Ana içeriğe atla

Adana Yenileniyor, Ya Yerel Basın?

Tuncel'in tutuklanması sonrası, her zaman girdiğim sitelerin ötesinde, Adana basınını daha detaylı takip etmeye çalıştım. Yerel spor basınının durumunu zaten biliyoruz ama diğer basın kuruluşlarının hali de ne yazık ki kentin genel görünümü gibi. Bilginin artık internet üzerinden hızla paylaşıldığı, türlü haber sitelerinin olduğu bir ortamda, Adana basınının internetle imtihanı içler acısı.

Sitelerin veya gazetelerin tamamında, garip bir şekilde köşe yazarı bolluğu var. Her sitede onlarca kişiye köşe verilmiş. Ama muhabirlik desen yerlerde sürünüyor. Bir gazeteyi, haber sitesini, oranın muhabirleri ayakta tutar halbuki.

Tuncel'le ilgili gelişmeler sonrası, Adana basınından bir tane analiz haber okuyamadık. Ne bir söyleşi, ne bir detay... Muhabirlik başarısı gösterecek hiç bir site bulamadım. Tuncel'le ilgili haberlerin hepsi ulusal gazetelerden kesip yapıştırılmış, ajanslardan aynen alınmış işlerdi. Adana'daki bir haberi öncelikli olarak yerel basından okumamız gerekirken, tam tersi hiçbir ek detay bulamadık bu mecrada. Ulusal basındaki bir çok ünlü köşe yazarı bile muhabirlik vasıflarını kullanarak köşeleri kaleme alıyor; sadece oturdukları yerden kişisel düşüncelerini paylaşarak değil.

Kentin iliklerine simiş, tek adama yakın olma çabası, anlaşılan basın odalarına da girmiş. Şimdi onlar da bu yeni dönemde nasıl pozisyon alacklarını düşünüyorlardır. Ya da umudum öyle olması yönünde. Yazıp çizdiklerini, tek adamın kıblesine göre belirleyenler, bundan ne yapacaklarını hesabını yapmalılar. Bence, özlerine dönüp gazeteci kimliklerini yeniden hatırlasınlar ve bize haber versinler. Sonra yorum. Muhabir sayısı köşe yazarı sayısından az olan, ajansalara düşecek haberleri kopyalayıp yapıştıran gazetelerin şu anda bunu yapması çok zor.

Köşe yazılarının bazılarında, gelişmeleri "yeni bir Adana"nın ilk adımları olarak görüp selamlayanlar vardı. Bu umut, beni sevindirdi ve şaşırttı. Gerçekten de bu yaşananlar, musibetin nasihata dönüşmesi açısından yararlı olabilir. Bundan sonra siyasaten yeni bir Adana'nın yaratılması için bir yol açılabilir. Şu anda bu yolu en iyi işleyecek olan, AKP ile dirsek temasındaki Belediye Başkanı Zihni Aldırmaz gibi görünüyor. Durak-Tuncel savaşında, aradan sıyrılıp kent yönetimini ellerine alacak bir yetkiye sahip. Kentin muhalif kesimlerinin de bu yeniden yaratım sürecinde rol alması zorunlu.

Adana basınının da bu süreçte toparlanıp, öncelikle daha iyi websiteleri hazırlayarak, hızlı bilgi akışı sağlayarak, sonra da köşeyazarlığı kadar muhabirlik yönünden anlamlı işler üreterek bir takım adımlar atmasının zamanıdır.

Yorumlar

mehmet çevik dedi ki…
Ankara Tayfası tüm mensuplarını saygı ve sevgilerimle selamlıyorum...

yorumunuzun tamamına katılıyorum.Ulusal basının susturulmaya çalışıldıgı,gazete ve tv patronlarının sermayeye yaklaştığı,rantlar ugruna vizyon, misyon gibi şeylerin yerle bir edilmeye çalışıldığı türkiyemizde adanadaki yerel görsel ve yazısal basında bunu yapıyor ve çalışanlarına yaşatıyor.

hani derler ya körler sagırlar birbirlerini agırlar. Aynen onun gibi.

Adanamız zaten Sn.Duraktan bu yana gerilemeye,adeta Osmanlı döneminde oldugu gibi çökmeye başladı.Çevresindeki bir çok kent eko-sosyal anlamda bizi solladı geçti gitti.Övündiği kuzey Adana bile karmaşık bir yapılanmanın sergılendıgı bir görünümde.İŞsizlik olaganca büyüdü.Tefeciler, paradan para kazananlar çogaldı.ADANA ÜRETEN DEĞİL, TÜKETEN BİR ŞEHİR HALİNE GELDİ.

Tabiki bundan nasibi dogal olarak futbol, yani Demir sporumuzda aldı..Geriledik..geriledik..geriledik.. Basındaki çalışan arkadaşlarımızdan yokmu iyiler,düzgün çalışanlar, elbette var.Ama bir gerçekki basın patronları, çalışanlarını korumayarak onları adeta yanlış işlere atıyorlar.SSK, MAAŞ DÜŞÜKLÜĞÜ, SOSYAL OLARAK KORUNMAMA, DÜZENLİ ÖDEME YAPMAMA GİBİ..Ama konuşsalar mangalda kül bırakmıyorlar..

Bu tabloda ise olumlu, somut, iş çıkması, realist olmak,kovalamak,ise çok ama çok zor... Dogal olarakta demir sporumuzda bundan nasibini almaktadır..

Çözüm ?..çözüm direnmektir..çözüm şartlar ne olursa olsun dogru olmak ve kalmaktır. Ve bu insanların çogalmasıdır.

BİR ÜLKEDE EN AZ NAMUSSUZLAR KADAR CESARETLİ OLMAZSAK BU İŞLER DÜZELMEZ..

sAĞLIKLA KALIN...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ben Bunu Hak Ettim...

Bugüne kadar yazdığım en zor yazılardan biri bu.  Yanımda küçücük iki çocuk vardı maçta, sevdim onları öptüm. Hatta babası yorulmuştu da aldım onu omzuma maçı bir süre birlikte izledik. O esnada çocuğun nasıl heyecanlandığını gördüm. Bacakları kasılıyordu, boynumun sıkıştığını hissettim. Sonra bağırdı ve akabinde ellerini vücudunu titreme alacak kadar sıktı. Bu çocuk sanırım 4,5-5 yaşlarındaydı. Tam benim kızımın yaşlarında. İşte o anda aslında anlamalıydım hak ettiğimi bu belayı. Çünkü ben de çocuklarımı bu acıya götürüyorum. Onlar acıya doğru yürürken, ben her Demirspor deyişlerinde mutlu oluyorum. Her mavi-lacivert deyişlerinde mutlu oluyorum. Onlar da bana başarı videosu gönderiyorlar.   Ben böyle bir babayım işte. Çocuklarının bu tür videolarına bakıp, duygulanan mutlu olan bir babayım. Onlara mavili, armalı kıyafetler alıp ellerimle uçuruma götüren bir babayım. Tabi ki Allah belamı verecek.  Kendi isteğim dışında görev yerim değiştirildi. Ailem paramparça oldu. Ta

Beşiktaş: 3 - Adana Demirspor: 3

 Demirspor bu; her an her şey mümkün. Oyuncular değişse de hem dibe vurup hem son saniyeye kadar heyecan yaşatmak geleneği değişmiyor.  İstanbul'da İnönü'de 3-0'dan maç çevirmek büyük iş. Takımın gerçek gücünü gösterdiği, belki de sezona merhaba dediğimiz maç oldu... Balotelli beklediğimiz patlamayı yaptı; İstanbul' da olması tesadüf değil. İlk yarıda acemice hatalar, Sinan ve Ferhat'ın dağılması, rakibin dalga dalga gelişini durduramamak can sıktı. Aslında kötü değildik ama rakip çok iyi başladı. İkinci yarı başında 3. Golü de yiyince moraller bozuldu. Ama işte Demirspor bu! Yaptı yapacağını... Rakibin oyuncu değişikliklerini lehimize çevirdik. 60. Dakikadan sonra Vargas ve Balotelli'nin şutları son dakikaya kadar umudu taşıdı. Assombalonga'nın dokunuşuyla 1 puana uzandık. Tebrikler, teşekkürler takım; devamı gelsin... 

"akrep gibisin kardeşim"

Son birkaç gündür yaşanan transfer krizine dair bir şey demek istemiyordum ama en son Başkan'ın "ben gidiyorum o zaman" restine karşı artık bir ses çıkarayım dedim. Ama Başkan'a diyecek bir şey yok. Onun hali tavrı belliydi zaten; para bende istediğimi yaparım, istediğimi getiririm-götürürüm, kimseye hesap vermem... Daha önce, "ben olmasam Yenice'nin ötesine gidemezsiniz" diyenlerin 2020-2021 versiyonu. Aynı kafa, aynı sonuç. Ben gidiyorum der, gider; kalıyorum der, kalır. Memleketin hali bu.  Sorun, menajerin biriyle takımı oyuncağa çeviren bu tutumu "büyüksün Başkan" diye koşulsuz alkışlamaktı. T akımın imajını yerle bir ederken,  Tanju'su, Anderson'u, harcadığı bir ton parayla bir yanda da taraftara posta koymasını görmezden gelenlerde asıl sorun. Başarı istiyoruz diye ses çıkarmadık, kısık sesle konuştuk, dışarıya karşı da savunduk.  Taraftar her zaman doğruyu söylemiyor olabilir ama Demirspor taraftar olmadan başka tek adam takımla