Çetin Altan'ın "Bir Avuç Gökyüzü" isminde, olağanüstü bir romanı var (o kadar öyle ki insan Çetin Altan keşke sadece roman yazarı olsaymış diyor :)) Romanda sürekli olarak "umut" verilen ancak bir türlü o umudu gerçekleştirilmeyen bir kahraman var...Bunun nasıl bir delirme seviyesine varabileceğini sayfa sayfa hissediyor insan...Kahramanımız, sürekli bir avuç gökyüzünün peşinde...
"Kafana göre" yapma Adana Demir, umut verip ardından kahretme artık...İşkencelerin en büyüğü bu...Artık yap numaranı, koy ağırlığını, bitir bu işi...İnan, biraz olsun inan!
Yorumlar
Dün Adana'da idim. Tabi Adana'da da Demirspor maçı olursa bütün programı iptal edip maça gitmemek olmaz. Maça gittim, ancak şu kadarını söyleyeyim ki, uzun zamandır bu kadar sıkıntılı bir maç izlemedim. İnanın ilk yarı adamlar biraz becerikli olsalar,devreyi 2-3 farklı mağlup bitirirdik.İkinci devre seyircinin de ateşlemesi ile takım biraz kendine geldi. 75. dakikada golü bulduk. Golden önce ve son ra da mutlak pozisyonları kaçırdık.Ancak adamların 89. dakika da bir atağı üst direkten dışarı çıktı. Maazallah o gol olsa idi olacakları düşünmek bile istemiyorum.Üstelik uzatma dakikalarında tüm stadyumun ıslık çalarak maçın bir an önce bitmesini istemesini hayretle izledim.Son olarak şunu söylemek istiyorum. Maç sonunda dışarıdan görenler şöyle bir baksa, ya Demirspor'un şampiyon olduğunu, ya da Türkiye Kupasında İstanbul takımlarından (FB-GS-BJK) birini elemiş zannederdi. O kadar abartılı bir kutlamayı ben doğrusu çok yadırgadım. Zamanında nice büyük zaferler görmüş birisi olarak alt tarafı Marmaris Belediye galibiyetinin bu şekilde kutlanması çok zoruma gitti.Yazıklar olsun ulu çınarı bu duruma düşürenlere.
Merih Güvenç