Ana içeriğe atla

Bir deplasman hatırası...

Tayfamızın duygu adamlarından Oğuzhan Ankaraspor maçına ilişkin hislerini dökmüş satırlara. Özünde demiş ki; Demirspor taraftarı tribünde yenilmez. Doğru söylüyor. Üstelik tribün performansımızın yüksek olmadığı bunun gibi maçlarda dahi.
 
"Gerçi tayfamıza pek deplasman sayılmasa da anılarımız arasında deplasman başlığı altında yerini aldı o günün o saatleri.
 
O gün hep beraber malum büfenin (bu tabiri çok seviyorum) orada toplandığımızda futbol adına Demirspor adına bir şeyler yapma telaşındaydık. Ama maalesef o günün devamında ne istediğimiz futbol ne de görmeyi hak ettiğimiz Demirspor vardı sahada. Özellikle sahada diyorum çünkü tribünün bize ayrılan kısmına sığmayan maviliklere inanmış Mavi Yürekliler; Demirspor adına, futbol adına her zamanki gibi mükemmel bir mücadele örneği sergilediler. Aralarında olmaktan gurur duydum. Ne var ki bu mücadelenin bir nebzesini bile olsa Mavi-Lacivert formanın emanetçileri gösteremedi. Çok kırıldık, çok incindik ama küsmedik asla onlara. Hatta Asi ve Mavi’yi daha çok bir araya getirdik. Haykırdık DEMİRSPOR diye, MAVİ diye, ŞİMŞEK diye. Ve bir kez daha anladık; Adana Demirspor tribünde asla yenilmez…
 
Ben o günü hep güzel hatırlayacağım. Hatta o gün omuz omuza verdiğim,birlikte haykırdığım, o günün misafiri artık içimizden biri olan; yıllardır üzerime giydiğim özel zamanlar hariç, odamın duvarından indirmediğim ilk Demirspor formamı hayatı boyunca şerefle taşıyacağından şüphe duymadığım zaten kardeşim ama artık bir de renktaşım olan bir insan daha var hayatımda.
 
Bu hafta kritik bir hafta bizim için. Bu yıl 5 Ocak’ta kendi seyircimizle buluşulan ilk maç olacağı için bu haftadan umutluyum. Umarım futbolcularımız titreyip neyin ne olduğunun farkına varırlar.
 
Sadece güzel günlerde sevince meşk, her daim sevinde Adana Demirspor olur. Var ol Adana Demir.Var ol Mavi Şimşekler…
 
Saygılarımla…"

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Fenerbahçe: 4 - Adana Demirspor: 2

 Yine hakemin hatalı kararlarının damga vurduğu maçta sezonun ilk yenilgisini aldık. Aleyhimize verilen yanlış penaltı, lehimize önce verilip sonra yanlış ofsayt kararı ile verilmeyen penaltı, rakip oyuncuya gösterilmeyen kartlarla birlikte iyi oynadığımız maçtan puan alamadık. Deplasman takımı gibi oynayarak hızlı hücumlarla ilk yarıda farkı ikiye çıkaran rakibe karşı ev sahibi gibi oynadık; iyi top yaptık, ilk dakikalardaki baskıyı iyi kırdık. İlk yarıda bir gol bulabilsek skor farklı olabilirdi. Yine de 3-0'dan sonra oyundan kopmayıp skoru 3-2'ye getirmek başarıydı. Tek kaleye döndürdüğümüz maç son dakikalardaki kırmızı kart ve 4. golle tamamlandı. Fenerbahçe'nin bu sene iyi yaptığı kolay skor bulma işini, zaten aksayan defansımızla durdurmamız kolay olmadı. Ligin en iyi top oynayan takımını izlemek için tribüne koşan Fenerbahçeliler, müthiş bir deplasman tribünü görerek evlerine döndüler; hafta içi maçta taraftarımız gece 1'e kadar tribünde bekletildi. Hafta içi bir

Altay: 1 - Adana Demirspor: 3

 Ne bir skorla harika bir deplasman galibiyeti! Alt sıramızdaki rakibe geçit vermemek kadar bir yandan da uzun süredir Altay'a karşı devam eden şansızlığımızın kırılması açısından süper! Yıllardır Süper Lig deyince aklımıza gelen son maç/son yenilgi ile hafızamızda yer eden Altay, 1. lig maceramızda canımızı sıkmaya devam etmişti. Geçen sezon iki maçta da yenilmiştik. Galibiyetin bu açılardan da çeşitli anlamları var. Aslında ilk yarıda kopabilecek maç, ikinci yarının başında yenen golle can sıkıcı bir hale geldi ama arka arkaya bulduğumuz iki golle rahatladık. Yunus yine kilidi açan vuruşla üçüncü golüne ulaşırken, Assambalonga ligte 5'ledi; Akintola da geçe sezonki performansını hatırlatan güzel bir vuruşla ikinci golünü attı.  Takım kolay gol yemezse bir şekilde maç içinde toparlamayı başarıyor. Bir kez daha ilk golü attığımız maçta puan aldık. Alttaki takımların yenilmesiyle beraber ligin orta sıralarına daha güvenle tutunmaya başladık. 

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ