Ana içeriğe atla

Başımız sağolsun...

Dün Adana'da oynanan Adanaspor - Kasımpaşa maçını izlemesinin ardından, göğsünde hissettiği ağrı üzerine otomobilini durdurmak isterken park halindeki bir otomobile çarpıp olay yerinde hayatını kaybeden Adanaspor taraftarı Necmi Çetinel'i son yolculuğuna saygıyla uğurluyoruz...

Milliyet Gazetesi, haberi "Öldüren Mağlubiyet" başlığıyla vermiş...Ah be Necmi Abi, ne vardı bu kadar kendine dert edecek diyeceğim, olmayacak...Ölümüne sevmek, maalesef böyle bir şey işte...

Sevenlerinin, Adanaspor camiasının, hepimizin başı sağolsun...Acınız, acımızdır.

Yorumlar

Onur BİÇER dedi ki…
Allah rahmet eylesin, yakınlarına sabır versin.
Anonim dedi ki…
çok üzücü bir haber yakınlarının ve camiamızın başı sağolsun.ayrıca acımızı paylaştığınız için siz değerli demirbiyiz ankara tayfasına bir adanaspor taraftarı olarak teşekkür ediyorum.ölüm tribünlerimizden futboldan sahalardan uzak olsun..
Anonim dedi ki…
Sözün bittiği yer arkadaşlar burası işte, biz tek adam, o şu bu derken hayatlar eriyor gidiyor bu uğurda... Demirgibiyiz tayfası kendine yakışanı yaptı acımızı paylaştı, sağolun arkadaşlar, hala ne diyeceğimi bilemiyorum, ailesine sabır diliyorum...
Alpaslan KUŞVURAN dedi ki…
Allah rahmet eylesin.
Anonim dedi ki…
siz de yazdınız, en nihayetinde, aynı sofrada kaşık sallayan insanların aynı tutkularına, aynı acılarına dairdir bu. forma aşkı öldürüyor, ölüm de forma rengine bakmıyor zaten...hassasiyetiniz bir Adanasporlu olarak beni etkiledi. düşmanı "yanı başımızda" yaratmadığımız bir adana futbolu dileğiyle...
Anonim dedi ki…
allah rahmet eylesin...
Anonim dedi ki…
Üzldüm. Allah rahmet eylesin. Adanaspor öldürüyo, Demirspor daha kötü; hepimizi süründürüyo.

Tolga
Anonim dedi ki…
İstanbul'un takımlarını tutmayıp da, şehrine sahip çıkan bir abimizi daha kaybettik. Allah rahmet eylesin. Bir Adanasporlu olarak Demirgibiyize sonsuz teşekkürler. İstanbul'da yaşayan biri olarak; Adana'nın sizler gibi böyle kaliteli taraftarlara ihtiyacı var. Siteyi takibe devam!

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ben Bunu Hak Ettim...

Bugüne kadar yazdığım en zor yazılardan biri bu.  Yanımda küçücük iki çocuk vardı maçta, sevdim onları öptüm. Hatta babası yorulmuştu da aldım onu omzuma maçı bir süre birlikte izledik. O esnada çocuğun nasıl heyecanlandığını gördüm. Bacakları kasılıyordu, boynumun sıkıştığını hissettim. Sonra bağırdı ve akabinde ellerini vücudunu titreme alacak kadar sıktı. Bu çocuk sanırım 4,5-5 yaşlarındaydı. Tam benim kızımın yaşlarında. İşte o anda aslında anlamalıydım hak ettiğimi bu belayı. Çünkü ben de çocuklarımı bu acıya götürüyorum. Onlar acıya doğru yürürken, ben her Demirspor deyişlerinde mutlu oluyorum. Her mavi-lacivert deyişlerinde mutlu oluyorum. Onlar da bana başarı videosu gönderiyorlar.   Ben böyle bir babayım işte. Çocuklarının bu tür videolarına bakıp, duygulanan mutlu olan bir babayım. Onlara mavili, armalı kıyafetler alıp ellerimle uçuruma götüren bir babayım. Tabi ki Allah belamı verecek.  Kendi isteğim dışında görev yerim değiştirildi. Ailem paramparça oldu. Ta

"akrep gibisin kardeşim"

Son birkaç gündür yaşanan transfer krizine dair bir şey demek istemiyordum ama en son Başkan'ın "ben gidiyorum o zaman" restine karşı artık bir ses çıkarayım dedim. Ama Başkan'a diyecek bir şey yok. Onun hali tavrı belliydi zaten; para bende istediğimi yaparım, istediğimi getiririm-götürürüm, kimseye hesap vermem... Daha önce, "ben olmasam Yenice'nin ötesine gidemezsiniz" diyenlerin 2020-2021 versiyonu. Aynı kafa, aynı sonuç. Ben gidiyorum der, gider; kalıyorum der, kalır. Memleketin hali bu.  Sorun, menajerin biriyle takımı oyuncağa çeviren bu tutumu "büyüksün Başkan" diye koşulsuz alkışlamaktı. T akımın imajını yerle bir ederken,  Tanju'su, Anderson'u, harcadığı bir ton parayla bir yanda da taraftara posta koymasını görmezden gelenlerde asıl sorun. Başarı istiyoruz diye ses çıkarmadık, kısık sesle konuştuk, dışarıya karşı da savunduk.  Taraftar her zaman doğruyu söylemiyor olabilir ama Demirspor taraftar olmadan başka tek adam takımla

Yeni Sezon Başlıyor

2020-2021 sezonu bizim için bugün başlıyor. Geçen sezon hem alışık olduğumuz hem alışmaktan bıktığımız duyguları yaşadık. Son haftalarda yükselen ivmeyle ilk ikiye girip, beklenmedik bir beraberlikle play-offa kalmamız, sonra finale çıkıp yine son anda hayalkırıklığına düştüğümüz, umutlanıp kahrolduğumuz günler... 2008'ten beri yazdığımız bu blogta, başarıdan ziyade hep üzüntülerden bahsettik. Başarıya gidecek yolun kendimizce güzergahını anlatmaya çalışarak... Yıllar önce çok az kişinin dillendirdiği o noktalar, neredeyse şimdi herkesin fikir birliği ettiği konular oldu. Ama buna rağmen başarı gelmeyince de artık sinirler iyice geriliyor.  Sezon sonunda TFF'nin garabet kararları ile yine tartışmalı günler geçirdik. Düşmenin kaldırılması saçmalığıyla 21 takımlı hale gelen Süper Lig'e play-off finalisti Demirspor alınmalı mıydı? 3. tamamladığımız lig performansı, ligin en çok gol atan takımı olmak, penaltılarla kaybettiğimiz play-off finali gibi  pek çok nesnel gösterge, ill