Ana içeriğe atla

Larry Bird, Demirsporludur!

Resim
Yazan:

Afyon deplasman yolu, Sivrihisar dolaylarında bir çay molası veriyoruz. Etrafta bir grup turist var. Çaylar geliyor, hafif sesle, kimseyi rahatsız etmeden besteler giriyoruz arka arkaya. Tatlı bir serinlikte güneş doğmuş Sivrihisar sabahının fon müziğiyiz. Turistlerin ilgisini çekiyor bu durum, fotoğraflarımızı çekiyorlar, kameraya alıyorlar. Bizden Disconnectus Erectus'la konuşuyor yaşlıca bir kadın turist. Boston'dan gelmişler. Çayların ardından minibüsümüze doğru hareket ederken, aynı kadın "You sing well" diyerek gülümsetiyor bizi, bu defa tezahüratlar Boston Celtics'e ve Larry Bird'e gidiyor.

Larry Bird, hemen hepimizin çocukluk dönemi yıldızlarından. Fakir mi fakir bir ev, zor geçiniyorlar çocukluğunda. Baba alkolik, annesiyle boşanmasının ardından bir de intihar ediyor. Larry Bird, bu koşullarda Larry Bird oluyor. Yıllar sonra Erwin "Magic" Johnson'ın "Larry, bana 1 defa yalan söyledin. Benden sonra da Larry Bird'ler olacaktır dedin. Hiç kimse Larry Bird olamaz oysa ki" dediği Larry Bird...Oklahoma'da 30 yıl hapis cezası verilen bir suçlunun hakime "30 değil, 33 yıl verirseniz sevinirim, çünkü o Larry Bird'ün forma numarası" diyerek cezasını uğruna 3 yıl daha artırdığı Larry Bird...

O Larry Bird, artık Demirsporlu! Bestelerimiz, Boston'a ulaşır yakında...
Etiketler:

Yorumlar

Semt Aşığı dedi ki…
Boston Celtic bloglarını takip edelim belki orda fotolarınız çıkar.
3 Kasım 2008 15:32
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nesrin'in Hikayesi : "15 Saat 47 Dakika…Ve Toprak…"

Yazan:
Ön-Not: Nesrin Olgun Aslan’ın hikayesini yazmaya başladığımda kimi zaman soğuk bir suyun ve karanlığın içinde, kimi zaman sonunda varabildiğim bir kıyıda hissettim kendimi. Yazmaya devam ederken önce zor tutuyordum gözyaşlarımı, bir noktadan sonra akmaya başladı hepsi. Yazımı, ağlayarak bitirebildim ancak…Kendisinin web sitesinden (http://www.nesrinolgun.com) ve dönemin Hürriyet Londra Temsilcisi Faruk Zapçı’nın anılarından yararlandım, teşekkürlerimi sunuyorum…Çok uzatmadan, Nesrin’in Hikayesi’ne başlıyorum… 1964 Adana Yüzme havuzunun kenarında 7 yaşında kara kuru bir kız çocuğu duruyor. Havuzun içinde Adana Demirspor Kulübü yüzücüleri. Erkekler çoğunlukta. Küçük kız etrafına bakıyor. Sadece 4 kız çocuğu var. Nesrin, Adana Demirspor’un 4 kızından biri oluyor o gün…Giriyor havuza. 1973 – 1975 Adana Nesrin, 16 yaşında. Yüzüyor. 7 yaşında girdiği havuzdan, kısa mesafede 100’e yakın madalya ve şilt çıkartıyor. Kışları masa tenisi oynuyor, Türkiye 2.liği, Türkiye 3.lüğü var. 17 yaşında mar...
10 yorum
Devamı

Tehlikeli Hareketler...

Yazan:
Mondiali den gelen güzel haberler içimizi açarken, yüzümüzden gülücüklerin eksilmemesi temennisi ile başlamak istiyorum yazıma.. Onur kardeşimin yazdığı "Mavi Lacivert, turuncu beyaz Adana" yazısını okumamdan çok kısa bir süre sonra, bir haber portalında rastladığım bir olayla irkildim.. "Bursasporlu taraftarlar, İstanbul takımlarının Bursa'da açtığı mağaza ve futbol okullarına tepki gösterdi" diye başlıyordu yazı , Atatürk stadı önünde yaklaşık 200 taraftarın toplanarak İstanbul takımlarının Futbol okullarını ve ürünlerini Bursa şehrinde görmek istemediklerini bir protesto eylemiyle açıkladıklarını bildiriyordu.. Bu grup adına açıklama yapan şahsı muhterem(!) ''Açık ve net olarak söylüyoruz. Bu son uyarımızdır. Bunun yanısıra, bu takımlara ait tanıtıcı ilanların asılmasına izin veren Bursa Büyükşehir Belediyesi ile mağazaların bulunduğu alışveriş merkezlerini de kınıyoruz'' diye de eklemiş .. Blogumuzda okuduğum bu yazının hemen ardından bu habe...
30 yorum
Devamı

Ahmet Abi...

Yazan:
"O Deli, Kara Çocuk"* Ahmet Kaya; "mümkünse farzedin yaşamamıştır..." Rüzgârım ancak böyle büyük olabilirdi. Ama sen benim için hep kürkçü dükkânı oldun. Ne zaman rakı içmek istesem ya da elimde bir birayla Kadıköy'ün oradaki kayalıklarda otursam, sen vardın dilimde, hangi şarkın olursa olsun, fark etmedi ... Ahmet Kaya, bence Başım Belada albümünün kapağındaki fotoğraftan, dünyaya biraz kostak, az buçuk kibirle bakan, tehlikeli şiir okuyan bir adamdı. O fotoğrafta, üzerindeki palto, babamın uzun yıllar giydiği pal-toya handiyse aynı denecek kadar benziyordu. Hayata sataşan bir adamdı Kaya, tekinsiz... Başım Belada çıktığında yazdı. Çınarcık'a gidiyordum o yaz. Mavi Marmara vapurunun üst katında mavi tahta masalar ve sandalyeler vardı. Biraya başladığıma göre lisede olmalıyım. Tek başına, kirpikleri gölgeli bir çocuk. Nasıl unuturum sözleri: "Bizi güllerin iklimi tüketti / Dudağı yoran bir söze kırıldık / O vahşi beyaz at / Alıp başını gitti / Bir yaz ...
15 yorum
Devamı