Ana içeriğe atla

Sorumluluk

Taraftarımızla ev sahibi gibi olduğumuz Ankara'dan yenik döndük. Biz alışmışız çokça üzülmeye, az da olsa sevinmeye, yine üzüldüğümüz haftalardan birini yaşadık.
 
Takımımız yeni sezona arkasına taraftar desteğini alarak, geçen senenin bölünmüş yapısının aksine tek vücut ve inançlı başladı. Ancak şu ana kadar o bütünlük duygusunun skorlar üzerinde etki göstermediğini kabul etmemiz gerekiyor.
 
Bu durumda sorumluları da vurgulamakta fayda var. Hemen yüklenip, ilk kötü gidişte tefe koymak değil amacımız kimseyi, lakin, hatırlatmakta fayda var.
 
Taraftarların (biz de dahil) karşı olduğu eski yönetim 4,5 milyon TL bütçe ile bu takıma play-off oynattı, yeni yönetim 9 milyon TL bütçe ayırdı transfere, yani eski yönetimi (belki de borcumuzu da) ikiye katladı, performans açısından ise aynı şeyi maalesef söyleyemiyoruz.
 
Gerek kongre sürecinde ve gerekse taraftarlarla yönetim arasında gerçekleştirilen toplantıda yönetimin gençleşmeye ve alt yapıya önem vereceği beyan edildi, ancak bunun meyvelerini sahada henüz göremedik.
 
Yücel İldiz Hoca'dan gelirken hepimiz mutlu ve umutluyduk ama henüz istediğimiz yönetimi kenareda göremedik.
 
Bu takımın en yetenekli oyuncularından Juninho, bitirici noktalarda görevlendirilmedi ya da görevlendirildiği noktaya, oyun kurgusu yüzünden, bir türlü gelemedi. Diğer golcümüz Rostand, beklentilerin çok ama çok altında kaldı.
 
Birol ile haftalardır duran topları harcıyoruz, ısrarla topun başında kendisini görüyoruz.
 
Bir de Şener mevzuu var. Şener ÖZCAN Demirspor'da efsane olmuştur, bunu kimse değiştiremez. Metin AKTAŞ'ın yedeği olmuş, kaleyi ondan devralmıştır. Bizi resmen şampiyon yapmıştır ama yine yedeğe alınmış, bu kez Ramazan Kurşunlu'dan kaleyi devralmıştır. Hem savaşçı kişiliği ile hem de kritik kurtarışları ile gönülleri fethetmiş, bize uygun adam olmuştur. Ancak bu sezona Şener de istediğimiz gibi başlayamadı maalesef. Başlangıç aşaması hayal kırıklığı idi. Şener'in hakkını oynadığı 7 maçla yerle yeksan edecek değiliz elbet. Her zaman parçamızdır.
 
Tüm bu saydığım hususlar dönüp dolaşıyor Yücel İldiz'de birleşiyor. Performansı düşük oyuncularda ısrar, hatalı uygulamalarda ısrar, takım içi rekabete fazla prim verilmediği kanısı uyandırıyor. Oysa bu dönemlerde forma biraz el değiştirse, kimse yerinin garanti olmadığını bilse takıma daha olumlu yansır diye düşünüyorum.
 
Aslında tam zamanı. Gencecik Aybars alındı. Saç baş yolacaksak, zaten yoluyoruz, biraz da Aybars için yolsak ne çıkar? Gencecik Emre Selen'imiz var, biraz da o hatalı goller yese, Şener abisi onu teselli etse ne kaybederiz? Teknik heyetten başarılı işleyen bir çarkı bozmasını istemiyoruz. Başarısızlığa gençlerle müdahale etmesini istiyoruz.
 
Böylece beklentilerin altında kalan yönetim de vaatlerinin bir kısmını uygulamaya geçirmiş olacaktır.

Yorumlar

yavuzy dedi ki…
Yönetim-teknik ekip arasında bir görüşme kaçınılmaz görünüyor. Bunun sonucunu ve inandırıcı açıklamaları da kamuoyuyla paylaşmalarını bekliyoruz.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Fenerbahçe: 4 - Adana Demirspor: 2

 Yine hakemin hatalı kararlarının damga vurduğu maçta sezonun ilk yenilgisini aldık. Aleyhimize verilen yanlış penaltı, lehimize önce verilip sonra yanlış ofsayt kararı ile verilmeyen penaltı, rakip oyuncuya gösterilmeyen kartlarla birlikte iyi oynadığımız maçtan puan alamadık. Deplasman takımı gibi oynayarak hızlı hücumlarla ilk yarıda farkı ikiye çıkaran rakibe karşı ev sahibi gibi oynadık; iyi top yaptık, ilk dakikalardaki baskıyı iyi kırdık. İlk yarıda bir gol bulabilsek skor farklı olabilirdi. Yine de 3-0'dan sonra oyundan kopmayıp skoru 3-2'ye getirmek başarıydı. Tek kaleye döndürdüğümüz maç son dakikalardaki kırmızı kart ve 4. golle tamamlandı. Fenerbahçe'nin bu sene iyi yaptığı kolay skor bulma işini, zaten aksayan defansımızla durdurmamız kolay olmadı. Ligin en iyi top oynayan takımını izlemek için tribüne koşan Fenerbahçeliler, müthiş bir deplasman tribünü görerek evlerine döndüler; hafta içi maçta taraftarımız gece 1'e kadar tribünde bekletildi. Hafta içi bir

Sezon Değerlendirmesi-II

 Oyuncular üzerinden bu sezona bakacak olursak, öncelikle yaz transferlerinde ses getiren Balotelli ve Belhanda ikilisinden başlamak gerekli sanırım.  Balotelli bütün tacizlere, önyargılara ve maç içinde hakemlerin veya rakip oyuncuların kışkırtmalarına rağmen verimli bir sezon geçirdi. Son haftadaki patlamasıyla beraber hem takımı hem ligin en golcü oyuncularından oldu. 18 lig ve 1 kupa golüyle iyi bir performans sergiledi. Golleri dışında da atakları yönlendirmesi, şut tehdidi ve rakip savunmayı yıpratmasıyla iyi bir forvetin yapması gerekenleri büyük oranda yaptı. Ama Malatya maçında olduğu gibi çok pozisyon kaçırdığı maçlarda da canımızı sıktı.  Belhanda ile ilgili duygularımı önceki yazılarda belirtmiştim. En son GS maçındaki yaptıklarıyla iyice gözümüzden düştü. Transfer olduğunda 10 gole ulaşsa yeter diye düşünüyordum; çok uzak kaldı o beklentiden. Onun dışında maç içindeki pas tercihleri, istikrarsızlığı ile bu sezonun en büyük hayal kırıklığı oldu diyebilirim. Benzer şekilde A

Sezon Değerlendirmesi-I

 Sezon sonunda genel bir değerlendirme yapma zamanı; daha sonra oyuncular için de ayrıca bir yazı düşünüyorum.  28 yıl sonra yükseldiğimiz Süper Lig'te beklediğimizin üstünde bir performans sergilediğimiz açık. Ama bir yandan da sezon içindeki yükselişleri düşündüğümüzde sezon sonunda buruk bir tat var ağzımızda. Daha iyisi olabilirdi fikri... Son 6 haftada 5 mağlubiyetle başaltından orta sıralara savrulmak can sıktı. Geçen sezon şampiyonluk yolunda çok iyi ilerleyen haftalar, bu kez Süper Lig'te, "neyse bu kadarı da yeter" günlerine dönüştü.. Yine de Başkan'ın sezon içinde ifade ettiği ilk 10 hedefini gerçekleştirmiş olduk. 38 maçlık sezonu 15 galibiyet 10 beraberlik 13 mağlubiyet; 60 atılan ve 47 yenen gol ile 55 puanla 9. sırada tamamladık. 24. haftada 3. sıraya kadar yükselmişken sert bir düşüş oldu. Son haftadaki 7-0'lık Göztepe galibiyeti gol sayısını uçurdu. Balotelli 5 golle yıldızlaştı ve bir maçta en çok gol atan yabancı oyuncumuz oldu. Bu sonuç kend