyuncağa çeviren bu tutumu "büyüksün Başkan" diye koşulsuz alkışlamaktı. T akımın imajını yerle bir ederken,  Tanju'su, Anderson'u, harcadığı bir ton parayla bir yanda da taraftara posta koymasını görmezden gelenlerde asıl sorun. Başarı istiyoruz diye ses çıkarmadık, kısık sesle konuştuk, dışarıya karşı da savunduk.  Taraftar her zaman doğruyu söylemiyor olabilir ama Demirspor taraftar olmadan başka tek adam takımla