Ana içeriğe atla

Sezon Değerlendirmesi-III

 Bu sezon büyük oranda saha içiyle ilgilenmeye devam ettim ama tribün ve yönetim de bir yandan gündem yaratmaya devam etti. Kısaca değinmek gerekirse, yeni sezona yeni statta başlasak da uzun süre tam kapasiteye izin verilmemesi nedeniyle stadın beklenen ambiyans oluşmadı. Tabii ki birbirinin aynı tür statlarda taraftarlık farkını ortaya koymak gittikçe zorlaşıyor. Stadın yeni ve havalı olması, ruhu olacağı anlamına da gelmiyor ki çoğu yerde bunu gördük. 5 Ocak'ımızı özlemle anıyoruz... Bilet fiyatlarının artması ile taraftardan seyirciye doğru geçiş, bütün futbolu ele geçirmiş durumda.  

Tam kapasiteye izin çıktıktan sonra da beklenen sayılara ulaşmak hemen mümkün olmadı. Burada büyük oranda bilet fiyatlarının etkisi, stadın uzaklığı, ulaşımın ve park sorununun devam etmesi gibi unsurlar etki etti. Statta su satılmaması gibi sorunlar da çokça dile getirildi. Yine de sezon sonunda İstanbul'un büyükleri ve şampiyon yapılan Trabzon'dan sonra en yüksek seyirci ortalamasına ulaştık. 11.500 civarı ortalama ve yüzde 35'e yakın dolululuk oranıyla farkımızı ortaya koyduk.

Yeni sezon ve büyüyen tribünlerle birlikte tribüne de yeni bir dinamizm geldi; Maraton Üst eski taraftar ruhunu yaşatmak için pankart, bayrak ve koreografileriyle bu sene fark yarattı. Şimşekler Grubunun da yine kale arkasındaki gücü yerindeydi. Ancak tribüne yönelik cezalar, Demirspor'un gücünü durdurmanın en tipik yollarından biri olarak bu sene yine çokça devreye sokuldu.

Deplasman yasaklarının bütün sezon devam etmesi ise ayrı bir rezaletti. Demirspor taraftarının gücünü hissettirdiği yerlerden biri her zaman deplasmanlardır. Pandemi sonrası her yerde normalleşme devam ederken, gece müzik yasakları gibi gündüz de deplasman yasağı kalkmadı. 

Yönetim konusunda eleştirilerimizi yer yer dile getirdik. Hem yazılı hem sözlü görüşmeler oldu. Başkan hiç üşenmeyip Ankara Tayfası ile yemekli bir buluşma gerçekleştirip görüşleri doğrudan aldı. Her zaman söylediğimiz gibi Demirspor için zaman ve para harcayan herkese saygı duyarız ama Demirspor'un gücü de tribünden gelir. Bu gücü ne kadar sahaya ve saha dışına yansıtabilirsek o kadar iyi. Başkanları tribün seçmez ama seçilenler her zaman tribünle iyi geçinmiştir. Bu karşılıklı bir saygıdan kaynaklanır. Ne yazık ki sosyal medya ortamı bazen bu ilişkiyi zedeleyen bir noktaya evrilebiliyor.

Bu sezon Başkan'ın sırf soyadından dolayı Demirspor'un kollanacağını düşünenler için büyük bir hayalkırıklığı oldu. Tersine TFF ve hakem camiasına en sert eleştiriler bizim kanattan geldi ki bunun etkisini hakemler tarafından doğranarak gördük. Hemen her kulüp yönetiminin ticari veya siyasi bağlantıları, mevcut iktidar gücüyle temasları olsa da Demirspor sezon başında hedef tahtasına konmuştu. Yaptığımız transferler de buna etki etti. Ama Demirspor çökecek, batacak, düşecek diyenler çuvalladı. Batma çıkma düşme hemen herkes için halen en olası gündemdir. Ancak ipimizi daha ilk haftalarda çekenlerin yüzünün kızardığını pek sanmıyorum. 

Gelecek sezondan beklentimiz, doğru transfer politikalarıyla çok para harcamadan yine dengeli bir kadronun kurulması. Çok transferin değil iyi transferin etkili olduğunu artık herkes biliyor; bu çizginin yönetim ve transfer ekibi tarafından da paylaşıldığını düşünüyorum. O yüzden bu seneki hatalardan da ders alarak yine kulüp içi dengeleri korumak önceliğiyle çalışmalara devam etmek gerekiyor.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beşiktaş: 3 - Adana Demirspor: 3

 Demirspor bu; her an her şey mümkün. Oyuncular değişse de hem dibe vurup hem son saniyeye kadar heyecan yaşatmak geleneği değişmiyor.  İstanbul'da İnönü'de 3-0'dan maç çevirmek büyük iş. Takımın gerçek gücünü gösterdiği, belki de sezona merhaba dediğimiz maç oldu... Balotelli beklediğimiz patlamayı yaptı; İstanbul' da olması tesadüf değil. İlk yarıda acemice hatalar, Sinan ve Ferhat'ın dağılması, rakibin dalga dalga gelişini durduramamak can sıktı. Aslında kötü değildik ama rakip çok iyi başladı. İkinci yarı başında 3. Golü de yiyince moraller bozuldu. Ama işte Demirspor bu! Yaptı yapacağını... Rakibin oyuncu değişikliklerini lehimize çevirdik. 60. Dakikadan sonra Vargas ve Balotelli'nin şutları son dakikaya kadar umudu taşıdı. Assombalonga'nın dokunuşuyla 1 puana uzandık. Tebrikler, teşekkürler takım; devamı gelsin... 

Karagümrük: 4 - Adana Demirspor: 0

 Kötü başladığımız lige daha da kötüye giderek devam ediyoruz. Çok net bir yenilgiyle gerçeğin tokatını yedik: Sorun Samet Aybaba'da değildi.  Balotelli'yi kontrol altında tutsun diye gelen İtalyan hoca, 15 günde takımı daha iyi hale getirmek yerine tamamen dağıtmış. Çok kötü bir oyunla farklı bir yenilgi aldık ve umarım bu alınan yanlış kararların geri dönüşü için bir dönüm noktası olur. Bir kişinin keyfiyle takım yönetilmez! 

İtler Çakallar Vınlayanlar

 Kimse Demirspor taraftarına itler çakallar diyemez; kimse böyle bir sözün söyleneceği ortam yaratamaz.  Buna teşebbüs edenler oldu tabii ama unutulup gittiler. Bugüne kadar bu takımın sadece ama sadece kendine muhtaç olduğunu sanan onca kişi gelip geçti. Vikipedia'da Adana Demirspor sayfasına bakın, ne çok isim var. Zannettiler ki hepsi tek, değişilmez. Ama Demirspor'a musallat ettikleriyle birlikte çekip gittiler.  "Ben olmazsam Yenice'yi geçemezseniz" diyen Aytaç Durak ve hüküm sürdüğü yıllarda, onun ağzının içine bakanlar, sarı zarflarından medet umanlar, İstanbul takımlarını destekleyenler, topuğuna basıp gezenler, iki çift lafı bir araya getiremeyenler, kayyumla tehdit edenler, borcu kongreye doğru katlayarak büyütenler, öldük bittik geberdik gittik diyenler... Hepsi vınlayıp gittiler.  Kim kaldı? Taraftar olan, içimizden biri, Bekir Çınar kaldı mesela. Demirspor için emek, zaman, para harcayana saygı duyan ama kendine yapılan saygısızlığı unutmayan taraftar