Ana içeriğe atla

Kongreye Giderken - 2

Ülkemin can acıtan yoğun gündeminde, gözler buğulu iken ve yine övünürken Demirsporumun taraftarıyla, hiç mi hiç giresim yok aslında Demirspor ile ilgili çirkin konulara. Lakin yazsam olmuyor, yazmasam olmaz. Mevcut yönetimin transfer politikasına ilişkin bir şeyler de karaladım ama bu gündemde ona yer yok, bekletiyorum. 

Dün yine kongremiz vardı. Kongre tarihini duyduğum anda bir hafta ertelenir, aksini bünyemiz kaldırmaz demiştim. Demirspor artık kongre rezilliklerine, "sahiplenilme" gibi alçaltıcı kavramlara, aday olmayıp da olanlara, kulislere aşina. Bir de buna baş kaldıranlara...

Bugün Selahattin AYDOĞDU bir açıklama yapmış, yanlış hatırlamıyorsam Haberads'de okudum ama siteye erişimde bir sıkıntıları var herhalde teyit edemedim, aynı haberi Demirsporplatformu'nda da gördüm. Biraz yorumlamak istedim.

AYDOĞDU diyor ki; camia beni isterse ben varım. Diğer bir ifade ile diyor ki; benim aday olmam için camia beni istemeli. Yani Demirspor'a başkan olmak için camiadan davet bekliyor veya icazet veya her neyse artık. Bu yaklaşım bence doğru değil, Demirspor başkanlığı için kimseye davet götürülmez, başkanlığa talip olunur. Camia da kararını kongrede verir. Bunun aksi yıllardır kongrelerde cereyan eden ve kirlenmenin ilk adımını oluşturan kulislerden beslenmektir. O kulislerde kim kime ne der, gerçek anlamda kimse bilmez. Şeffaflık daha ilk aşamada kaybolur.

Bu söylediklerimde hatalı isem, yani aslında AYDOĞDU bu açıklaması ile doğrudan ben "adayım" demiş ise -ve "sözlerinin arkasında" olduğunu dile getiriyor- o halde aklıma şu soru geliyor; kongre ertelenmeden önce nerdeydiniz, neden Demirspor'u yine gecikilen bir haftaya, taraftarı belirsizliğe, daha kötüsü sıradanlaşan kongre açmazına maruz bıraktınız?

Selahattin AYDOĞDU'dan taraftar ümitli. Kulübe yeni bir soluk getireceği gözüyle bakılıyor. Ancak ilk hamleler alışıldık hamleler. Sayın AYDOĞDU sizden ricam, başkan olacaksanız, koltuk değiştiği gibi eski uygulamalar da değişsin, yoksa hiç girmeyin bu işlere, yıpratmayın kendinizi de bizi de. 

Ülke gündemi imkan verirse ilerleyen yazılarda AYDOĞDU ile ilgili birkaç değerlendirmem daha yer alacak. Bugünlük bu kadarı kafi. 

Öte yandan Mustafa TUNCEL hapisten çıktıktan sonra yine ismi anılmaya başlandı. Onunla ilgili de fırsatım olursa değerlendirmelerime yer vereceğim. Ancak Demirsporplatformu'na göre "aday değilim" dememiş, "şimdilik aday değilim" demiş. Ya adaysınızdır ya da değil. Sayın TUNCEL, şu ana kadar çizdiğiniz tablo ile yok geçmişinizden farkınız. Aday olacaksanız neden bu hafta yoksunuz? AYDOĞDU'ya yönelttiğim eleştiriler sizin için de geçerli.

Önder SERİN desek, onun da mevcut adayımsılardan farkı yok. 

Demirspor'da ne kadar zormuş arkadaş çıkıp ortaya bangır bangır "adayım" demek, planını projeni ortaya koymak. Herkeste bir eveleme geveleme.

Gidişat bende zincirin kırılmayacağı, kırılamayacağı izlenimi uyandırıyor.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ben Bunu Hak Ettim...

Bugüne kadar yazdığım en zor yazılardan biri bu.  Yanımda küçücük iki çocuk vardı maçta, sevdim onları öptüm. Hatta babası yorulmuştu da aldım onu omzuma maçı bir süre birlikte izledik. O esnada çocuğun nasıl heyecanlandığını gördüm. Bacakları kasılıyordu, boynumun sıkıştığını hissettim. Sonra bağırdı ve akabinde ellerini vücudunu titreme alacak kadar sıktı. Bu çocuk sanırım 4,5-5 yaşlarındaydı. Tam benim kızımın yaşlarında. İşte o anda aslında anlamalıydım hak ettiğimi bu belayı. Çünkü ben de çocuklarımı bu acıya götürüyorum. Onlar acıya doğru yürürken, ben her Demirspor deyişlerinde mutlu oluyorum. Her mavi-lacivert deyişlerinde mutlu oluyorum. Onlar da bana başarı videosu gönderiyorlar.   Ben böyle bir babayım işte. Çocuklarının bu tür videolarına bakıp, duygulanan mutlu olan bir babayım. Onlara mavili, armalı kıyafetler alıp ellerimle uçuruma götüren bir babayım. Tabi ki Allah belamı verecek.  Kendi isteğim dışında görev yerim değiştirildi. Ailem paramparça oldu. Ta

"akrep gibisin kardeşim"

Son birkaç gündür yaşanan transfer krizine dair bir şey demek istemiyordum ama en son Başkan'ın "ben gidiyorum o zaman" restine karşı artık bir ses çıkarayım dedim. Ama Başkan'a diyecek bir şey yok. Onun hali tavrı belliydi zaten; para bende istediğimi yaparım, istediğimi getiririm-götürürüm, kimseye hesap vermem... Daha önce, "ben olmasam Yenice'nin ötesine gidemezsiniz" diyenlerin 2020-2021 versiyonu. Aynı kafa, aynı sonuç. Ben gidiyorum der, gider; kalıyorum der, kalır. Memleketin hali bu.  Sorun, menajerin biriyle takımı oyuncağa çeviren bu tutumu "büyüksün Başkan" diye koşulsuz alkışlamaktı. T akımın imajını yerle bir ederken,  Tanju'su, Anderson'u, harcadığı bir ton parayla bir yanda da taraftara posta koymasını görmezden gelenlerde asıl sorun. Başarı istiyoruz diye ses çıkarmadık, kısık sesle konuştuk, dışarıya karşı da savunduk.  Taraftar her zaman doğruyu söylemiyor olabilir ama Demirspor taraftar olmadan başka tek adam takımla

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ