O günlerden bugünlere uğrunda öldükleri, ölüme gülerek gittikleri idealleri için neler yapılmış diye bakıyorum ve içim acıyor. O ideallerin üstünden tanklar, işkenceler, yeni idamlar geçmiş, faili meçhul cinayetler baki kalmış günümüze. Düşünmeye zorsunan, düşünenden korkan bir toplum kalmış bu kubbede. Mevcut düşünenler empatiden yoksun, bölünmüş ve örgütsüz... Ortak paydalarda toplanamayacak kadar dağınık...Gurbet olmuş onlara uğruna öldürüldükleri memleket, gözyaşı olmuş, başkalaşmış. İdealleri onlarla birlikte darağacından kanatlanmış, uçmuş gitmiş. Geriye kırıntılar kalmış şerefli ve onurlu. Dik durmaya, yok olmamaya çalışan. YAZIK...Ruhları Şad Olsun.
Yorumlar