28 Şubat 2010

Neresi sıla bize, neresi gurbet!

Bu şarkı Tayfa'nın şarkısıdır. Her deplasmanda muhakkak dillere dolanan, Tayfa buluşmalarında içimizden birinin mırıldanmaya başlamasıyla hep bir ağızdan söylenmeye başlanan, hislerimize tercüman olan, bizi belki de en iyi anlatan şarkıdır bu. Anılarla yüklü, anılar yüklediğimiz...

Togepy 'Deplasmana bekleriz.' demiş. Ankara Adıyaman arası 757 km imiş. Yine de akıllarda deplasman hayalleri, biliyorum...

Bu şarkı önce askerdeki arkadaşlarımız, sonra hepimiz için gelsin...

dönmek, mümkün mü artık dönmek
onca yollardan sonra
yeniden yollara düşmek
neresi sıla bize, neresi gurbet
al bizi koynuna ipek yolları
üstümüzden geçiyor gökkuşağı
sevdalı bulutlar, uçan halılar
uzak değil dünyanın kapıları
neresi sıla bize, neresi gurbet
yollar bize memleket

gitmek, mümkün mü artık gitmek
onca yollardan sonra
yeniden yollara düşmek
neresi sıla bize, neresi gurbet
rakılı akşamlar, gün batımları
çocuk gibi ağlar yaz sarhoşları
olmamış yaşamlar, eksik yarınlar
hatırlatır herşey eski aşkları
neresi sıla bize, neresi gurbet
yollar bize memleket...

2 yorum:

Fırat Ateş dedi ki...

anla ki her durakta
yok sınırları aşkın
o iyi yüzlü tanrı
beklesin dursun bizi
kurduğumuz rahat tuzakta

nasıl olsa yine bir gün
döneriz bu yollardan geri
senin bir elinde bir mendil
öbüründe kuş sesleri.

cemal süreya

nazive dedi ki...

yine boğazımda bir düğüm oluştu, bu şarkıda hep böyle oluyor zaten. demek ki deplasman zamanımız gelmiş, fırsat kollar haldeyiz zira. kim bilir belki bir tersine deplasman bekler bizi :)