Ana içeriğe atla

Kahriman!



Demirspor taraftarına sus işareti yapan Mehmet Kahriman Efendi; bu taraftarı tanımadığın belli! Adanalının tepkisini daha fazla üzerine çekmeden, gereğini yap!

Acilen -seni getireni de yanına alarak- bu takımdan ayrıl!

Yorumlar

göktuğ dedi ki…
YAPTIĞI HAREKET İLE KENDİ SÖZLEŞMESİNİ KENDİ ELİYLE FESH ETTİ. DEMİRSPOR TARAFTARI O HAREKETİ UNUTMAYACAKTIR. ÇIKIP NE ÖZÜR DİLESİN NE DE KONUŞSUN. ONA EN GÜZEL CEVABI TRİBÜNLER VERECEKTİR.
Fırat Ateş dedi ki…
Demirspor'un futbol tarihinde Mehmet Kahriman dışında hiç bir futbolcu tribünlere böylesi bir hareket yapmamıştır. Derhal defolsun gitsin! Böylesi şerefsizlerin bu kulüpte yeri yok!
Onur BİÇER dedi ki…
Kahriman özür dilemiş. Biraz delikanlı olmak lazım. Ya o tribüne o hareketi yapmayacaksın, ya da yapıyorsan çıkıp özür dilemeyeceksin.

Aynı şey sayın Gökoğlu için de geçerli. Hedef şampiyonluk diyorsunuz, sonra hedef artık şampiyonluk değil diyorsunuz, sonra nasıl yanlış yorumlanabiliyorsa artık, yanlış yorumlandım, hedef şampiyonluk diyorsunuz. Böyle şey olmaz. Ayrıca bunca başarısızlığa bu özgüven neyin nesi. Yanlış yorumlanmışmış. Öyle şey yok. Hatalı cümle kurdum, söylemek istediğim o değildi diyeceksiniz. Hata yaptım diyeceksiniz. Kimse sizi yanlış yorumlamadı, çünkü yoruma açık cümle kurmadınız.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nesrin'in Hikayesi : "15 Saat 47 Dakika…Ve Toprak…"

Ön-Not: Nesrin Olgun Aslan’ın hikayesini yazmaya başladığımda kimi zaman soğuk bir suyun ve karanlığın içinde, kimi zaman sonunda varabildiğim bir kıyıda hissettim kendimi. Yazmaya devam ederken önce zor tutuyordum gözyaşlarımı, bir noktadan sonra akmaya başladı hepsi. Yazımı, ağlayarak bitirebildim ancak…Kendisinin web sitesinden (http://www.nesrinolgun.com) ve dönemin Hürriyet Londra Temsilcisi Faruk Zapçı’nın anılarından yararlandım, teşekkürlerimi sunuyorum…Çok uzatmadan, Nesrin’in Hikayesi’ne başlıyorum… 1964 Adana Yüzme havuzunun kenarında 7 yaşında kara kuru bir kız çocuğu duruyor. Havuzun içinde Adana Demirspor Kulübü yüzücüleri. Erkekler çoğunlukta. Küçük kız etrafına bakıyor. Sadece 4 kız çocuğu var. Nesrin, Adana Demirspor’un 4 kızından biri oluyor o gün…Giriyor havuza. 1973 – 1975 Adana Nesrin, 16 yaşında. Yüzüyor. 7 yaşında girdiği havuzdan, kısa mesafede 100’e yakın madalya ve şilt çıkartıyor. Kışları masa tenisi oynuyor, Türkiye 2.liği, Türkiye 3.lüğü var. 17 yaşında mar...

Tehlikeli Hareketler...

Mondiali den gelen güzel haberler içimizi açarken, yüzümüzden gülücüklerin eksilmemesi temennisi ile başlamak istiyorum yazıma.. Onur kardeşimin yazdığı "Mavi Lacivert, turuncu beyaz Adana" yazısını okumamdan çok kısa bir süre sonra, bir haber portalında rastladığım bir olayla irkildim.. "Bursasporlu taraftarlar, İstanbul takımlarının Bursa'da açtığı mağaza ve futbol okullarına tepki gösterdi" diye başlıyordu yazı , Atatürk stadı önünde yaklaşık 200 taraftarın toplanarak İstanbul takımlarının Futbol okullarını ve ürünlerini Bursa şehrinde görmek istemediklerini bir protesto eylemiyle açıkladıklarını bildiriyordu.. Bu grup adına açıklama yapan şahsı muhterem(!) ''Açık ve net olarak söylüyoruz. Bu son uyarımızdır. Bunun yanısıra, bu takımlara ait tanıtıcı ilanların asılmasına izin veren Bursa Büyükşehir Belediyesi ile mağazaların bulunduğu alışveriş merkezlerini de kınıyoruz'' diye de eklemiş .. Blogumuzda okuduğum bu yazının hemen ardından bu habe...

Ahmet Abi...

"O Deli, Kara Çocuk"* Ahmet Kaya; "mümkünse farzedin yaşamamıştır..." Rüzgârım ancak böyle büyük olabilirdi. Ama sen benim için hep kürkçü dükkânı oldun. Ne zaman rakı içmek istesem ya da elimde bir birayla Kadıköy'ün oradaki kayalıklarda otursam, sen vardın dilimde, hangi şarkın olursa olsun, fark etmedi ... Ahmet Kaya, bence Başım Belada albümünün kapağındaki fotoğraftan, dünyaya biraz kostak, az buçuk kibirle bakan, tehlikeli şiir okuyan bir adamdı. O fotoğrafta, üzerindeki palto, babamın uzun yıllar giydiği pal-toya handiyse aynı denecek kadar benziyordu. Hayata sataşan bir adamdı Kaya, tekinsiz... Başım Belada çıktığında yazdı. Çınarcık'a gidiyordum o yaz. Mavi Marmara vapurunun üst katında mavi tahta masalar ve sandalyeler vardı. Biraya başladığıma göre lisede olmalıyım. Tek başına, kirpikleri gölgeli bir çocuk. Nasıl unuturum sözleri: "Bizi güllerin iklimi tüketti / Dudağı yoran bir söze kırıldık / O vahşi beyaz at / Alıp başını gitti / Bir yaz ...