10 Ekim 2011

Görkemli Kaybedenler*

Adana Demirspor Taraftarı

Belli ki, evine bile uğramadan, üzerinde tulumu, ellerinde yağ izleri ile, atölyesinden ya da fabrikasından çıkıp gelmiş fotoğraftaki bu ağabeyimize ayıp ettiniz!

Evet siz, siz üçkağıtçı futbolcular...

***
Kaybettiklerinden bir şeyler kazanabilmeyi başarmış, kaybettikleri ile diğerlerine örnek olabilmiş, kaybettikleri halde kazanandan daha çok sevilmiş ve sayılmış olanlardır görkemli kaybedenler.

Demirspor taraftarına ne kadar da uyuyor bu tanımlama öyle değil mi? Büyük sinemacı Yılmaz Güney bile "çocukluğunun ve ilk gençlik yıllarının hüzünlü anısını" buluyor Demirspor'da...

***
Eğer Demirspor'u; eski, yıpranmış temelleri çürümüş fakat görkemli bir binaya benzetecek olursak. Bu binanın kurtuluşu boya yapmakla, dekore etmekle, orasını burasını rötuşlamakla olmuyor demek ki. Zira son yirmi küsür senenin özeti bu...

Bu işin bir tarafı.

Diğer tarafı ise genel olarak Adana'nın kasabalaşma yönünde yaşadığı geri gidiştir.

Demirspor, kurulduğu yıllarda Cumhuriyet Türkiye’sinin gözbebeği, ekonomik kalkınmanın en önemli ayaklarından biri olan Demiryolları'ndan alıyordu gücünü. 70'lere gelindiğinde ise bu kez Adana'nın büyük sanayicileri ve toprak sahiplerinin desteğiyle gücüne güç katıyordu. Bu durum 80'lerin ortalarına kadar devam etti. Ekonomik geri gidişle beraber camia'nın içinden Kulübe yön veren insanların da sahneden çekilmesiyle birlikte 90'ların ortasından günümüze kadar sürecek “Belediye'nin vicdanına bırakılmış bir Demirspor” var karşımızda.

Belediye orijinli yönetimlerin: "Biz olmazsak Demirspor kapanır" tehditleri, kulübü içinden çıkamayacağı büyük krizlere sürükledi.

Ve hiç kimse kendisine şu soruyu sormadı: Bizim önceki yönetimlerden farkımız ne?

Bir de bütün bu başarısızlıklara rağmen her sene başında ve sonrasında yapılan büyük konuşmalar, rakipleri küçümsemeler, içi boş şampiyonluk vaatleri de cabası. Önce başarıyı yakalayın, sonra konuşun! Bizler de sizleri takdir edelim. Demirspor’a gönül vermiş insanların umutlarını sömürmeyin. Eğer gerçekten bir vizyonunuz var ise samimi bir şekilde ortaya koyun. Çünkü, Kral'ın çıplak olduğunu herkes görüyor artık...

Sözün özü; günü kurtarmaya çalışırken, yarınını kaybeden bir kulüp olduk...

***

*Görkemli Kaybedenler: Blues'un babası, büyük müzisyen Leonard Cohen'in bir kitabına verdiği isim.

4 yorum:

emrahche dedi ki...

fotoğrafın değeri çok yüksek...hatta elinde bir parça da ekmek...71 yıllık yıkılmazlığın anlamı bu fotoğrafta gizli...ne büyük talihsizliktir ki son 20 yıldır takımın başına gelenlerin hiç biri tribün taraftarı değildi...

disconnectus erectus dedi ki...

Eline sağlık Fırat. Taraftar ne yapacağını şaşırdı, desteklese bir dert, desteklemese ayrı... Yöneticisi-futbolcusu el ele, Demirspor'dan nefret ettirdiler.

Onur Tireng dedi ki...

Resim malum takımın taraftarı..Dikkatli bakılırsa sağ üstte pankart asılı.kaplanpenche adlı sitede öyle belirtilmiş..

İstanbul Tayfası
Onur Tireng.

Çağrı Erorhan dedi ki...

Arkadaşım bu taraftar Adanaspor maçına gelmiş ve fotoğraf Adanaspor maçında çekilmiştir. Hatta hikayesi bile vardır arayın azıcık bulursunuz ;) Hatanızdan dönmeniz ümidiyle :)