Ana içeriğe atla

hata yapmak

Hiç hata yapmayan kişi, hiçbir şey yapmayan kişidir.

Birşeyler yapmak derdindeysen, attığın adımların seni hataya götürmesine engel olamıyorsun bazen... Büyük bir coşkuyla ilerlediğin yolun, bir anda çıkmaz sokağa girdiğini görebilirsin aniden. Ama insan olmak, erdemli olmak, oturduğu yerde ahkam kesmekten ziyade, yapıp-edip-yorumlayıp-ders alıp-yeni adımlar atabilmek değil midir biraz da?

Hele ki işi gücü yazmak olanlar için, hata yapmamak imkansız gibi birşey... Yazarken savrulduğun düşünceler, girdiğin ama çıkamadığın girdaplar, seni bulan çelişkiler... Kalem, oynadı mı kendine ve dünyaya dair sınırları sorgular olur bir kere. Yazmak, düşünmeyi-bağlantılar kurmayı-sorgulamayı ve en nihayetinde sınırlamayı zorlamayı gerektirir. Yoksa yazı, kelimelerin ardı ardına gelmesinden başka bir anlam ifade etmez. İyi yazı, biraz da sınırları zorlayan yazıdır. İyi yazı, biraz da kafaya tokmağı indiren yazıdır.

Demirspor'a dair idealleri olan-düşünceleri olan-iyisi/kötüsü-doğrusu/yanlışı olan bir grubun yazdığı bir blog burası. Kendi arasında bile bazı konularda tek bir noktada buluşamıyor. Ama tam da bu çelişki, bize yeni şeyleri görmemizi sağlıyor, diyalektik! Tartışıyoruz-konuşuyoruz-anlatıp dinliyoruz... Sonuçta, Demirspor için birşeyler yapmanın mutluluğunu hissediyoruz.

Bunları yazmamın nedeni, bu blogun 1.yaşının ve Ankara Tayfası'nın da 3. yaşının önümüzdeki günlerde aşılacak olması. Demirspor için yazan-düşünen-çabalayan ve yollara düşen bir kitlenin, yeni bir adımı...

Takımın maç yapmadan geçtiği bu haftayı, Tayfa'nın kısa ama etkili geçmişine-neler yaptığına dair verilerle değerlendirmek istiyorum. Peyderpey, bize dair fotoları-belki daha önce yayınlanmıştır ama yine de hafıza tazelemek için- paylaşacağım sizlerle.

Başa dönecek olursak, kişisel bir notla tamamlayayım derdimi.

Acaba diyorum ilk hatayı-Mustava'nın "hadi kalk İzmit'e gidiyoruz" demesine-"he!" demekle mi yaptım...

2003 sonbaharının garip bir günü, Kocaeli-Adana Demirspor maçı için trene atlayıp yola koyulduk. Sabahın köründe Kocaeli'ne varıp, yerel gazetelerle maç havasına girip, park köşelerinde pinekledik-kimi detaylara girmiyorum; Mustava alınabilir!

Tribünde birkaç kişi vardı, Kocaeli'nde öğrenci-İstanbul'dan gelen vs. Ama bir de o zamanki forvetimiz Bayram'ın akrabaları! Bizim cılız "Demirspor!" seslerimizi, onlar "Bayram-Bayram" nidalarıyla bastırıyorlardı.

Maç, son dakikalarda yan topla bulduğumuz bir kafa golüyle 1-1 bitmişti. O yıl düştük.

Dönüşü, yine nedense(!) trenle yapmak için gece 11'i bekledik. Koca Körfez'de balık-ekmek yapan bir yeri zarzor bulduk.

Dönüş yolunda, ilk sinyal geldi: Tren bozuldu. Eskişehir sınırlarında, uzunca bi süre bekledikten sonra, TCDD'nin tuttuğu otobüslere bindik. Sonra ikinci sinyal geldi: Otobüsün tekerleği patladı! Tamirciye girdik, tekerleği yaptırdık...

En nihayetinde maç bitiminden sonra birkaç saat içinde Ankara'da olmak varken, biz ertesi günün öğleyin 1'inde ayağımızı "iyi kalpli üvey ana"nın koynuna atabildik.

O güne dair elimde foto yok nedense...

Ama o günden beri kafamı yoran düşünceler var; biz bu takımı deplasmanlarda sevdik biraz da ve yollar bize, ne yapmalı sorusunu sordurttu hep! Biz bu takım için birşeyler yapabiirdik-yapmalıydık!

Evet, Adana'da zaten bu işi hakkıyla yapan bir kitle varken, biz madem uzaktaydık o zaman takımı da uzakta desteklemeliydik!

Mustava'nın daha sonraki bir tespitiyle, "en uzak deplasmana gitmek, görev" olmuştu bizim için. Cebimizdeki para, artık deplasman giderleri kaleminin gölgesinde taksim edilmeye başlandı ay boyunca.

Bir hataydı, geldi gidiyor. Güzel bir hataydı; kaldı ki "bir hata yapacaksan, bari onu doğru yap!"

Başlangıç böyle oldu, biraz garip... Ama hafta boyunca kutlamalar, daha keyifli olacak umarım!

yavuzy.

Yorumlar

Semt Aşığı dedi ki…
ama resim ?? :) Grubun çıkış noktasında takım düşüyor büyük hata :)

Bu blogdaki popüler yayınlar

Fenerbahçe: 4 - Adana Demirspor: 2

 Yine hakemin hatalı kararlarının damga vurduğu maçta sezonun ilk yenilgisini aldık. Aleyhimize verilen yanlış penaltı, lehimize önce verilip sonra yanlış ofsayt kararı ile verilmeyen penaltı, rakip oyuncuya gösterilmeyen kartlarla birlikte iyi oynadığımız maçtan puan alamadık. Deplasman takımı gibi oynayarak hızlı hücumlarla ilk yarıda farkı ikiye çıkaran rakibe karşı ev sahibi gibi oynadık; iyi top yaptık, ilk dakikalardaki baskıyı iyi kırdık. İlk yarıda bir gol bulabilsek skor farklı olabilirdi. Yine de 3-0'dan sonra oyundan kopmayıp skoru 3-2'ye getirmek başarıydı. Tek kaleye döndürdüğümüz maç son dakikalardaki kırmızı kart ve 4. golle tamamlandı. Fenerbahçe'nin bu sene iyi yaptığı kolay skor bulma işini, zaten aksayan defansımızla durdurmamız kolay olmadı. Ligin en iyi top oynayan takımını izlemek için tribüne koşan Fenerbahçeliler, müthiş bir deplasman tribünü görerek evlerine döndüler; hafta içi maçta taraftarımız gece 1'e kadar tribünde bekletildi. Hafta içi bir

Altay: 1 - Adana Demirspor: 3

 Ne bir skorla harika bir deplasman galibiyeti! Alt sıramızdaki rakibe geçit vermemek kadar bir yandan da uzun süredir Altay'a karşı devam eden şansızlığımızın kırılması açısından süper! Yıllardır Süper Lig deyince aklımıza gelen son maç/son yenilgi ile hafızamızda yer eden Altay, 1. lig maceramızda canımızı sıkmaya devam etmişti. Geçen sezon iki maçta da yenilmiştik. Galibiyetin bu açılardan da çeşitli anlamları var. Aslında ilk yarıda kopabilecek maç, ikinci yarının başında yenen golle can sıkıcı bir hale geldi ama arka arkaya bulduğumuz iki golle rahatladık. Yunus yine kilidi açan vuruşla üçüncü golüne ulaşırken, Assambalonga ligte 5'ledi; Akintola da geçe sezonki performansını hatırlatan güzel bir vuruşla ikinci golünü attı.  Takım kolay gol yemezse bir şekilde maç içinde toparlamayı başarıyor. Bir kez daha ilk golü attığımız maçta puan aldık. Alttaki takımların yenilmesiyle beraber ligin orta sıralarına daha güvenle tutunmaya başladık. 

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ