Ana içeriğe atla

"Şimşek Gibi Oynayın!"

Dün Telekom maçında, 1-0 mağlupken "saldır mavi şimşekler" melodisi bir anda "şimşek gibi oynayın"a dönüştü. "Oyna, oyna, oynasana lan!!"ın bize yakışan, üsturuplu bir versiyonu...

Peki, "şimşek gibi oynayın" demek, ne anlama geliyor? Nasıl "şimşek gibi oynanır"? Yine bir eşleştirme ile söylemek gerekirse, "tribünde bizsek sahada sensin" demektir. "Bizler inandık, siz de inanın, bizim için bu maçı alın"ın klişeden uzak, en güzel ifadesidir.

Şimşek gibi oynamak, giydiğin formanın, bulunduğun camianın neliğini ve niceliğini anlamakla, tribünün bir gürültü değil bir gelenek olduğunu hatırlamakla, sizin yapılanların tm bir karşılığını sağlamakla mümkündür. Şimşek gibi oynayın, nerede olduğunuzu hatırlayın! Vurmadan, kırmadan ama yılmadan, usanmadan size verilen desteğin ve evet, aldığınız paraların, imza attığınız sözleşmelerin gereği olarak bu işi yapın. İşinizi yapın. Sadece bunu istiyoruz.

Biz tribünde görevimizi yapıyoruz. "Hep inandık, yıkılmadık, en kötü gününde dimdik ayaktaydık". Haydi şimdi sıra sizde sevgili futbolcular, bu inanca karşılık verin. Biraz daha zorlayın kendinizi, kaslarınız yansın, ciğeriniz patlasın, gözlerinizden ateş fışkırsın, koşun koşun, "saldırın durmadan, bu taraftar arkanızda her zaman!" Şimşek gibi çakın rakiplerinizin üstüne...

"Vazgeçmedik bir an armadan", sırf o logoyu taşıdığınız için yanındayız; "bak bizler eleleyiz, seninle birlikteyiz"; burdayız hala, acılara tutunuyoruz, "sonsuz inanç var size"; siz de "maçı bırakmayın!"

Şimşek gibi oynayın, lokomotif gibi titretin yeri göğü; kara trenler gibi gürüldeyin, göğsünüzdeki demir kanatlarla yükselin; oynayın!

Size ve bize yakışanı yapın...

Yorumlar

müslüm dedi ki…
takımı sezon başından beri elimden geldiğince takip ediyorum ama ilk kez çıplak gözle izledim. bulunduğumuz "tribün" (denirse şayet.5 metrelik tellerle çevrili kafes gibi bir şey)berbattı ve görüşümüzü engelliyordu. aramızda geçen konusmalardan edindiğim genel izlenim, ilk haftaların koşan, hırslı ve diri takımının özlendiği yönündeydi. takımdaki hareketlenme de özellikle oyuncu değişiklikleri ve çift forvete dönülmesiyle oluştu. daha cesur ve saldıran bir takım isteği tezahüretlara da yansıdı zaten. beni özellikle defansın ve sol kanatın kötü olması şaşırttı. belki Murat'ın yoklunun da etkisi olmuştur. Özellikle Evren ilk 11 için çok hazır değil gibi, yavaş kalıyor ve zor durumda bırakıyor bazen arkadaslarını. Volkan ve Caner de çok umutlu olduğum isimlerdi ama hayalkırıklığı yarattı bende. Aydın Tuna'nın ise bu maçta gününde olmadığını düşünmek istiyorum. çünkü, sahada sadece gezindi, "yalandan" oynadı ve hiçbirşey yapmadı gerçekten. zaten bu isimlerle oynamanın da,(caner dışında) gençleşme ya da geleceğe yönelik takım yaratma perspektifiyle çelişen bir tarafı var. bu arada ali kemal, atahan ve özellikle burhan istekli, olumlu oyunlarıyla beğenimizi topladılar. soner hocaya da, "rotasyon da bir yere kadar" demek lazım.artık, istikrarlı, kaynaşmış ve ligin başındaki gibi çok koşan bir kadroyla oynamak şart gibi gözüküyor. Son olarak, Samet'in ve özellikle Oğuz'un bu takımda banko oynatılması gerekir diye düşünüyorum. çok yetenekli, kanatları çalıştıracak ve oyunu açacak oyuncular. taraftar olarak bizim de; galibiyet, puan, skor değil; koşan, oyun oynayan, yürekli bir takım istememiz çok güzeldi. maç bittikten sonra takımı alkışlayıp, "şimşek gibi oynayın" tezahüratıyla soyunma odasına yollmamız da görülmeye değerdi. umarım isteğimiz takıma bir an önce kavusuruz.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ben Bunu Hak Ettim...

Bugüne kadar yazdığım en zor yazılardan biri bu.  Yanımda küçücük iki çocuk vardı maçta, sevdim onları öptüm. Hatta babası yorulmuştu da aldım onu omzuma maçı bir süre birlikte izledik. O esnada çocuğun nasıl heyecanlandığını gördüm. Bacakları kasılıyordu, boynumun sıkıştığını hissettim. Sonra bağırdı ve akabinde ellerini vücudunu titreme alacak kadar sıktı. Bu çocuk sanırım 4,5-5 yaşlarındaydı. Tam benim kızımın yaşlarında. İşte o anda aslında anlamalıydım hak ettiğimi bu belayı. Çünkü ben de çocuklarımı bu acıya götürüyorum. Onlar acıya doğru yürürken, ben her Demirspor deyişlerinde mutlu oluyorum. Her mavi-lacivert deyişlerinde mutlu oluyorum. Onlar da bana başarı videosu gönderiyorlar.   Ben böyle bir babayım işte. Çocuklarının bu tür videolarına bakıp, duygulanan mutlu olan bir babayım. Onlara mavili, armalı kıyafetler alıp ellerimle uçuruma götüren bir babayım. Tabi ki Allah belamı verecek.  Kendi isteğim dışında görev yerim değiştirildi. Ailem paramparça oldu. Ta

Beşiktaş: 3 - Adana Demirspor: 3

 Demirspor bu; her an her şey mümkün. Oyuncular değişse de hem dibe vurup hem son saniyeye kadar heyecan yaşatmak geleneği değişmiyor.  İstanbul'da İnönü'de 3-0'dan maç çevirmek büyük iş. Takımın gerçek gücünü gösterdiği, belki de sezona merhaba dediğimiz maç oldu... Balotelli beklediğimiz patlamayı yaptı; İstanbul' da olması tesadüf değil. İlk yarıda acemice hatalar, Sinan ve Ferhat'ın dağılması, rakibin dalga dalga gelişini durduramamak can sıktı. Aslında kötü değildik ama rakip çok iyi başladı. İkinci yarı başında 3. Golü de yiyince moraller bozuldu. Ama işte Demirspor bu! Yaptı yapacağını... Rakibin oyuncu değişikliklerini lehimize çevirdik. 60. Dakikadan sonra Vargas ve Balotelli'nin şutları son dakikaya kadar umudu taşıdı. Assombalonga'nın dokunuşuyla 1 puana uzandık. Tebrikler, teşekkürler takım; devamı gelsin... 

"akrep gibisin kardeşim"

Son birkaç gündür yaşanan transfer krizine dair bir şey demek istemiyordum ama en son Başkan'ın "ben gidiyorum o zaman" restine karşı artık bir ses çıkarayım dedim. Ama Başkan'a diyecek bir şey yok. Onun hali tavrı belliydi zaten; para bende istediğimi yaparım, istediğimi getiririm-götürürüm, kimseye hesap vermem... Daha önce, "ben olmasam Yenice'nin ötesine gidemezsiniz" diyenlerin 2020-2021 versiyonu. Aynı kafa, aynı sonuç. Ben gidiyorum der, gider; kalıyorum der, kalır. Memleketin hali bu.  Sorun, menajerin biriyle takımı oyuncağa çeviren bu tutumu "büyüksün Başkan" diye koşulsuz alkışlamaktı. T akımın imajını yerle bir ederken,  Tanju'su, Anderson'u, harcadığı bir ton parayla bir yanda da taraftara posta koymasını görmezden gelenlerde asıl sorun. Başarı istiyoruz diye ses çıkarmadık, kısık sesle konuştuk, dışarıya karşı da savunduk.  Taraftar her zaman doğruyu söylemiyor olabilir ama Demirspor taraftar olmadan başka tek adam takımla