Ana içeriğe atla

Sezon Analizleri #2- "Bu Sene Düşmemek Başarıdır"

Takipçilerimizden Salih Dost'un sezon analizi daha iyimser, " 2 başkan 4 teknik direktörle bu sene düşmemek bile başarıdır" diyor Salih bey, buyrun:

"Bu yılın sezon analizi sizin de yazdığınız gibi pek iç açıcı değil.

Yine de iyi tarafından bakalım, seneye de 1. ligteyiz. Yıllarca 2. ligin kötü statlarında, ilçe ve belde takımlarıyla oynadıktan sonra 1. ligte oynamak, maçları ulusal kanalda izlemek (bizim gibi uzaklarda olanlar için büyük nimet), adı sanı belli takımlarla oynamak bile iyidir. 

Tabii ki burada kalmamak lazım. Ama istikrarlı olmak iyidir. Bakın Gaziantep BB'ye, Karşıyaka'ya... Yıllardır 1.ligteler, borç harç dertleri yok, hatta Süper Lig'in kapısını zorluyorlar bazen. Bir zamanlar bizim üstümüzde olan Güngören, Altay, Diyarbakır şimdi nerelerdeler. Yani diyeceğim odur ki evet futbolcular, başkanlar, teknik adamlar önemlidir ama biraz da istikrar önemlidir. 

Biraz soluklanalım şu ligte, şu yönetim borç harç işlerini bi düzlüğe çıkaralım. Bir başkanla iki sene üstü süte takım kuralım. Her 6 aya bir başkan değiştirmeyelim. Sonra yavaşta başarı da gelecektir. Süper Lig kapısı çok uzak değil, geçen seneden biliyoruz. Ama düşünce çok pis dibe inebilir bu takım. Başka şehirlerde örnekleri var. Her sene şampiyon olacağı diye bir şey yok. Her seneyi kendi içinde düşünmek lazım. 2 başkan 4 teknik direktörle bu sene düşmemek bile başarıdır. Saygılar."

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nesrin'in Hikayesi : "15 Saat 47 Dakika…Ve Toprak…"

Ön-Not: Nesrin Olgun Aslan’ın hikayesini yazmaya başladığımda kimi zaman soğuk bir suyun ve karanlığın içinde, kimi zaman sonunda varabildiğim bir kıyıda hissettim kendimi. Yazmaya devam ederken önce zor tutuyordum gözyaşlarımı, bir noktadan sonra akmaya başladı hepsi. Yazımı, ağlayarak bitirebildim ancak…Kendisinin web sitesinden (http://www.nesrinolgun.com) ve dönemin Hürriyet Londra Temsilcisi Faruk Zapçı’nın anılarından yararlandım, teşekkürlerimi sunuyorum…Çok uzatmadan, Nesrin’in Hikayesi’ne başlıyorum… 1964 Adana Yüzme havuzunun kenarında 7 yaşında kara kuru bir kız çocuğu duruyor. Havuzun içinde Adana Demirspor Kulübü yüzücüleri. Erkekler çoğunlukta. Küçük kız etrafına bakıyor. Sadece 4 kız çocuğu var. Nesrin, Adana Demirspor’un 4 kızından biri oluyor o gün…Giriyor havuza. 1973 – 1975 Adana Nesrin, 16 yaşında. Yüzüyor. 7 yaşında girdiği havuzdan, kısa mesafede 100’e yakın madalya ve şilt çıkartıyor. Kışları masa tenisi oynuyor, Türkiye 2.liği, Türkiye 3.lüğü var. 17 yaşında mar...

Tehlikeli Hareketler...

Mondiali den gelen güzel haberler içimizi açarken, yüzümüzden gülücüklerin eksilmemesi temennisi ile başlamak istiyorum yazıma.. Onur kardeşimin yazdığı "Mavi Lacivert, turuncu beyaz Adana" yazısını okumamdan çok kısa bir süre sonra, bir haber portalında rastladığım bir olayla irkildim.. "Bursasporlu taraftarlar, İstanbul takımlarının Bursa'da açtığı mağaza ve futbol okullarına tepki gösterdi" diye başlıyordu yazı , Atatürk stadı önünde yaklaşık 200 taraftarın toplanarak İstanbul takımlarının Futbol okullarını ve ürünlerini Bursa şehrinde görmek istemediklerini bir protesto eylemiyle açıkladıklarını bildiriyordu.. Bu grup adına açıklama yapan şahsı muhterem(!) ''Açık ve net olarak söylüyoruz. Bu son uyarımızdır. Bunun yanısıra, bu takımlara ait tanıtıcı ilanların asılmasına izin veren Bursa Büyükşehir Belediyesi ile mağazaların bulunduğu alışveriş merkezlerini de kınıyoruz'' diye de eklemiş .. Blogumuzda okuduğum bu yazının hemen ardından bu habe...

Ahmet Abi...

"O Deli, Kara Çocuk"* Ahmet Kaya; "mümkünse farzedin yaşamamıştır..." Rüzgârım ancak böyle büyük olabilirdi. Ama sen benim için hep kürkçü dükkânı oldun. Ne zaman rakı içmek istesem ya da elimde bir birayla Kadıköy'ün oradaki kayalıklarda otursam, sen vardın dilimde, hangi şarkın olursa olsun, fark etmedi ... Ahmet Kaya, bence Başım Belada albümünün kapağındaki fotoğraftan, dünyaya biraz kostak, az buçuk kibirle bakan, tehlikeli şiir okuyan bir adamdı. O fotoğrafta, üzerindeki palto, babamın uzun yıllar giydiği pal-toya handiyse aynı denecek kadar benziyordu. Hayata sataşan bir adamdı Kaya, tekinsiz... Başım Belada çıktığında yazdı. Çınarcık'a gidiyordum o yaz. Mavi Marmara vapurunun üst katında mavi tahta masalar ve sandalyeler vardı. Biraya başladığıma göre lisede olmalıyım. Tek başına, kirpikleri gölgeli bir çocuk. Nasıl unuturum sözleri: "Bizi güllerin iklimi tüketti / Dudağı yoran bir söze kırıldık / O vahşi beyaz at / Alıp başını gitti / Bir yaz ...