Ana içeriğe atla

Tarih Bari Bu Kez Tekrarlanmasın

Sene 2004. Şimdiki adıyla 1.Ligdeyiz. Rakip Mersin İdman Yurdu. İki takım da düşmemeye oynuyor. Maç sahamızda. Sondan 1 önceki hafta. 1-1 berabere kalıyoruz. Ertesi hafta aldığımız galibiyet ligde kalmamıza yetmiyor.

2006. Şimdiki adıyla 2. Ligdeyiz. Klasman gruplarını kötü geçirmişiz. Kademe grubu 1. olmamız gerekiyor. Rakip hiçbir iddiası olmayan Muğla. 3-1 yeniliyoruz. Sonraki tüm maçları kazanmamıza rağmen yetmiyor ve son maç formaliteye dönüyor, ekstra play offları kaçırıyoruz. Sadece 2 puanla.

Sene 2007. Yine 2. Ligdeyiz. Rakibimiz Kartalspor. Sahamızda 2-1 mağlup oluyoruz. Lig bittiğinde Kartalspor bizimle aynı puanda olmasına karşın averajla çıkıyor, biz kalıyoruz.

Aynı sene. Rakibimiz Şanlıurfaspor. Deplasmanda 2-2 berabere kalıyoruz. Dünyamız yıkılıyor. Bir sene daha elimizden uçup gidiyor.

Allah'ım aynı sene. Rakibimiz Giresunspor. Kazansak şampiyonuz. 5-1 yeniliyoruz. Giresun da yanıbaşımızdan gidiyor, biz kalıyoruz.

Sene 2008. Tabi ki; yine eski adıyla 2. Ligdeyiz. Rakiplerimizden biri Adanaspor. Ligin sondan 3. maçı. Kazansak ve hatta berabere kalsak, şampiyon olamamak mucize. 1-0 yeniliyoruz. Onlar çıkıyor, biz kalıyoruz.

Aynı sene. Ligin son maçı. Rakip yine Mersin İdman Yurdu. Yensek her şeye rağmen şampiyonuz. Olmuyor yine. 2-1 kaybediyoruz. Karabükspor çıkıyor, biz kalıyoruz.

İçimizi daraltıyor bu 2008. Rakip Güngören Belediyespor. Yensek şampiyonuz. Ama bize haram. Son dakikada gol yiyerek 1-0 kaybediyoruz. Onlar çıkıyor, biz olduğumuz yerde sayıyoruz.

Yetiyor mu? Yetmiyor. Sene 2009. Biz hala şimdiki adıyla 2. Ligdeyiz. Klasman grubundan ekstra play-offlara kalmaya çalışıyoruz. Rakibimiz önce Denizli Belediyespor. Hayati önem taşıyan maçta yensek büyük avantaj sağlayacağız. Olmuyor 2-2'lik beraberlikle yetiniyoruz.

Sonra Altınorduspor geliyor. Yensek 2. sıraya yükseleceğiz. Yine olmuyor. 0-0 bitiyor. Biz üçüncülükte kalıyoruz.

Tren kaçmıyor gerçi. Bu kez rakip Turgutluspor. Maç kendi sahamızda. Olmuyor. 2-1 yeniliyoruz.

Bu yazıyı yazmanın ne kadar zor ve acı verici olduğunu anlatamam size. Bu iç burkuntusunu ifade edemem.

Sene 2009. Biz hala ve hala şimdiki adıyla 2. Ligdeyiz. Rakibimiz Tarsus İdman Yurdu. Yenersek play-offa kalmak için çok ama çok büyük bir avantaj yakalayacağız. Maç sahamızda.

KIRIN ARTIK ŞU ZİNCİRİ.
YENİN BİTSİN BU TRAVMA.
TARSUS İDMAN YURDU'NA O SAHAYI DAR EDİN.

DİNDİRİN BU GÖZ YAŞINI...
YETER DEYİN, DUR DEYİN.
HER ŞEY SİZİN ELİNİZDE...

Yorumlar

Adsız dedi ki…
Tarih tekerrür etsin ama nasıl mı? 3.Ligdeyiz rakip yine Tarsus ortam çok gergin Tarsusluları sadece polis değil askerlerde koruyor stadda 4sıra jandarma 2sıra polisle çevrili tarsusluların çevresi,yenen 2.lige çıkıyor,yenilenin hayalleri yıkılıyor.stad tıklım tıklım dolu kapalıda konfetiden gözgözü görmüyor ve farka gidiyoruz ve şampiyon oluyoruz ;)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beşiktaş: 3 - Adana Demirspor: 3

 Demirspor bu; her an her şey mümkün. Oyuncular değişse de hem dibe vurup hem son saniyeye kadar heyecan yaşatmak geleneği değişmiyor.  İstanbul'da İnönü'de 3-0'dan maç çevirmek büyük iş. Takımın gerçek gücünü gösterdiği, belki de sezona merhaba dediğimiz maç oldu... Balotelli beklediğimiz patlamayı yaptı; İstanbul' da olması tesadüf değil. İlk yarıda acemice hatalar, Sinan ve Ferhat'ın dağılması, rakibin dalga dalga gelişini durduramamak can sıktı. Aslında kötü değildik ama rakip çok iyi başladı. İkinci yarı başında 3. Golü de yiyince moraller bozuldu. Ama işte Demirspor bu! Yaptı yapacağını... Rakibin oyuncu değişikliklerini lehimize çevirdik. 60. Dakikadan sonra Vargas ve Balotelli'nin şutları son dakikaya kadar umudu taşıdı. Assombalonga'nın dokunuşuyla 1 puana uzandık. Tebrikler, teşekkürler takım; devamı gelsin... 

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ

Karagümrük: 4 - Adana Demirspor: 0

 Kötü başladığımız lige daha da kötüye giderek devam ediyoruz. Çok net bir yenilgiyle gerçeğin tokatını yedik: Sorun Samet Aybaba'da değildi.  Balotelli'yi kontrol altında tutsun diye gelen İtalyan hoca, 15 günde takımı daha iyi hale getirmek yerine tamamen dağıtmış. Çok kötü bir oyunla farklı bir yenilgi aldık ve umarım bu alınan yanlış kararların geri dönüşü için bir dönüm noktası olur. Bir kişinin keyfiyle takım yönetilmez!