8 Ağustos 2009

Güneşi geri almak...

Vaktimizi çoktan kaybettik dostlar ve o dostlardan birisini kaybetmiş gibi şimdi içim sızlar...




Yüzüne nur doğmuş bir adam değildi, aksine tam bizim oraların bir tabiri ile "kara combalak" bir adamdı o... Ve kimsenin sırtını sıvazlayıp "Aferin oğlum iyi başardın" demesini de beklemedi hiç... Ve hiç kimseyi "Mavi-Lacivert forma" kadar sevemedi belki de... Ölürken bile o formanın yerde kalmasına üzüldü için için... Aklına gelen her kötü şeyin başına gelmesi gibi oda kaybetti belli belirsiz, herşeyini uğruna verdiği gibi... Zordu yollar ve o yolları eskitmenin kralıydı icabında, yılmadı, usanmadı... Ta ki ayakları onu bırakana kadar... Söz verenler, hep yanındayız abi diyenler yoktu en zor zamanlarında, kimse sahip çıkmadı, o çok sevdiği takım sahip çıkmadı, yüreği dağlandı ama o gene kızılcık şerbeti saydı buram buram tüten kanını... Belki de son zamanlarında bir maça gitmek istedi, gidemedi... Belki de son kez gözyaşları, Adana'nın nemli coğrafyasında terine karşıp ağladığı belli olmasın istedi, olmadı, olamadı... Belki de eskiden her stada girişinde binlerce insanı heyecanlandıran adam bu kez herhangi biri gibi o mabede gitmek istedi, Allah izin vermedi... Şimdi ağlak gözlerim eşliğinde onunla iki kelam edememenin verdiği derin acı ile, onu bir kez bile bitmek tükenmek bilmez kazanma azmi ile oynarken izleyememenin verdiği ızdırap ile, onunla birlikte yaşanılan bir şampiyonluğun "BİN ŞAMPİYONLUĞA" bedel olduğunu bile bile, bunu yaşayamamanın içimi kemiren sızısı ile özlemle anıyorum seni... Güzel insan, sen hiç ölmedin ki, hiç yaşlanmadın ki... Sen bizim hatırladığımız gibisin ve öyle kalacaksın... Sesin hala kulaklarımızda, her özlediğimizde seni, sesin tekrar tekrar çalınıyor kulağımıza ; "...oğlum sakın yatarken çok yemeyin, havuza tok gelmeyin, erken yatın, erken kalkın..."

KALKTIK MUHARREM ABİ!!! O ÖLÜ UYKUSUNDAN UYANDIK SONUNDA, BURADAYIZ VE YOLUNDAN AYRILMAMAYA YEMİNLİYİZ, GÜNEŞİ GERİ ALMAYA GELDİK, DEMİRSPOR RUHUNU YAŞATMAYA BİZ AND İÇTİK...

5 yorum:

Metin Gül dedi ki...

Tüyleri diken diken eden Muharrem Gülergin yazılarınız gerçekten etkileyici. Muharrem Gülergin hakkında yeni şeyler öğrendik, daha da çok sevdik.

onur dedi ki...

Bu bir inat öyküsüdür. Yılmayacağız ve başaracağız.

Eline sağlık güzel kardeşim.

Adsız dedi ki...

GELİYORUZ! YENİ BAŞTAN OYNAYACAĞIZ!

ruhun şad olsun ey güzel insan ;(

DexteR

Hulusi dedi ki...

Demirspor'un Polyanna'sıdır Muharrem abi,onun kitabında halledilmeyecek iş,çözülmeyecek problem,aşılmayacak engel yoktur,korkusuzdur,hiperaktiftir,meydan okur,icabına bakar,lafını yerde komaz,gelecekten umutludur,bu umudu tüm memlekete ömrü boyunca aşılamıştır,Allahına kadar Adanalı,sapına kadar Demirsporludur,Demirsporun mavisini gökyüzü kadar yüce lacivertini denizler kadar engin yapabilmek için,evladını,bacaklarını,ömrünü vermiş,kanını içine akıtmıştır Fofo..Ne de olsa değil mi Herşey Adana Demirspor İçin?ouketerm

secher dedi ki...

bir adımdan çok ötedir seni anLamak,
istisnasız bir buLutun,
suya küsüşüdür yokLuğun ..

hikayeLerde,
siyah beyaz fiLmLerde,
bir havuz başı karesinde renkLendirmektir hayatı ..

ve yaşamaya çaLışmaktır;
maviyi,
renkLeri özgür bir tren rayı üzerinde ..
en Lacivertinden düşLer görerek ..