Ana içeriğe atla

Karalar İçinde Olun, Karanlıklar İçinde Olmayın

Şimşekler Grubu, siyah giyiyor. Adana'da cezamız sonrası ilk maçta takım tribünlerle buluşmayı beklerken, sükunet ile buluşacak öyle görünüyor.
 
Ceza almamıza yol açan maçta Şimşekler Grubu beklenenin çok altında bir performans sergilemişti. Nasıl ki en önemli maçımızda takımın oynamaması taraftara dokundu ise, Grubun da beklenenin altında kalması taraftardan tepki aldı. Tepki alması da doğal idi. Ancak tepkiler yine kişilik saldırısına dönüştü. Adamları maçı satan, satılmaya aracı olan, hain olarak niteleyenler oldu. Oysa Gruba en ağır tepki, maç içinde grupsuz tezahürat yapılarak verilmişti.
 
Adana kolay adam harcayan bir şehir. Değer, kıymet bilmeyen bir şehir. Kimleri gömmüyor ki. Şimdi kalkıp neden Şimşekler Grubu önemli diye anlatsam, yine suya yazılacak. Yarın başka bir maçta yine gömülecek Şimşekler Grubu. Böyleyiz maalesef. Eleştirmek ile öldürmek arasında kapkalın çizgiler var, göremeyecek kadar körüz.
 
Kişilik hakları ile çıkarılan iş arasında dağlar kadar fark var. Ayırmayacak kadar pervasızız. Sonunda kaybeden de hep biz oluyor.
 
Sonuç mu?
 
Bir avuç onurlu adam karalar bağlayacak ilk maçta. Sessiz soluksuz olacak. Siz takım 4 maç iyi gidince gömdüklerinizi unuttunuz çoktan, mezardakiler halen kabir azabında. Siz unuttunuz, onlar unutturmayacaklar. İyi de yapacaklar.
 
Şimşekler Grubu bir inat hikayesidir. Kendisine saldırtır, kişiliğine saldırtmaz. Saldıranı unutmaz. Destekliyorum. 

Yorumlar

yavuzy dedi ki…
Canları yandıysa, bunu ifade etmek Grubun en doğal hakkı. Bile isteye can yakmak için değil de bazen serzenişle, iyi niyetle söylenen sözler daha kırıcı olabiliyor. Düşmanın attığı taş değil, dostun attığı gül yaralar demiş ya Pir Sultan, o hesap. Kötü düşünenler, Demirspor üzerinden ego tatmini yapanlar, kendilerine sosyal statü yaratmaya çalışanlara söylenebilecek zaten söz yok. Demirspor onların elinden çok çekti. Onların kellifelli olanları gitti şimdi sıra yeni versiyonda: internet delikanlısı, sanal alem kralı genç nesil...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ben Bunu Hak Ettim...

Bugüne kadar yazdığım en zor yazılardan biri bu.  Yanımda küçücük iki çocuk vardı maçta, sevdim onları öptüm. Hatta babası yorulmuştu da aldım onu omzuma maçı bir süre birlikte izledik. O esnada çocuğun nasıl heyecanlandığını gördüm. Bacakları kasılıyordu, boynumun sıkıştığını hissettim. Sonra bağırdı ve akabinde ellerini vücudunu titreme alacak kadar sıktı. Bu çocuk sanırım 4,5-5 yaşlarındaydı. Tam benim kızımın yaşlarında. İşte o anda aslında anlamalıydım hak ettiğimi bu belayı. Çünkü ben de çocuklarımı bu acıya götürüyorum. Onlar acıya doğru yürürken, ben her Demirspor deyişlerinde mutlu oluyorum. Her mavi-lacivert deyişlerinde mutlu oluyorum. Onlar da bana başarı videosu gönderiyorlar.   Ben böyle bir babayım işte. Çocuklarının bu tür videolarına bakıp, duygulanan mutlu olan bir babayım. Onlara mavili, armalı kıyafetler alıp ellerimle uçuruma götüren bir babayım. Tabi ki Allah belamı verecek.  Kendi isteğim dışında görev yerim değiştirildi. Ailem paramparça oldu. Ta

"akrep gibisin kardeşim"

Son birkaç gündür yaşanan transfer krizine dair bir şey demek istemiyordum ama en son Başkan'ın "ben gidiyorum o zaman" restine karşı artık bir ses çıkarayım dedim. Ama Başkan'a diyecek bir şey yok. Onun hali tavrı belliydi zaten; para bende istediğimi yaparım, istediğimi getiririm-götürürüm, kimseye hesap vermem... Daha önce, "ben olmasam Yenice'nin ötesine gidemezsiniz" diyenlerin 2020-2021 versiyonu. Aynı kafa, aynı sonuç. Ben gidiyorum der, gider; kalıyorum der, kalır. Memleketin hali bu.  Sorun, menajerin biriyle takımı oyuncağa çeviren bu tutumu "büyüksün Başkan" diye koşulsuz alkışlamaktı. T akımın imajını yerle bir ederken,  Tanju'su, Anderson'u, harcadığı bir ton parayla bir yanda da taraftara posta koymasını görmezden gelenlerde asıl sorun. Başarı istiyoruz diye ses çıkarmadık, kısık sesle konuştuk, dışarıya karşı da savunduk.  Taraftar her zaman doğruyu söylemiyor olabilir ama Demirspor taraftar olmadan başka tek adam takımla

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ