Ana içeriğe atla

Konuk Yazar: Mehmet Duman

Neredeyse her hafta TV yayındaki spiker hatalarına dair twitter ve facebook ortamında muhabbet dönüyor; artık hakem hataları gibi klasikleşti spiker hataları! Bu haftaki Denizlispor maçındaki spiker yorumlarına dair takipçimiz Mehmet Duman'ın demirgibiyiz@gmail.com'a gönderdiği yazıyı paylaşıyorum. TRT spikerlerinin bilgi birikimine saygı duyuyorum ama sanki derslerini çalışmadan maça geliyorlar gibi. Antremansız bir oyuncu nasıl sırıtırsa, maça hazırlanmayan spiker de sırıtıyor. Dünkü spiker, Arif Peçenek'in Adanaspor'da oynadığını söyledi maç başında ama aslında Adana Demirspor'da oynamıştı. Diğer sıkıntılara Mehmet Bey de değinmiş:

--

"Sevgili demirgibiyiz ekibi;
Acizane bu yazımı yayınlarsanız sevinirim. Denizlispor maçında tam bir TRT rezaleti yaşandı. Geçen hafta Erdoğan Arıkan'ın seyirciyi yere göğe sığdırmayan anlatımından sonra bu hafta seyircisiz oynanıyormuş izlenimi veren, seyirciye oralı bile olmayan bir spiker(!) vardı yayında. TRT adeta "geçen hafta Demirspor taraftarını çok övdük aman tarafsız kalalım" paradoksu yaşıyor gibiydi. Seyirciden 90 dk hiç bahsetmedi. Gerçi seyirci özellikle ADS tezahuratında geç kaldı; maçın genelinde Boluspor maçına göre sönük kaldı ama yinede bu muameleyi hak etmiyordu. 

Bir diğeri Malikov'un kırmızı kartını nasıl es geçti bunu hiç anlamadım, bir diğeri her maçta Adanalı bir abimiz yorumcu olurdu bu hafta o neredeydi. Bir diğeri iki de bir sesim yayına giriyor mu diye sormasıydı; zaten sesinin yayına gitmesi için Adana'da olduğunu unutmuş gibiydi.

Kısacası ilk yarı uzun bir süre Demirsporumuzun maçlarına ambargo koyan TRT, "alın size yayın tepe tepe kullanın" der gibi kafamıza takozu attı; bilmem ne dersiniz?

Mehmet Duman"

Yorumlar

Unknown dedi ki…
yerinde tespitler olmuş mehmet bey maçı televizyondan izlemek gerçekten büyük sıkıntı oluyor trt spikerlerine yakışmıyor bu hatalar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ben Bunu Hak Ettim...

Bugüne kadar yazdığım en zor yazılardan biri bu.  Yanımda küçücük iki çocuk vardı maçta, sevdim onları öptüm. Hatta babası yorulmuştu da aldım onu omzuma maçı bir süre birlikte izledik. O esnada çocuğun nasıl heyecanlandığını gördüm. Bacakları kasılıyordu, boynumun sıkıştığını hissettim. Sonra bağırdı ve akabinde ellerini vücudunu titreme alacak kadar sıktı. Bu çocuk sanırım 4,5-5 yaşlarındaydı. Tam benim kızımın yaşlarında. İşte o anda aslında anlamalıydım hak ettiğimi bu belayı. Çünkü ben de çocuklarımı bu acıya götürüyorum. Onlar acıya doğru yürürken, ben her Demirspor deyişlerinde mutlu oluyorum. Her mavi-lacivert deyişlerinde mutlu oluyorum. Onlar da bana başarı videosu gönderiyorlar.   Ben böyle bir babayım işte. Çocuklarının bu tür videolarına bakıp, duygulanan mutlu olan bir babayım. Onlara mavili, armalı kıyafetler alıp ellerimle uçuruma götüren bir babayım. Tabi ki Allah belamı verecek.  Kendi isteğim dışında görev yerim değiştirildi. Ailem paramparça oldu. Ta

"akrep gibisin kardeşim"

Son birkaç gündür yaşanan transfer krizine dair bir şey demek istemiyordum ama en son Başkan'ın "ben gidiyorum o zaman" restine karşı artık bir ses çıkarayım dedim. Ama Başkan'a diyecek bir şey yok. Onun hali tavrı belliydi zaten; para bende istediğimi yaparım, istediğimi getiririm-götürürüm, kimseye hesap vermem... Daha önce, "ben olmasam Yenice'nin ötesine gidemezsiniz" diyenlerin 2020-2021 versiyonu. Aynı kafa, aynı sonuç. Ben gidiyorum der, gider; kalıyorum der, kalır. Memleketin hali bu.  Sorun, menajerin biriyle takımı oyuncağa çeviren bu tutumu "büyüksün Başkan" diye koşulsuz alkışlamaktı. T akımın imajını yerle bir ederken,  Tanju'su, Anderson'u, harcadığı bir ton parayla bir yanda da taraftara posta koymasını görmezden gelenlerde asıl sorun. Başarı istiyoruz diye ses çıkarmadık, kısık sesle konuştuk, dışarıya karşı da savunduk.  Taraftar her zaman doğruyu söylemiyor olabilir ama Demirspor taraftar olmadan başka tek adam takımla

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ