Ana içeriğe atla

OFFFsayt...

Ne zaman gol diye arkamı dönsem elinde ofsayt bayrağıyla bekler hayat...
Ne zaman umut etsek, hayal kırıklığı...

Hep kısa çöpü ben mi çekeceğim
Hep bana mı denk düşecek çarkıfeleğin iflası
Hep ben bileceğim başkaları mı kapacak beşyüz milyarı
Hep ben sevip eller mi alacak aslıyı leylayı
Batsın bu dünya, sende mi leyla, itirazım var yalana dolana
Ve ben böyle dolana dolana
Ellerim cebimde dudağımda ıslığım, başımda eski alemlerin sarhoşluğu
Orhan veli tadında basıp voleyi yürüyeceğim hayatın sonuna kadar
Hiç tasalanmayın abiler
Paramız yoksa da haysiyetimiz var...

Hayat dediğiniz abiler, Demirspor'u sevebildiğimiz kadar!

Yorumlar

aLiSqo dedi ki…
Ey Sevdiğim Sana Şikayetim Var. Ne Sevdiğin Belli Ne Sevmediğin...
Adsız dedi ki…
Bu takımda var bir kısmetsizlik,yanlışlık var,hep umutlarda var oldu bu takım...
Hep diyoruz ya bu taraftara yazık diye..Gerçekten çok yazık..Yılların emekleri,çabaları,umutları hep uçtu,uçuyor..Belki "bugün" demekten yorulduk..Yıllardır hep umut tazeledik..Kaybetmediğimiz tek gerçekte umudumuz oldu..Sanki asırlar oldu süper lig görmeyeli,aslında başarıyı görmeyeli..Başarısız oldukça umudumuzu hep bir sonraki yıla attık..Seneyede atarmıyız bilmem ama artık bu taraftar çok yorgun..En azından ben çok yoruldum..Pazar gününün ve pazartesi gününün artık nerdeyse tek mutluluğu haline gelen takımın galip gelme umudu…Maçtan sonra kahrolmak..Pazartesi ne gazete nede sanalda takımla ilgili yorumlara bile bakmak artık içimden gelmiyor…Beklide ADS nin kaderi bu..
Biz hep isyan ettik,Futbolcuya,Yönetimlere,Aytaça, odalara,valiye…Yok olmuyo işte..
İnsan hayatta en son umudunu kaybedermiş..Galiba bunu kaybediyorum..
“Adanaspor maçının hesabı sorulacak” dendi,”Sonra bu şehri birilerinin başına geçiririz” dendi..Aslında söylenen o kadar çok şey varki..Kimsede kimseye bir şey yapamaz..Bunlar ne yazıkki fakir edebiyatından öte gitmedi ve gitmeyecek..Aykırı olmaya çalıştık,Endüstriyel futbola karşıyız dedik..Ama biz önce normal bile olamadık ki aykırı olabilelim..
Biz sadece şu andaki adı 2.lig,önceki adı 3.lig olan köhne bir yerde,sanki şehrin gecekondu mahallesi gibi bir yerinde birbirimize “biz bir zamanlar şehirde oturuyorduk” edebiyatı yapıyoruz..
Olmuyor işte kardeşim olmuyor..Mutsuzluğu mutluluğundan çok bu takımın..Ne yapsak olmuyor..Artık gözyaşı bile dökemez hale geldik..

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beşiktaş: 3 - Adana Demirspor: 3

 Demirspor bu; her an her şey mümkün. Oyuncular değişse de hem dibe vurup hem son saniyeye kadar heyecan yaşatmak geleneği değişmiyor.  İstanbul'da İnönü'de 3-0'dan maç çevirmek büyük iş. Takımın gerçek gücünü gösterdiği, belki de sezona merhaba dediğimiz maç oldu... Balotelli beklediğimiz patlamayı yaptı; İstanbul' da olması tesadüf değil. İlk yarıda acemice hatalar, Sinan ve Ferhat'ın dağılması, rakibin dalga dalga gelişini durduramamak can sıktı. Aslında kötü değildik ama rakip çok iyi başladı. İkinci yarı başında 3. Golü de yiyince moraller bozuldu. Ama işte Demirspor bu! Yaptı yapacağını... Rakibin oyuncu değişikliklerini lehimize çevirdik. 60. Dakikadan sonra Vargas ve Balotelli'nin şutları son dakikaya kadar umudu taşıdı. Assombalonga'nın dokunuşuyla 1 puana uzandık. Tebrikler, teşekkürler takım; devamı gelsin... 

Karagümrük: 4 - Adana Demirspor: 0

 Kötü başladığımız lige daha da kötüye giderek devam ediyoruz. Çok net bir yenilgiyle gerçeğin tokatını yedik: Sorun Samet Aybaba'da değildi.  Balotelli'yi kontrol altında tutsun diye gelen İtalyan hoca, 15 günde takımı daha iyi hale getirmek yerine tamamen dağıtmış. Çok kötü bir oyunla farklı bir yenilgi aldık ve umarım bu alınan yanlış kararların geri dönüşü için bir dönüm noktası olur. Bir kişinin keyfiyle takım yönetilmez! 

İtler Çakallar Vınlayanlar

 Kimse Demirspor taraftarına itler çakallar diyemez; kimse böyle bir sözün söyleneceği ortam yaratamaz.  Buna teşebbüs edenler oldu tabii ama unutulup gittiler. Bugüne kadar bu takımın sadece ama sadece kendine muhtaç olduğunu sanan onca kişi gelip geçti. Vikipedia'da Adana Demirspor sayfasına bakın, ne çok isim var. Zannettiler ki hepsi tek, değişilmez. Ama Demirspor'a musallat ettikleriyle birlikte çekip gittiler.  "Ben olmazsam Yenice'yi geçemezseniz" diyen Aytaç Durak ve hüküm sürdüğü yıllarda, onun ağzının içine bakanlar, sarı zarflarından medet umanlar, İstanbul takımlarını destekleyenler, topuğuna basıp gezenler, iki çift lafı bir araya getiremeyenler, kayyumla tehdit edenler, borcu kongreye doğru katlayarak büyütenler, öldük bittik geberdik gittik diyenler... Hepsi vınlayıp gittiler.  Kim kaldı? Taraftar olan, içimizden biri, Bekir Çınar kaldı mesela. Demirspor için emek, zaman, para harcayana saygı duyan ama kendine yapılan saygısızlığı unutmayan taraftar