Ana içeriğe atla

Güneşli Mayıslar?

Resim
Yazan:
Demirspor taraftarının mayısları keyifsizdir. Ya son maça kadar heyecanı sürer ve hevesi kursağında kalır, ya o noktaya bile gelmemiştir, şu kahır bitsin diye bekler mayısı. Bizim için hep kederli hep sonbahardan bir aydır mayıs. Başkalarının keyfini izlemekten yorulduğumuz bir aydır...

Uzun süre sonra en rahat pazarımız; şu an Adana'da güneşli bir gün, tribün makara, umutlar Antalya'da.

Son haftaya rahat girdik, ama önümüzdeki iki hafta için gerçekten umutlu olan kimler var?

Bu kez mayıs bizim için farklı oalcak mı?

Az önce Mersin İdman Yurdu, Süper Lig'e çıktı. Geçen yıl son maçta kümede kalmıştı, bu yıl da devreyi 9. bitirmişti.

Geçen hafta Göztepe için güneşli bir gündü; birkaç yıl önce amatör kümedelerdi.

Keza Tavşanlı Linyit; altıpastan girmeyen topla, kaçırdığımız penaltılarla, şimdi onlar Süper Lig'in kapısında. Tesissiz, statsız... Amatör kümeden Süper Lig kapısına.

Demek ki o kadar zor değil. Sadece hava durumuna bağlı değil mayısların güneş açması. Planlı birkaç adım, disiplinli bir teknik heyet, kumpasa bulaşmayacak futbolcular.

Zor değil, yapabiliriz. Umutsuzluğu umuda çevirmek, bazen 1 yılda, bazen yarım sezonda, belki de 2 hafta içinde...
Etiketler:

Yorumlar

Fırat Ateş dedi ki…
Gayet yerinde örneklerle ve en net, en yalın ifadelerle duygularımıza tercüman olmuş son zamanların en güzel yazısı. Kalemine sağlık Yavuz!
9 Mayıs 2011 11:22
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nesrin'in Hikayesi : "15 Saat 47 Dakika…Ve Toprak…"

Yazan:
Ön-Not: Nesrin Olgun Aslan’ın hikayesini yazmaya başladığımda kimi zaman soğuk bir suyun ve karanlığın içinde, kimi zaman sonunda varabildiğim bir kıyıda hissettim kendimi. Yazmaya devam ederken önce zor tutuyordum gözyaşlarımı, bir noktadan sonra akmaya başladı hepsi. Yazımı, ağlayarak bitirebildim ancak…Kendisinin web sitesinden (http://www.nesrinolgun.com) ve dönemin Hürriyet Londra Temsilcisi Faruk Zapçı’nın anılarından yararlandım, teşekkürlerimi sunuyorum…Çok uzatmadan, Nesrin’in Hikayesi’ne başlıyorum… 1964 Adana Yüzme havuzunun kenarında 7 yaşında kara kuru bir kız çocuğu duruyor. Havuzun içinde Adana Demirspor Kulübü yüzücüleri. Erkekler çoğunlukta. Küçük kız etrafına bakıyor. Sadece 4 kız çocuğu var. Nesrin, Adana Demirspor’un 4 kızından biri oluyor o gün…Giriyor havuza. 1973 – 1975 Adana Nesrin, 16 yaşında. Yüzüyor. 7 yaşında girdiği havuzdan, kısa mesafede 100’e yakın madalya ve şilt çıkartıyor. Kışları masa tenisi oynuyor, Türkiye 2.liği, Türkiye 3.lüğü var. 17 yaşında mar...
10 yorum
Devamı

Tehlikeli Hareketler...

Yazan:
Mondiali den gelen güzel haberler içimizi açarken, yüzümüzden gülücüklerin eksilmemesi temennisi ile başlamak istiyorum yazıma.. Onur kardeşimin yazdığı "Mavi Lacivert, turuncu beyaz Adana" yazısını okumamdan çok kısa bir süre sonra, bir haber portalında rastladığım bir olayla irkildim.. "Bursasporlu taraftarlar, İstanbul takımlarının Bursa'da açtığı mağaza ve futbol okullarına tepki gösterdi" diye başlıyordu yazı , Atatürk stadı önünde yaklaşık 200 taraftarın toplanarak İstanbul takımlarının Futbol okullarını ve ürünlerini Bursa şehrinde görmek istemediklerini bir protesto eylemiyle açıkladıklarını bildiriyordu.. Bu grup adına açıklama yapan şahsı muhterem(!) ''Açık ve net olarak söylüyoruz. Bu son uyarımızdır. Bunun yanısıra, bu takımlara ait tanıtıcı ilanların asılmasına izin veren Bursa Büyükşehir Belediyesi ile mağazaların bulunduğu alışveriş merkezlerini de kınıyoruz'' diye de eklemiş .. Blogumuzda okuduğum bu yazının hemen ardından bu habe...
30 yorum
Devamı

Ahmet Abi...

Yazan:
"O Deli, Kara Çocuk"* Ahmet Kaya; "mümkünse farzedin yaşamamıştır..." Rüzgârım ancak böyle büyük olabilirdi. Ama sen benim için hep kürkçü dükkânı oldun. Ne zaman rakı içmek istesem ya da elimde bir birayla Kadıköy'ün oradaki kayalıklarda otursam, sen vardın dilimde, hangi şarkın olursa olsun, fark etmedi ... Ahmet Kaya, bence Başım Belada albümünün kapağındaki fotoğraftan, dünyaya biraz kostak, az buçuk kibirle bakan, tehlikeli şiir okuyan bir adamdı. O fotoğrafta, üzerindeki palto, babamın uzun yıllar giydiği pal-toya handiyse aynı denecek kadar benziyordu. Hayata sataşan bir adamdı Kaya, tekinsiz... Başım Belada çıktığında yazdı. Çınarcık'a gidiyordum o yaz. Mavi Marmara vapurunun üst katında mavi tahta masalar ve sandalyeler vardı. Biraya başladığıma göre lisede olmalıyım. Tek başına, kirpikleri gölgeli bir çocuk. Nasıl unuturum sözleri: "Bizi güllerin iklimi tüketti / Dudağı yoran bir söze kırıldık / O vahşi beyaz at / Alıp başını gitti / Bir yaz ...
15 yorum
Devamı