Ana içeriğe atla

Ankara Tayfası...

Tayfa'nın kuruluşundan bu yana yanında değildim. Dahiliyetim evlenme hazırlıkları ve sonrasında günlerce gelmesi gereken perdeleri ve mobilyaları evde beklemek zorunda kalmam gibi kurulan yeni bir düzenin oturtulmasına harcanan sayısız küçük detaylar dolayısıyla tanışmamızdan oldukça sonra gerçekleşti. İki üç defa buluşma teklifi, sanırım iki defa da deplasman teklifi aldım. Hiçbirine iştirak edememiş olmam dolayısı ile -yanılmıyorsam Gaziosmanpaşa maçı deplasmanıydı- "geliyorum" demiş olmam Tayfa açısından memnuniyet ve şaşkınlıkla karşılanmıştı. Kafamda soru işaretleri.

-Kim lan bunlar?
-Ne yapıyorsun sen?

Yola koyulmuştuk bir kere... Bunları sormak için artık çok geçti. Sonra kilometreler geçti.

-Pilavdan dönenin kaşığı kırılsın mı?
-Kırılsın ulan.

Çıktık artık bu yola. İçimde yaşattığım sevdanın dışa vurulması zamanı gelmişti. Hem de garip bir şekilde memleketimde değil de Ankara'da. Çok garip.

Aklımdan tıpkı Yavuz'un dediği gibi sürüsüne bereket düşünce geçiyor. Parmaklarım klavyenin üstünde mızmızlanıyor. Onu da yaz, bunu da diye...

Her neyse! İki elin parmakları kadar kafayı kırmış insandık. Az veya çok hepimizin düzenli bir hayatı, sorumlulukları vardı. Tek başına kaldırılamayacak bir yüktü, bizim akıntıda ulaştığımız nokta. Sadece taraftar olmamak!!! Bu takım için sıradan taraftarlığın ötesinde bir şeyler yapma isteği. Neden kendi kendimize anlatıyorduk ki geçmişi? Ben çocuğuma "Demirspor zamanında böyle bir takımdı." demek istemiyorum arkadaş!!! Şimdi tökezleyip düşecek olsam küçük ama yürekli ve bana omuz verecek, aynı zamanda ne zaman arasalar benim omuzumu bulacaklarını da bilen kardeşlerim var. Çocuklarımız Demirspor'u dinlemek yerine yaşamalı ise biz anne ve baba adaylarının vermesi gereken bir ses vardı. İşte o ses benim için artık bir isyan, bir haykırış, bir umut. Yeter ki iste. Dünya değişir.

Bu grup bir pankartta yazıldığı üzere "Geçmişini geri almak için yarınlarını vermeye hazır" olan inatçı, savaşçı bir grup. Bu grup sevdalı bir grup. Bu grup idealleri olan bir grup. İyi ki varsınız Tayfam. İyi ki doğdun Ankara Tayfası. Allahınıza Kurban sizin!!!

Bir seviyi anlamak, bir yaşam harcamaktır.
Harcayaksın, harcayacaksın.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Fenerbahçe: 4 - Adana Demirspor: 2

 Yine hakemin hatalı kararlarının damga vurduğu maçta sezonun ilk yenilgisini aldık. Aleyhimize verilen yanlış penaltı, lehimize önce verilip sonra yanlış ofsayt kararı ile verilmeyen penaltı, rakip oyuncuya gösterilmeyen kartlarla birlikte iyi oynadığımız maçtan puan alamadık. Deplasman takımı gibi oynayarak hızlı hücumlarla ilk yarıda farkı ikiye çıkaran rakibe karşı ev sahibi gibi oynadık; iyi top yaptık, ilk dakikalardaki baskıyı iyi kırdık. İlk yarıda bir gol bulabilsek skor farklı olabilirdi. Yine de 3-0'dan sonra oyundan kopmayıp skoru 3-2'ye getirmek başarıydı. Tek kaleye döndürdüğümüz maç son dakikalardaki kırmızı kart ve 4. golle tamamlandı. Fenerbahçe'nin bu sene iyi yaptığı kolay skor bulma işini, zaten aksayan defansımızla durdurmamız kolay olmadı. Ligin en iyi top oynayan takımını izlemek için tribüne koşan Fenerbahçeliler, müthiş bir deplasman tribünü görerek evlerine döndüler; hafta içi maçta taraftarımız gece 1'e kadar tribünde bekletildi. Hafta içi bir

Altay: 1 - Adana Demirspor: 3

 Ne bir skorla harika bir deplasman galibiyeti! Alt sıramızdaki rakibe geçit vermemek kadar bir yandan da uzun süredir Altay'a karşı devam eden şansızlığımızın kırılması açısından süper! Yıllardır Süper Lig deyince aklımıza gelen son maç/son yenilgi ile hafızamızda yer eden Altay, 1. lig maceramızda canımızı sıkmaya devam etmişti. Geçen sezon iki maçta da yenilmiştik. Galibiyetin bu açılardan da çeşitli anlamları var. Aslında ilk yarıda kopabilecek maç, ikinci yarının başında yenen golle can sıkıcı bir hale geldi ama arka arkaya bulduğumuz iki golle rahatladık. Yunus yine kilidi açan vuruşla üçüncü golüne ulaşırken, Assambalonga ligte 5'ledi; Akintola da geçe sezonki performansını hatırlatan güzel bir vuruşla ikinci golünü attı.  Takım kolay gol yemezse bir şekilde maç içinde toparlamayı başarıyor. Bir kez daha ilk golü attığımız maçta puan aldık. Alttaki takımların yenilmesiyle beraber ligin orta sıralarına daha güvenle tutunmaya başladık. 

Hajduk Split, Strum Graz...ve Livorno

Adana Futbolu kitabında kısaca bahsetmiştik. Adana Demirspor, taa '50'li yıllarda Adana'da Avrupalı takımları misafir etmiş, kendi de eski kıtaya misafir edilmişti. Hajduk Split, Strum Graz, Beogradski bunlardan bir kaçıydı... Hajduk'un uzun süredir gol yememesiyle ünlü kalecisi Beara, Met Ahmet'in şutuyla avlanmıştı. Yine Uluslararası Demiryolları Futbol Şampiyonası için karma ekipler, Adana seyircisinin önünde boy göstermişti. Demirspor da Yugoslavya, Bulgaristan, Almanya, İran ve Suriye gibi ülkelere maçlar yapmaya gitmiş ve orada Türk Futbolu'nu temsilen bulunmuştu. O yıllarda yabancı ekiplerle oynanan maçların ne kadar nadir olduğunu, ulaşım ve iletişim imkanlarının sınırlılığını hayıtlayacak olursak, ne kadar büyük bir işe imza atıldığı daha net ortaya çıkar. Adanaspor'un 1981'de UEFA Kupası'nda oynadığı son maçtan beri, Adana'ya milli takımlar haricinde ilk kez Avrupalı bir ekip geliyor. İtalya Seria A'dan, gönlümüze yakın, Livorno. İ