Ana içeriğe atla

Güzel Bir Adam Göçtü Bu Diyarlardan... "I'm Here To Say Goodbye—Maybe Not Goodbye But Farewell"



Sir Bobby Robson "Ada Futbolu"nun belki de en iyi teknik direktörüydü ve de en cesurlarından biriydi. Futbolculuk kariyerinde sadece İngiltere'de oynadı 627 maçta 141 gol attı. Ama herkes onun en iyi futbolcu olduğunu değil ama en zeki oyunculardan biri olduğunu kabul etmişti. Üstelik çok centilmendi. Tam bir beyefendi ve bu aralar bizde çok kullanılan bir tabir olan "adam gibi adam" lafının belki de tek gerçek sahibiydi. Onun tabiriyle "In all my time as a footballer, I didn't win a thing." Tüm hayatım bir futbolcu olarak geçti ama hiçbir şey kazanamadım. Evet hiçbir şey kazanamamıştı ama bu onun çok iyi bir futbolcu olduğu gerçeğini hiçbir zaman gölgeleyemedi.

Futbolculuk kariyerinin bitişi ile teknik adamlık kariyeri başlamış oldu. 1968 yılında eski takımı Fulham'da başlayan kariyerini İrlanda Cumhuriyetinde danışman olarak sonlandırdı. Çok büyük bir teknik adamdı. Belki de en iyisiydi. Fulham'daki teknik adamlık kariyeri Fulham'daki futbolculuk kariyerine benzemişti zaten kısa sürmüştü ama 1969–1982 arasında Ipswich Town'da FA Cup ve UEFA kupasının sahibi olmayı başardı. 1982–1990 yılları arasında ise İngiltere Milli Takımının başındaydı. 86 dünya kupasında Maradona'nın eli olmasaydı belkide şampiyon olacaktı.Hatta Maradona'nın "Tanrının eli attı" dediği gol için "O Tanrının eli değildi. O sadece bir ahlaksızın eliydi. Tanrının böyle bir şeyi onunla yapmaya ihtiyacı hiçbir zaman olamaz... Bugün Maradona gözümden sonsuza kadar düşmüştür" demişti. Onun yönetimindeki İngiltere bizi iki defa 8-0, bir defa da 5-0 yendi. Bu bizi her ne kadar üzecek olsa da futbol futboldur en nihayetinde, iyi adam diye bizi yenmeyecek değildi ya.



1990-1992 arasını PSV'de geçirdi, iki defa şampiyonluk kupası kaldırdı. 1998-1999 arasında bir defa daha PSV'ye gittiyse de başarılı olamadı. 1992-1996 yılları arasında Portekiz'deydi. İlk iki senesini Sporting'de geçirdi ama son sene Portekiz kupasını kaldırdı. Ne hikmetse ertesi iki sene ezeli rakip Porto'daydı, iki sene üst üste lig şampiyonu oldu. Efsane adam bu başarıları üstüne kendini bir anda Katalunyanın başkenti Barcelona'da buldu. Orada da başarıları devam etti.Gelir gelmez ayağının tozuyla İspanya Kral Kupasını kaldırdı. Copa Del Rey ve ardındanda UEFA kupası. Ertesi sene "Futbol Mültecisi Büyük Adam" PSV'deydi ve 1999'da en son durak olan Newcastle United'da. Siyah-Beyazlı takıma geldiğinde soru işaretleri vardı. Çünkü milli takımdayken Newcastle efsanesi Keegan'ı kadrodan çıkarmıştı. Ama öyle olmadı. İnsanlık kazandı. 2004 ağustosuna kadar Newcastle'da kaldı. Hiç kayda değer başarısı olmadı Newcastle'da. Ama hala tüm futbol severler onu Newcastle ile hatırlar.

Sir Bobby Robson gittiği her takımda efsane oldu. Çalıştırdığı her takımın adeta sembolüydü. Müthiş zekasına bitişik olan efendi ve yürekli tavırlarıyla taraflı-tarafsız herkesin gönlünde yer etti. Öyleki İngiltere'de hiç şampiyon olamamasına rağmen kendisine "Sir" ünvanı verildi. Günümüz endüstriyel futbolu içinde "Güler yüzlü bir dede" edasındaydı.

Toprağın bol olsun Robson Dayı... Seni hep o güzel sözünle anıcaz; "I'm here to say goodbye—maybe not goodbye but farewell (hoşçakal demek için buradayım-belki hoşçakal değil ama elveda)".

Yorumlar

aLiSqo dedi ki…
Allah rahmet eylesin Robson Dayı.

Ünlü Tiyatro Sanatçımız Aykut Oray içinde bir yazı girilmesini bekliyordum ben şahsen.

Ruhun Şad Olsun Adam Gibi Adam Aykut Oray

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ben Bunu Hak Ettim...

Bugüne kadar yazdığım en zor yazılardan biri bu.  Yanımda küçücük iki çocuk vardı maçta, sevdim onları öptüm. Hatta babası yorulmuştu da aldım onu omzuma maçı bir süre birlikte izledik. O esnada çocuğun nasıl heyecanlandığını gördüm. Bacakları kasılıyordu, boynumun sıkıştığını hissettim. Sonra bağırdı ve akabinde ellerini vücudunu titreme alacak kadar sıktı. Bu çocuk sanırım 4,5-5 yaşlarındaydı. Tam benim kızımın yaşlarında. İşte o anda aslında anlamalıydım hak ettiğimi bu belayı. Çünkü ben de çocuklarımı bu acıya götürüyorum. Onlar acıya doğru yürürken, ben her Demirspor deyişlerinde mutlu oluyorum. Her mavi-lacivert deyişlerinde mutlu oluyorum. Onlar da bana başarı videosu gönderiyorlar.   Ben böyle bir babayım işte. Çocuklarının bu tür videolarına bakıp, duygulanan mutlu olan bir babayım. Onlara mavili, armalı kıyafetler alıp ellerimle uçuruma götüren bir babayım. Tabi ki Allah belamı verecek.  Kendi isteğim dışında görev yerim değiştirildi. Ailem paramparça oldu. Ta

"akrep gibisin kardeşim"

Son birkaç gündür yaşanan transfer krizine dair bir şey demek istemiyordum ama en son Başkan'ın "ben gidiyorum o zaman" restine karşı artık bir ses çıkarayım dedim. Ama Başkan'a diyecek bir şey yok. Onun hali tavrı belliydi zaten; para bende istediğimi yaparım, istediğimi getiririm-götürürüm, kimseye hesap vermem... Daha önce, "ben olmasam Yenice'nin ötesine gidemezsiniz" diyenlerin 2020-2021 versiyonu. Aynı kafa, aynı sonuç. Ben gidiyorum der, gider; kalıyorum der, kalır. Memleketin hali bu.  Sorun, menajerin biriyle takımı oyuncağa çeviren bu tutumu "büyüksün Başkan" diye koşulsuz alkışlamaktı. T akımın imajını yerle bir ederken,  Tanju'su, Anderson'u, harcadığı bir ton parayla bir yanda da taraftara posta koymasını görmezden gelenlerde asıl sorun. Başarı istiyoruz diye ses çıkarmadık, kısık sesle konuştuk, dışarıya karşı da savunduk.  Taraftar her zaman doğruyu söylemiyor olabilir ama Demirspor taraftar olmadan başka tek adam takımla

Yeni Sezon Başlıyor

2020-2021 sezonu bizim için bugün başlıyor. Geçen sezon hem alışık olduğumuz hem alışmaktan bıktığımız duyguları yaşadık. Son haftalarda yükselen ivmeyle ilk ikiye girip, beklenmedik bir beraberlikle play-offa kalmamız, sonra finale çıkıp yine son anda hayalkırıklığına düştüğümüz, umutlanıp kahrolduğumuz günler... 2008'ten beri yazdığımız bu blogta, başarıdan ziyade hep üzüntülerden bahsettik. Başarıya gidecek yolun kendimizce güzergahını anlatmaya çalışarak... Yıllar önce çok az kişinin dillendirdiği o noktalar, neredeyse şimdi herkesin fikir birliği ettiği konular oldu. Ama buna rağmen başarı gelmeyince de artık sinirler iyice geriliyor.  Sezon sonunda TFF'nin garabet kararları ile yine tartışmalı günler geçirdik. Düşmenin kaldırılması saçmalığıyla 21 takımlı hale gelen Süper Lig'e play-off finalisti Demirspor alınmalı mıydı? 3. tamamladığımız lig performansı, ligin en çok gol atan takımı olmak, penaltılarla kaybettiğimiz play-off finali gibi  pek çok nesnel gösterge, ill