Ana içeriğe atla

Cezanın İnandırıcılığı

Hatırlanacağı üzere ilk haftalardaki kötü sonuçların ardından Raşit, Süleyman, Samet ve Kadir kadro dışı bırakılmıştı. Cezalı futbolcular teker teker affediliyor. Süleyman Varlık da takıma geri döndü. Neden olarak teknik ekibin raporu gösterilmiş.

Daha önce Onur Biçer de Raşit'in affı üzerine yazmıştı. Ceza verilen oyuncular hangi nedenlerden dolayı geri alınıyor? Verilen cezanın karşılık bulduğu düşüncesiyle mi? Döndükten sonra Raşit'in takımın en iyisi olduğunu kimse söyleyemez sanırım.

Halbuki takım cezaların ardından iyi bir ivme yakalayıp 4 maç üst üste kazanmıştı. Yani onlar yokken takımda bazı şeyler yoluna girmiş gibiydi. Şimdi başarının ardından cezalar affedildi ve onlardan yeniden katkı bekleniyor.

Ne Raşit'e ne Süleyman'a ne de X'e Y'ye karşı özel bir düşünce bu. Herhangi bir futbolcunun sözcüsü ya da karşıtı olmak derdinde değiliz. Ama akla şu soru takılıyor: Bu cezalar karşılığını buldu mu? Bu futbolcular dönüp daha iyi performans gösterecek mi? Göstermezse tekrar mı ceza verilecek?

ve daha önemlisi, 4 hafta içinde cezalar affedilecekse, artık kim inanır bu ceza işleyişine? Bundan sonra ceza alan futbolcu bilecek ki birkaç hafta içinde herşey yoluna girecek... Bu bir yönetim zaafiyetidir. Yönetimin inandırıclığını zedeler.

Süleyman'dan ve affedilen herkesten beklentimiz takımın gidişatına olumlu katkı koymaları ve bize ilk 5 haftadaki kabusu tekrar yaşatmamaları.

Yorumlar

Onur BİÇER dedi ki…
Ben de bugün bu konuda şunları düşünüyordum.

Süleyman'ın performansını elimden geldiğince izlemeye çalışacağım. Örneğin en az ceza almayan futbolcular kadar ve hatta onlardan daha fazla bir tempoda antrenmanlara çıkmış olmalı Süleyman. Kendisi dinç olmalı ve cezalı olduğu dönemdeki hamlığa bağlı bir sakatlık falan geçirmemeli. Maçlarda tüm takımın en isteklisi olmalı. Formasını özlediğini hissetirmeli. Pişmanlığını hissettirmeli. Bunları görmeyi bekliyorum.

Raşit'in affı zaten ayrı konu idi. 3 maç ceza aldı federasyondan. Aynı dönemde kadro dışı bırakıldı. Federasyondaki 3 maç cezası biter bitmez affedildi. Yani fiili durumda Raşit yönetim tarafından kadro dışı bırakma cezasına çarptırılmadı.

Raşit takıma döndükten sonra mucizeler yarattı mı? Takımı sırtladı mı? Ben böyle bir kanaate ulaşmadım.

Bu durumda Raşit Süleyman'a kötü örnek olmuş olmadı mı? Dönünce muhteşem performans göstermen gerekmez, önemli olan nasıl döndüğün değil, dönüp dönmediğin, şeklinde bir algı oluşmaz mı insanda.

Hayırlısı demek lazım. Umarım yanlış değerlendirmelerdir bunlar. Umarım takıma artı değer olurlar.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Fenerbahçe: 4 - Adana Demirspor: 2

 Yine hakemin hatalı kararlarının damga vurduğu maçta sezonun ilk yenilgisini aldık. Aleyhimize verilen yanlış penaltı, lehimize önce verilip sonra yanlış ofsayt kararı ile verilmeyen penaltı, rakip oyuncuya gösterilmeyen kartlarla birlikte iyi oynadığımız maçtan puan alamadık. Deplasman takımı gibi oynayarak hızlı hücumlarla ilk yarıda farkı ikiye çıkaran rakibe karşı ev sahibi gibi oynadık; iyi top yaptık, ilk dakikalardaki baskıyı iyi kırdık. İlk yarıda bir gol bulabilsek skor farklı olabilirdi. Yine de 3-0'dan sonra oyundan kopmayıp skoru 3-2'ye getirmek başarıydı. Tek kaleye döndürdüğümüz maç son dakikalardaki kırmızı kart ve 4. golle tamamlandı. Fenerbahçe'nin bu sene iyi yaptığı kolay skor bulma işini, zaten aksayan defansımızla durdurmamız kolay olmadı. Ligin en iyi top oynayan takımını izlemek için tribüne koşan Fenerbahçeliler, müthiş bir deplasman tribünü görerek evlerine döndüler; hafta içi maçta taraftarımız gece 1'e kadar tribünde bekletildi. Hafta içi bir

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ

Altay: 1 - Adana Demirspor: 3

 Ne bir skorla harika bir deplasman galibiyeti! Alt sıramızdaki rakibe geçit vermemek kadar bir yandan da uzun süredir Altay'a karşı devam eden şansızlığımızın kırılması açısından süper! Yıllardır Süper Lig deyince aklımıza gelen son maç/son yenilgi ile hafızamızda yer eden Altay, 1. lig maceramızda canımızı sıkmaya devam etmişti. Geçen sezon iki maçta da yenilmiştik. Galibiyetin bu açılardan da çeşitli anlamları var. Aslında ilk yarıda kopabilecek maç, ikinci yarının başında yenen golle can sıkıcı bir hale geldi ama arka arkaya bulduğumuz iki golle rahatladık. Yunus yine kilidi açan vuruşla üçüncü golüne ulaşırken, Assambalonga ligte 5'ledi; Akintola da geçe sezonki performansını hatırlatan güzel bir vuruşla ikinci golünü attı.  Takım kolay gol yemezse bir şekilde maç içinde toparlamayı başarıyor. Bir kez daha ilk golü attığımız maçta puan aldık. Alttaki takımların yenilmesiyle beraber ligin orta sıralarına daha güvenle tutunmaya başladık.