Ana içeriğe atla

Büyük Soner

Sayın Tolungüç, takımımıza hoşgeldiniz.

Ben sizi Büyük Soner olarak hatırlarım; Trabzonspor'un karakterli jenerasyonunda önemli bir parçaydınız. Büyüklüğünüzü, Okan Buruk hadisesindeki tavrınız ve açıklamalarınızla da perçinlemiştiniz o zamanlar.

Sayın Tolungüç, göreve geldiğiniz günden beri duruşunuz, açıklamalarınız, haliniz tavrınız, o eski günlerinizden pek birşey değişmediğini gösteriyor ve beni mutlu ediyor. Ama umutlanmanın iyi birşey olmadığını bilen bir taraftarım. Çünkü, başta yeni ve eskimeyen başkanımız Sayın Tuncel'in yoğun emekleriyle, bu taraftarın burnu fazlasıyla sürtüldü.

Sayın Tolungüç, ne yazık ki Adana Demirspor'da sadece işini yapan, ahlaklı bir duruş sergileyen, takıma karakterli bir oyun oynatan teknik adamlar fazla barınamıyor. Bu gerçeği bilmenizi istedim. Son yıllarda Behzat Çınar, Sadi Tekelioğlu gibi sadece işini yapmaya odaklanan hocalarımız yerel basının ve kaynayan Demirspor kazananın işbirliğiyle heba edildiler. Dilerim ki sizin bu eli yüzü düzgün açıklamalarınız onların canını sıkmaz. Dilerim ki Demirspor camiası, bu kez bizi yanıltır ve sizi sonuna kadar destekler.

Sayın Tolungüç, Demirspor'da yıllardır karakterli oyuncu-teknik adam-yönetici üçlemesi bir arada olmadı. Bunlardan en fazla ikisi yan yana gelebildi ki kimi yıllar üçüne de hasrettik. Şu anki patronunuz Sayın Tuncel'in de sportif geçmişi içler acısı. Kendisi 7 kere gelip 8 kere gitti hep ardında yıkım bıraktı. Bize uzay takımları kurup, gökyüzüne çıkardıktan sonra, oralardan aşağı bıraktı. Ufomuzun benzini bittiği için, tali yollarda bizi gelip geçen taşra takımı otobüslerine selam çaktık. Sayın Tuncel'in son açıklamaları, dünya yüzeyine indiğini ve artık ufoyla-uzayla değil, ikinci vitesteki yerli malı otomobillerle ilgilendiği izlenimi veriyor. Şaşırıyorum ve inanmak istiyorum. Umarım, yerli malı ruhu, sizin ellerinizde anlamlı bir şekil alır.

Demirspor formasının, rakip takımlarda kırmızı görmüş boğa etkisi yaptığını duymuşsunuzdur. Nedense aynı boğa futbolcular üstlerine Demirspor forması geçirince, uzaylı görmüş köylüye dönüşüyorlar. Garip huyları beliriyor. Mesela düşme potasındaki takımlara puan verme hevesi oluşuyor, yardımseverlikten mi iddiaseverlikten mi bilmiyorum. Sonra, maç seçme hevesi oluşuyor. Beklenmedik maçlarda beklenmedik performanslar gösteriyorlar. Hele ki onlarca futbolcu değişmesine rağmen, final maçlarındaki başarısızlığımızı, logomuzdaki renklere mi, demir kanatlara mı bağlamak gerek, bilmiyorum. Ayrıca, önümüze kapanıp bize tapanlar, 40 metreden süzülen topu ellerinin arasından kaçırıyorlar. Soyunma odasında teknik direktörler gönderiliyor, kentimizin diğer takımından bir puan almamız yeterliyken nedense onu başkalarından alırız düşüncesiyle, üç puan altın tepside veriliyor.

Sayın Tolungüç, özellikle Sayın Tuncel'in kravat koleksiyonunu yakından takip etmenizi öneriyorum. Renk skalası, rakip 17 takımın renklerinin kombinasyonuna dönmeye başladığı andan itibaren işlerin yolunda gitmediğini anlayabilirsiniz. Bir de yerel basına dikkat ediniz. Onlar, kraldan çok kralcıdır, güçlünün yanındadır. Analizi sevmezler, daha çok koplaya-yapıştırla idare ederler. Transferinde rol aldıkları oyuncuları oynatmadınız diye size demediklerini bırakmazlar. Başarısızlığı taraftara bağlamayı severler. Sorunu içeride değil dışarıda ararlar. Emin olunuz, işinizi kolaylaştırmayacaklardır.

*

Sevgili Büyük Soner, bu zorluklar karşısında sana tonlarca güç diliyorum. İşin zor. Biz yanındayız. Daha önce bizi kandıranların da yanında olduk. Huyumuz kurusun. Biz, Demirsporluyuz. Demirspor neredeyse, taraftarı oradadır. Eminim kulağına gelmiştir Demirspor taraftarının neler yapıp ettiği, çıtayı nerelere yükselttiği. Yine de bu blogun eski sayfalarını karıştırmanı tavsiye ederim. Göreceksin ki logoyu ve renkleri daha yukarı çekmek için herkesle işbirliği yaparız; çünkü onu taşıyan herkese saygımız var. Ama umuyorum sen, taraftarı neredeyse, Demirspor'u oraya taşıyacaksın.

Kolay gelsin.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Fenerbahçe: 4 - Adana Demirspor: 2

 Yine hakemin hatalı kararlarının damga vurduğu maçta sezonun ilk yenilgisini aldık. Aleyhimize verilen yanlış penaltı, lehimize önce verilip sonra yanlış ofsayt kararı ile verilmeyen penaltı, rakip oyuncuya gösterilmeyen kartlarla birlikte iyi oynadığımız maçtan puan alamadık. Deplasman takımı gibi oynayarak hızlı hücumlarla ilk yarıda farkı ikiye çıkaran rakibe karşı ev sahibi gibi oynadık; iyi top yaptık, ilk dakikalardaki baskıyı iyi kırdık. İlk yarıda bir gol bulabilsek skor farklı olabilirdi. Yine de 3-0'dan sonra oyundan kopmayıp skoru 3-2'ye getirmek başarıydı. Tek kaleye döndürdüğümüz maç son dakikalardaki kırmızı kart ve 4. golle tamamlandı. Fenerbahçe'nin bu sene iyi yaptığı kolay skor bulma işini, zaten aksayan defansımızla durdurmamız kolay olmadı. Ligin en iyi top oynayan takımını izlemek için tribüne koşan Fenerbahçeliler, müthiş bir deplasman tribünü görerek evlerine döndüler; hafta içi maçta taraftarımız gece 1'e kadar tribünde bekletildi. Hafta içi bir

Altay: 1 - Adana Demirspor: 3

 Ne bir skorla harika bir deplasman galibiyeti! Alt sıramızdaki rakibe geçit vermemek kadar bir yandan da uzun süredir Altay'a karşı devam eden şansızlığımızın kırılması açısından süper! Yıllardır Süper Lig deyince aklımıza gelen son maç/son yenilgi ile hafızamızda yer eden Altay, 1. lig maceramızda canımızı sıkmaya devam etmişti. Geçen sezon iki maçta da yenilmiştik. Galibiyetin bu açılardan da çeşitli anlamları var. Aslında ilk yarıda kopabilecek maç, ikinci yarının başında yenen golle can sıkıcı bir hale geldi ama arka arkaya bulduğumuz iki golle rahatladık. Yunus yine kilidi açan vuruşla üçüncü golüne ulaşırken, Assambalonga ligte 5'ledi; Akintola da geçe sezonki performansını hatırlatan güzel bir vuruşla ikinci golünü attı.  Takım kolay gol yemezse bir şekilde maç içinde toparlamayı başarıyor. Bir kez daha ilk golü attığımız maçta puan aldık. Alttaki takımların yenilmesiyle beraber ligin orta sıralarına daha güvenle tutunmaya başladık. 

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ