4 Eylül 2009

Maça Doğru...

Dün akşam sadece havaalanındaki arkadaşlardan telefonla sesleri dinlemekle yetinmiştim. Hatta onu bile doğru dürüst becerememiştik, şarj bitmişti. Birden kendi kendime isyan ettim.

GEce de bayram sabahını bekleyen çocuklar gibi sağa dönüyorum olmuyor, sola dönüyorum olmuyor.Bir türlü uyuyamıyordum. Tüylerim diken diken oluyor.Çok mu abartıyoruz?Bence hayır. SAdece anlatamıyoruz.

Dİğer tribünlerden insanların yüzlerce km uzaktan geldiklerini düşünürsek bu heyecan normal.Bugüne kadar büyük maç görmedik.Benim bile bu yaşıma rağmen gördüğüm en büyük maç Karşıyaka finali ve Trabzonspor maçı.Bugüne kadar hep deplasmanlarda portatif tribünlerde zıpladık. Zaten bir türlü bu hayat bize gülmedi.Gülse de sensiz yapamadık.

En güzel formamı giyeceğim.Tabi ki uğur getiren mavi-lacivert bilekliksiz olmaz.Bugüne kadar hep kendi buruk kanımızı içtik.

Akşam gökyüzünde yıldız uçurmaya geliyorum.Yeni baştan oynamaya geliyorum...

2 yorum:

hiç dedi ki...

gündüzden beri maç hakkındaki yazıları okuyorum. izmirliyim, altaylıyım ama bugün adanada olamadığım için o kadar pişmanımki.

futbola endüstriyel olarak degil de inancınızla, yüreğinizle destek verdiğiniz için sonsuz kere fikrinize sağlık.

Adsız dedi ki...

Arkadaşlar,
Çok istememe rağmen, kırk yılda bir olacak olan bu maça gidemiyorum. Lütfen naklen yayın konusunda bilgisi olan veya bilgi alacak olan arkadaşlar hemen buraya yazsın.

Merih Güvenç