Ana içeriğe atla

Adana Demirspor - Tokatspor Maç Değerlendirmesi

Bugün takımın oyununu iki kısımda değerlendirmek gerekli. İlk kısım değişikliğin olmadığı kısım. Bu aralıkta takım futbol adına herşeyi yaptı. Mücadele etti , top çevirdi , pozisyonlara girdi , herşeyden önemlisi rakibine oyununu kabul ettirdi. Özellikle beraberliği bulduktan sonra yarı bitene kadar rakibi ablukaya aldık. Kaçırdığımız goller atılabilirdi belki atılsa skor farklı olurdu.Fakat bugün takımın mağlup ayrılmasında kaçan gollerden çok yapılan bir değişiklik etkili oldu.

Oğuz takımın zaman zaman adam eksiltmede top kaptırsada ileride top tutabilen tek adamıydı. Zaten ataklar onun üzerinden kurgulanmıştı. Oğuz çıkana kadar rakibe baskı kuran gol arayan taraf bizdik. Cİhan'ın oyuna girmesiyle takım adeta frene bastı. Oğuz kadar seri ve top saklama yeteneği olmayan Cihan Oğuz kadar takıma katkı vermeyince takım kontrolü rakibe kaptırdı. Tam bu dakikalarda kolay yenilen bir gol ile rakibe hayal edemeyeceği bir galibiyeti sunduk. İlk golü yedikten sonra kurduğumuz baskıyı ikinci golü yedikten sonra kuramadık. Bunda Cihan'ın etkisizliği en önemli nedendi. Bir oyuncu ile takımın havası değişir mi ? Değişirmiş bugün kendi adıma bunu gördüm. Oğuz belki çok iyi oynamadı ama takım oyunu üstüne kurulmuş birisinin takımdan çıkması dengeleri bozdu. Üzerine umulmadık bir gol yenilince tekrar toparlanamadık.

Bugün maçın ilk yarısını izleyen kimse bu skoru tahmin edemezdi. Maç kendimize olan güvenin pekişmesi açısından önemliydi. Ama herşey yolunda giderken kendi kendimize maçı rakibe verdik.Kendi evinde kaybedilen her puan şampiyonluktan giden puandır. Bu kadar iyi iken kaybetmemeliydik. Haftaya Kocaeli deplasmanında telefisini yapmak dileğiyle...

Yorumlar

TAYLAN dedi ki…
Demirspor kaç yıldır süper ligin dışında? 15 YIL, 4 AY, 2 GÜN. Ne takımlar gördük değil mi bu sürede? 15 yılda 15 ayrı takım kurduk. Kaç kere play-off’lardan döndük. Sayısını unuttuk. Sahada uzay takımı diye yutturulan “yükte hafif pahada ağır” takımları da gördük; ciğeri beş para etmez, ruhsuz futbolcusunu da..ama belkide ilk defa farklı bir Demirspor karşımızda..Neyi mi farklı? Yedisinden yetmişine tüm Demirsporluların üzerinde anlaştığı tek noktada o fark: Bu takım mücadele ediyor. Emek ediyor. koşuyor, çalışıyor... Takım ruhunu ortaya koyuyor.. Bakın, yenildiğimiz günün gecesi bunu yazıyorum. Hiçbirimiz, hiçbir Demirsporlu, bu gece eve dönerken umutsuz değildi,değildik. Evet öfkeliydik, isyankardık. Kaçan gollere, hatalı hakem kararlarına, yedekten giren oyuncuların çıkanları aratmasına... Ama eve dönüş yolunda kimse umutsuz değildi.
Sözün özü, Bu takım gider Kocaeli’ni İzmit’te, Sakarya’yı da burda yenecek mücadele gücüne sahip. Ben inanıyorum. Hemde masvami bir umutla...
yavuzy dedi ki…
ligin ilk ayı doldu ve gördüğümüz kadarıyla, zor bir fikstürümüz varmış. Hep başaltı takımlarla oynadık. Bir iki hafta daha alttaki ekiplerle oynasak soluklanabilirdik. Şimdi Kocaeli'nden sonra, Sakarya, Urfa ve Tarsus serisi var ki; özellikle Tarsus ve Urfa'ya şansımızın tutmadığı belli. Kasım'a kadar en az puan kaybıyla ilerleyebilirsek iyi olur. Bu haftaki mağlubiyet de, Balıkesir'den alınan ekstra galibiyetle denkleşti diye düşünüyorum.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beşiktaş: 3 - Adana Demirspor: 3

 Demirspor bu; her an her şey mümkün. Oyuncular değişse de hem dibe vurup hem son saniyeye kadar heyecan yaşatmak geleneği değişmiyor.  İstanbul'da İnönü'de 3-0'dan maç çevirmek büyük iş. Takımın gerçek gücünü gösterdiği, belki de sezona merhaba dediğimiz maç oldu... Balotelli beklediğimiz patlamayı yaptı; İstanbul' da olması tesadüf değil. İlk yarıda acemice hatalar, Sinan ve Ferhat'ın dağılması, rakibin dalga dalga gelişini durduramamak can sıktı. Aslında kötü değildik ama rakip çok iyi başladı. İkinci yarı başında 3. Golü de yiyince moraller bozuldu. Ama işte Demirspor bu! Yaptı yapacağını... Rakibin oyuncu değişikliklerini lehimize çevirdik. 60. Dakikadan sonra Vargas ve Balotelli'nin şutları son dakikaya kadar umudu taşıdı. Assombalonga'nın dokunuşuyla 1 puana uzandık. Tebrikler, teşekkürler takım; devamı gelsin... 

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ

Karagümrük: 4 - Adana Demirspor: 0

 Kötü başladığımız lige daha da kötüye giderek devam ediyoruz. Çok net bir yenilgiyle gerçeğin tokatını yedik: Sorun Samet Aybaba'da değildi.  Balotelli'yi kontrol altında tutsun diye gelen İtalyan hoca, 15 günde takımı daha iyi hale getirmek yerine tamamen dağıtmış. Çok kötü bir oyunla farklı bir yenilgi aldık ve umarım bu alınan yanlış kararların geri dönüşü için bir dönüm noktası olur. Bir kişinin keyfiyle takım yönetilmez!