Ana içeriğe atla

Hemen Toplarlanılmalı...

Benim yenilince sahaya yığılan bir takımım var. Benim mağlubiyetin sorumluluğunu üstlenen, küçücük omuzlarına dünyaları almak isteyen gençlerim var. Bu gençlerimin gözyaşları var.

Benim artık koşan, savaşan, pres yapan bir takımım var. Hırslı, daha dinamik, rakibi ısıran, kendi işine bakan bir takımım.

Üzülmeyin aslanlarım, siz bugün yenilseniz de GALİPTİR BU YOLDA MAĞLUP.

Siz benim, bizlerin yıllardır düşlerinde yaşattığı tablosunuz.
Siz geleceğimizsiniz.

Şimdi siz ayağa kalkacaksınız. Şimdi siz dünü unutacaksınız. Şimdi siz kendinizi bir an önce toparlayacak ve hafta sonu bizleri Elazığ galibiyetinin mutluluğu ile ağlatacaksınız.

Ben buna yürekten inanıyorum.

Şimdi biz kalkacağız. Ellerimizi kimimiz havaya kaldıracak dualar edecek, kimimiz elini yumruk yapacak, gelecek güzel günlerin hırsıyla, kimi iyi dileklerini sıralayacak ardı ardına.

Şimdi biz doğrulacağız, dolabımıza gideceğiz, bakacağız atkımıza, formamıza, GELİYORUZ, diyeceğiz. Elazığ maçında tribünlere akacak, yanınızda olacağız.

Şimdi biz umutluyuz, şimdi biz inançlıyız, şimdi biz güçlüyüz, şimdi biz SİZLERLEYİZ.

SİLİN GÖZYAŞLARINIZI... ARTIK,
GÜZEL GÜNLER GÖRECEĞİZ
GÜNEŞLİ GÜNLER...

Yorumlar

ömer dedi ki…
Bize böyle futbolcular lazım maç bittiğinde ağlayacak. Benim için hiç önemi yok bu yenilginin. Yeter ki gençlerimiz toparlansın. Çünkü gelecek onlarda.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nesrin'in Hikayesi : "15 Saat 47 Dakika…Ve Toprak…"

Ön-Not: Nesrin Olgun Aslan’ın hikayesini yazmaya başladığımda kimi zaman soğuk bir suyun ve karanlığın içinde, kimi zaman sonunda varabildiğim bir kıyıda hissettim kendimi. Yazmaya devam ederken önce zor tutuyordum gözyaşlarımı, bir noktadan sonra akmaya başladı hepsi. Yazımı, ağlayarak bitirebildim ancak…Kendisinin web sitesinden (http://www.nesrinolgun.com) ve dönemin Hürriyet Londra Temsilcisi Faruk Zapçı’nın anılarından yararlandım, teşekkürlerimi sunuyorum…Çok uzatmadan, Nesrin’in Hikayesi’ne başlıyorum… 1964 Adana Yüzme havuzunun kenarında 7 yaşında kara kuru bir kız çocuğu duruyor. Havuzun içinde Adana Demirspor Kulübü yüzücüleri. Erkekler çoğunlukta. Küçük kız etrafına bakıyor. Sadece 4 kız çocuğu var. Nesrin, Adana Demirspor’un 4 kızından biri oluyor o gün…Giriyor havuza. 1973 – 1975 Adana Nesrin, 16 yaşında. Yüzüyor. 7 yaşında girdiği havuzdan, kısa mesafede 100’e yakın madalya ve şilt çıkartıyor. Kışları masa tenisi oynuyor, Türkiye 2.liği, Türkiye 3.lüğü var. 17 yaşında mar...

Sahadan Çekildik

 Ligden düşerken bile şeklimiz belli, çünkü Alemin Delikanlısı Adana Demir... Galatasaray maçındaki kör göze parmak penaltı kararı rezaletine karşı, yönetim takımı sahadan çekti. Son 2 sezondur rezalet yönetimimiz, aleyhimize hakem hatalarını kolaylaştırıyordu. İki yanlış bir doğru etti. Türk futbolunun her yerden dökülen imajına, yıkılan bir Demirspor karşı çıkabilirdi sadece. O da oldu, biz yaptık! Bundan sonra İstanbul takımlarınızla size iyi eğlenceler...

Sezon Değerlendirmesi

 Bu sezon için saha içini konuşmak anlamsızdı ama yine de söylemek gerekir ki sahadaki mücadele o kadar da kötü değildi. Geçen sezon 2. ve 3. lig takımlarında kiralık oynayan oyuncularımızla idare ettik. Son haftalarda sahaya çıkacak kadroyu zor tutturduk. Sezon başıyla sonu arasında kadroda büyük değişimler oldu. Bütün bunların sorumlusu, paraları ödemeyen Murat Sancak ve yönetimiydi. Bir yerde patlama yapar diye umut bağlamadığımız genç oyuncular maçların belli anlarına kadar direnci ayakta tuttular. Ancak son bölümlerde oyundan düştük; kadro derinliği olmadığı için de en ufak kişisel hata, sakatlık ya da kart cezaları sonuca direkt etki etti. 2-0'dan öndeyken kaybettiğimiz maçlar oldu. Tabii rakiplerin bizim maçı çeviremeyeceğimizin farkında olmaları, her halükarda kazanırız düşünceleri kendi adlarına tempoyu yükseltmelerini engellemiş olabilir. Yine de şans faktörü yanımızda olsa puan alacağımız bir kaç maç daha vardı diye düşünüyorum. Sezon başında yazdığım gibi, şerefli mağlu...