Ana içeriğe atla

Tek Listeli Zihniyeti İstemiyorum...

Son zamanlarda yapılan eleştirilerde kantarın topuzu Aydoğdu'nun aleyhine fazla kaçınca kendisine haksızlık yapıldığını düşünmeye başlamıştım. Bu düşüncemi halen de koruyorum. Mevcut yönetimdekilere çullanılmadığı kadar Aydoğdu'ya çullanıldı. Aydoğdu zamanında bu kulübe zarar verdiyse mevcutlar vermedi mi, vermiyor mu? Üstelik Aydoğdu basın açıklamalarını kime yaptırıyorsa iyi bir danışman bulduğunu kabul etmek lazım, açıklamaları hoşuma gidiyor. Tabi bu "en az üç yıldız oyuncu getireceğim" şeklinde dile gelen yanlış yönetim anlayışını değiştirmiyor.

Alakasız bir girişten sonra asıl konuya geleyim. Neden tek liste ile seçime girmemek takıma zarar verir?

Demokrasiden mi korkuyoruz?

Adaylar gelse, mevcut yönetim icraatlerini ve hedeflerini anlatsa, bütçesini ortaya koysa, kaynaklarını açıklasa, neden tercih edilmesi gerektiğini söylese ve neden diğer adayların seçilmemesi gerektiğini söylese olmaz mı?

Yönetim dışındaki adaylar çıksa, gelir kaynaklarını, hedeflerini, mevcut yönetimde yanlış buşdukları şeyleri açıklasa, vaatler ve dayanaklar ileri sürse, kongreden haftalar önce güzel ve demokratik bir yarış olsa fena mı olur?

Nedir bu Demirspor'da tek adam olsun isteği arzusu? Nedir bu rekabet korkusu? Nedir bu muhalefet sevmezlik?

Eleştiri güzeldir, tam rekabet piyasası kapitalist düzenin ideal ekonomik sistemidir. Muhalefet demokrasinin vazgeçilmezidir.

Demirspor'da tek adam olmamalıdır. Varsa bir tek adam o da TARAFTARDIR. İşinize gelse de gelmese de...

Tek listeyle seçime girmeyi isteyen zihniyeti de İSTEMİYORUM.  

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Fenerbahçe: 4 - Adana Demirspor: 2

 Yine hakemin hatalı kararlarının damga vurduğu maçta sezonun ilk yenilgisini aldık. Aleyhimize verilen yanlış penaltı, lehimize önce verilip sonra yanlış ofsayt kararı ile verilmeyen penaltı, rakip oyuncuya gösterilmeyen kartlarla birlikte iyi oynadığımız maçtan puan alamadık. Deplasman takımı gibi oynayarak hızlı hücumlarla ilk yarıda farkı ikiye çıkaran rakibe karşı ev sahibi gibi oynadık; iyi top yaptık, ilk dakikalardaki baskıyı iyi kırdık. İlk yarıda bir gol bulabilsek skor farklı olabilirdi. Yine de 3-0'dan sonra oyundan kopmayıp skoru 3-2'ye getirmek başarıydı. Tek kaleye döndürdüğümüz maç son dakikalardaki kırmızı kart ve 4. golle tamamlandı. Fenerbahçe'nin bu sene iyi yaptığı kolay skor bulma işini, zaten aksayan defansımızla durdurmamız kolay olmadı. Ligin en iyi top oynayan takımını izlemek için tribüne koşan Fenerbahçeliler, müthiş bir deplasman tribünü görerek evlerine döndüler; hafta içi maçta taraftarımız gece 1'e kadar tribünde bekletildi. Hafta içi bir

Altay: 1 - Adana Demirspor: 3

 Ne bir skorla harika bir deplasman galibiyeti! Alt sıramızdaki rakibe geçit vermemek kadar bir yandan da uzun süredir Altay'a karşı devam eden şansızlığımızın kırılması açısından süper! Yıllardır Süper Lig deyince aklımıza gelen son maç/son yenilgi ile hafızamızda yer eden Altay, 1. lig maceramızda canımızı sıkmaya devam etmişti. Geçen sezon iki maçta da yenilmiştik. Galibiyetin bu açılardan da çeşitli anlamları var. Aslında ilk yarıda kopabilecek maç, ikinci yarının başında yenen golle can sıkıcı bir hale geldi ama arka arkaya bulduğumuz iki golle rahatladık. Yunus yine kilidi açan vuruşla üçüncü golüne ulaşırken, Assambalonga ligte 5'ledi; Akintola da geçe sezonki performansını hatırlatan güzel bir vuruşla ikinci golünü attı.  Takım kolay gol yemezse bir şekilde maç içinde toparlamayı başarıyor. Bir kez daha ilk golü attığımız maçta puan aldık. Alttaki takımların yenilmesiyle beraber ligin orta sıralarına daha güvenle tutunmaya başladık. 

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ