Ana içeriğe atla

Durumdan Memnun Muyuz?!

Aldığı başarısız sonuçlara rağmen tatil hediye edilen futbolcularımıza, herhangi bir para cezası ya da kadro dışı uygulaması da yapılmadı.

Liderle 4 puan farka girdiğimiz devrenin ardından, ikinci yarı farkı 13 puana çıkardık. Henüz yönetim, teknik ekip veya oyunculardan kötü gidişin nedenlerine dair bir özür, açıklama ya da bu gidişi durdurmaya dair bir adım göremedik.

Demek ki yönetim ve teknik ekip durumdan memnun!

Ama taraftar memnun değil... Tamam, şampiyonluk beklentimiz olmayabilirdi -zaten iyi günlere pek alışık değiliz!- ancak gelinen bu noktada paldır küldür geriye gidişin sorumlularından açıklama bekliyoruz.

Yeniden sezon başındaki hedefe, küme düşmemeye oynadığımıza göre ileriki haftalarda bizlerin neler beklediğini kestirmek güç değil. Yine aynı tartışmalar, yönetim spekülasyonları, son haftalara doğru olası bir teknik direktör istifası.

Geçen sene de bu dalgalanmaları yaşamıştık, iyiyi ve kötüyü aynı sezon içinde görmüştük. Ama sonu güzel olmuştu.

Bu kez bahar pek güzel yaklaşmıyor!

Yorumlar

ugur-forzache dedi ki…
Aynen bu senaryoları daha önce yaşadık hem de 5 sene üst üste.Son bir ayda neler olacağını bu gidişle önceden görmek mümkün. Allah sonumuzu hayır etsin.
coulibaly dedi ki…
Benim tek beklentim adam gibi ne yapacaklarını açıkça göstersinler tatil yapıp yatacaklar mı, mücadele mi edecekler biz de ona göre tepki verelim. 1. ligin en fazla taraftarına ortalama 15 bin kişiye oynuyorsanız, maça gelen taraftarın birçoğu tek tatil gününü sevdikleriyle beraber geçirmek yerine gelip sizi destekliyorsa, manevi-maddi fedakarlıkta bulunuyorsa insanları aptal yerine koymaya gerek yok, ayıptır. Bizim tek beklentimiz Karakterli olmaları. Ben pazar günü Urfa maçındaki oyun karakterine göre bundan sonraki maçlara gidip gitmeme kararı alacağım. Geçmiş senelerdeki oyunlar oynanacaksa, saatler öncesinden stada gidip, desteklemeye gerek yok. En azından sinirlerimiz daha az bozulur.
yavuzy dedi ki…
Urfa maçını kazanıp kaybetsek de sonraki haftalarda ne olacağına dair hiçbir emare yok. Yine arka arkaya galibiyetler veya mağlubiyetler olabilir. İki uca da yakınız! Bu istikrarsızlık can sıkıyor.
coulibaly dedi ki…
Geçen seneki Ercan Albay'lı son 6 hafta ve play-offlarla, bu seneki son 3-4 maça kadar (ilk 5 hafta hariç) olan periyodun ortak özelliği, geçmiş yıllardan farkı oyuncu karakteri ve sahadaki karakterli oyundu. Bu olduğu sürece sonuç her zaman 2. planda bizim için. Zaten bunlar olunca maç sonucu da genelde iyi oluyor. İstikrarsızlık, vurdumduymazlık fazlasıyla rahatsız ediyor ki bu yönetim olduğu sürece bunu malesef hep hissedeceğiz. Benim temennim son haftalarda kaybolan takım ruhu, karakterini tekrar Urfa maçında görebilmek. Taraftarla, takıma destek ilişkisinde bu maç çok önemli.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ben Bunu Hak Ettim...

Bugüne kadar yazdığım en zor yazılardan biri bu.  Yanımda küçücük iki çocuk vardı maçta, sevdim onları öptüm. Hatta babası yorulmuştu da aldım onu omzuma maçı bir süre birlikte izledik. O esnada çocuğun nasıl heyecanlandığını gördüm. Bacakları kasılıyordu, boynumun sıkıştığını hissettim. Sonra bağırdı ve akabinde ellerini vücudunu titreme alacak kadar sıktı. Bu çocuk sanırım 4,5-5 yaşlarındaydı. Tam benim kızımın yaşlarında. İşte o anda aslında anlamalıydım hak ettiğimi bu belayı. Çünkü ben de çocuklarımı bu acıya götürüyorum. Onlar acıya doğru yürürken, ben her Demirspor deyişlerinde mutlu oluyorum. Her mavi-lacivert deyişlerinde mutlu oluyorum. Onlar da bana başarı videosu gönderiyorlar.   Ben böyle bir babayım işte. Çocuklarının bu tür videolarına bakıp, duygulanan mutlu olan bir babayım. Onlara mavili, armalı kıyafetler alıp ellerimle uçuruma götüren bir babayım. Tabi ki Allah belamı verecek.  Kendi isteğim dışında görev yerim değiştirildi. Ailem paramparça oldu. Ta

Beşiktaş: 3 - Adana Demirspor: 3

 Demirspor bu; her an her şey mümkün. Oyuncular değişse de hem dibe vurup hem son saniyeye kadar heyecan yaşatmak geleneği değişmiyor.  İstanbul'da İnönü'de 3-0'dan maç çevirmek büyük iş. Takımın gerçek gücünü gösterdiği, belki de sezona merhaba dediğimiz maç oldu... Balotelli beklediğimiz patlamayı yaptı; İstanbul' da olması tesadüf değil. İlk yarıda acemice hatalar, Sinan ve Ferhat'ın dağılması, rakibin dalga dalga gelişini durduramamak can sıktı. Aslında kötü değildik ama rakip çok iyi başladı. İkinci yarı başında 3. Golü de yiyince moraller bozuldu. Ama işte Demirspor bu! Yaptı yapacağını... Rakibin oyuncu değişikliklerini lehimize çevirdik. 60. Dakikadan sonra Vargas ve Balotelli'nin şutları son dakikaya kadar umudu taşıdı. Assombalonga'nın dokunuşuyla 1 puana uzandık. Tebrikler, teşekkürler takım; devamı gelsin... 

"akrep gibisin kardeşim"

Son birkaç gündür yaşanan transfer krizine dair bir şey demek istemiyordum ama en son Başkan'ın "ben gidiyorum o zaman" restine karşı artık bir ses çıkarayım dedim. Ama Başkan'a diyecek bir şey yok. Onun hali tavrı belliydi zaten; para bende istediğimi yaparım, istediğimi getiririm-götürürüm, kimseye hesap vermem... Daha önce, "ben olmasam Yenice'nin ötesine gidemezsiniz" diyenlerin 2020-2021 versiyonu. Aynı kafa, aynı sonuç. Ben gidiyorum der, gider; kalıyorum der, kalır. Memleketin hali bu.  Sorun, menajerin biriyle takımı oyuncağa çeviren bu tutumu "büyüksün Başkan" diye koşulsuz alkışlamaktı. T akımın imajını yerle bir ederken,  Tanju'su, Anderson'u, harcadığı bir ton parayla bir yanda da taraftara posta koymasını görmezden gelenlerde asıl sorun. Başarı istiyoruz diye ses çıkarmadık, kısık sesle konuştuk, dışarıya karşı da savunduk.  Taraftar her zaman doğruyu söylemiyor olabilir ama Demirspor taraftar olmadan başka tek adam takımla