15 Ekim 2012

İzmir'in Dağlarında Çiçekler Açtı

Karşıyakalı ile evli olunca, Karşıyaka deplasmanı bir iç deplasmana dönüşüyor. Bizim bu maça geleceğimiz 1 ay önceden belliydi! Gerçi o tv'den sevindi, kayınpeder üzüldü bizim gollerimize ama ben Alsancak Garı'na arkamı vermiş, İzmir'in dağlarında çiçekler açmasının keyfini sürüyordum.

Bostanlı'dan Demirspor formamla yola çıkıp, Nergiz istasyonundan İz-ban'a atladıktan sonra Halkapınar aktarmalı Alsancak'a ulaştım. Hava tipik bir İzmir sonbaharıydı. Her şeyiyle güzel bir şehir...

Stada ilk gelenlerden biriydim. 5-10 dk içinde İzmir Tayfası, gruptan gelen birkaç arkadaşın önderliğinde geldi. Maç öncesi beraberliğe razıydım. Aramızda umutlu olanlar vardı. Kimse bunu beklemiyordu tabii ki. Demirspor iki haftadır bizi şaşırtıyor; maç boyu çok rahattık, hele ki ikinci yarıda uzun süredir rahat bir Demirspor maçı izlemediğimi hissettim.

Demirspor çook uzun yıllar sonra üst üste 4 gol attı; deplasmanda farka koştu. Lawal'ın kattığı güç, Juninho'nun açıkta değil forvet arkası oynaması, Şener'in kaledeki başarısı, Burak Keskin'in savunmayı toplaması farkın oluşmasında en önemli faktördü. Mustafa Uğur, Osman Özdemir'in inadından vazgeçince ibre bir anda olumluya döndü.

Tabii, futbolculara yapılan ödemenin de bu tabloya katkı koyduğunu düşünüyorum. Demek ki fubolculara parasını ödeyince oynuyorlarmış; ne kadar basit bir kural! Taraftarın tepkisi de desteği de ödenen para kadar etki etmiyor ne yazık ki. Hep bizimkiler mesaj verecek değil ya Karşıyakalı futbolcular da bu maçta yönetimlerine selam göndermiş olabilir...

 Bu futbolculara parasını ödeyin ey yönetim!

Güzel İzmir deplasmanı güzel bitti; Demirspor'da ne olacağı bilinmez, keyfimiz yeni bir 90 dk.ya kadar sürecek

Hiç yorum yok: