Ana içeriğe atla

Verilen Aranın Ardından

Milli maç nedeniyle bizim ligimize de ara verildi ve takımımızdan, futboldan uzak kaldık bu hafta sonu. İyi tarafından bakalım; camia krizin durumunu/vehametini anlamamız açısından biraz soluklanmamız iyi oldu. Daha önce söylediğim, "tribündeki bölünmüşlük Demirspor'a zarar verecek" görüşünün arkasındayım. Somut olarak Rize maçındaki gerginlikler bunu açıkça ortaya koydu. Özellikle maraton tribününde, yönetim istifa tepkisini bastırmak için özel olarak oraya yerleştirildiği belli kişiler ortamı terörize etti. Grubun tribün desteği vermemesi ve yönetim istifa çağrısı; kapalının bir bölümünde Ads-Der'in tek başına tezahürat yapması yaşanan ayrımı net biçimde gösterdi. Ads-Der yetkilileri maç sonrasında biz yönetimi değil takımımızı destekliyoruz açıklaması yaptı.

Yönetimin tribünde yaşananlara karşı sessiz kalması da cabası... Birileri gelip Adana Demirspor taraftarına saldırırken, tüm stat yönetim istifa diye inlerken olan bitene karşı takınılan bu tavır, yönetimin basiretsizliğinin göstergesidir. Yönetim, Adana Demirspor'un gerçek sahibi olan taraftarının tavrı ve yaşadıkları hakkında kayıtsız kalamaz. Bu kayıtsızlık akla soru işaretlerini getiriyor: Örneğin, maratonda yaşananlar yönetimin içindeki kimi karanlık isimler tarafından mı organize edildi? Hepimizin bildiği gibi yönetimimiz "militer hareketin" içinden gelmiş isimlere de ev sahipliği yapıyor!

Geçen hafta çeşitli sitelerde çıkan yazılarda bu bölünmüşlüğün verdiği zarara dair tespitler ve bu gerginliğin giderilmesi noktasında çağrılar yapıldı. Bu çağrıları olumlu buluyorum. Tribündeki bölünmüşlüğün giderilmesi için adımlar atılması gerekiyor. Bu adımların ilki, açıkça görüldüğü üzere hiçbir meşruiyeti olmayan, taraftarı bölen ve Demirspor'un asli gücü olan tribününe zarar veren bu yönetimin acilen istifa etmesidir. Kamptaki futbolcuları kaçan, takımı kuran teknik direktörü ligin 1 gün öncesinde istifa eden, para-pul meselelerinde hiçbir somut adımı olmayan bu yönetimin Demirspor'a fayda getirmeyeceği açık.

Ancak yönetimin istifa etmesi mucize yaratmayacak. Aynı isimlerin yeni bir yönetim oluşturmasını da engellemek gerekiyor. Çünkü yıllardır olan bu. Demirspor dönüp dolaşıp aynı isimlerin güdümünde kalan, küçük olsun bizim olsun zihniyetinin bir tezahürü haline geldi. Bizim 3-4 yıldır savunduğumuz ve yazdığımız bu düşüncelerin, şimdi geniş çevrelerde yankı bulması bizi memnun ediyor. Ancak bu sözlerin daha fazla söyleniyor olması henüz gerçekliği değiştirebilmiş değil.

"Yönetim istifa" çağrılarının doğru yönetildiğini, etkili bir şekilde sürdürüldüğünü düşünmüyorum. Sadece yönetim istifa demek, sadece 'Önder Gökoğlu' yönetiminin gidişini ve başka bir ismin gelmesini kurtarıcı gibi göstermek doğru değil. Lig başlamadan önce yeni açıklamalarla sürecin geldiği yeni aşama ortaya konmalıydı. Belki de her maç öncesi bu açıklamalar güncellenmeli.

Öte yandan Rize maçındaki tepkilerin güçlü olsa da etkili olmadığını görüyoruz. Hatta takımı desteklemek/yönetimi desteklemek ekseninde yeni ayrımlar doğuyor. Bu süreci doğru yönetememek, yeni manevralarla savımızı güçlendirmemek durumunda, "takıma zarar veriyorsunuz" eleştirileri ile karşılaşmak mümkün. Hatta bu sesler gittikçe yükseliyor. Bu noktada takımın başarısı, yönetimin başarısı olarak mı algılanacak sorusu akla geliyor. Geçen sezon sonunda takım şampiyon olsa bile kimse bunun Gökoğlu'nun başarısı olduğunu düşünmüyordu. Bence takıma destekle yönetime eleştiri hattını birlikte yürütüp, istifa çağrısını yükseltmek ama takımın başarısının önüne koymamak gerekiyor.

Yönetimin istifa etmesini istemek, bu blogun yazarları için yeni bir durum değil; çünkü mesele Önder, Mehmet, Selahattin sorunu değil, daha derin bir yerlerde. Biz Bekir Çınar'ın bir dönemi hariç neredeyse tüm yönetimlerle mesafeli olduk. Kişisel olarak ben eleştirilerin, taleplerin net bir şekilde iletilmesi için bu mesafenin gerekli olduğunu düşündüm. Yönetime etki etmek, ne sadece yazarak ne de sadece doğrudan temasla oluyor. İkisi arasında bir denge tutturmak gerekli. Bugüne kadar bu dengeyi çok iyi kurduğumuzu söyleyemeyiz. Hem kamuoyu yaratacak hem de kamuoyunun sesini yönetime doğrudan duyuracak kanallara ihtiyaç var.

Verilen aranın ardından, Demirspor tribünlerinin yaz boyunca yaşadığı krizi atlatamadığını, yeni kriz noktaları doğduğunu söylemek mümkün. Bugüne kadarki gücümüz tribünün bütünlüğünden geliyordu. Sahada yenilsek de tribünde yenilmiyorduk. Şimdi yarı sessizlik, yarı tepki, yarı destek- ne olduğu belirsiz bir hatta doğru ilerliyoruz.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Fenerbahçe: 4 - Adana Demirspor: 2

 Yine hakemin hatalı kararlarının damga vurduğu maçta sezonun ilk yenilgisini aldık. Aleyhimize verilen yanlış penaltı, lehimize önce verilip sonra yanlış ofsayt kararı ile verilmeyen penaltı, rakip oyuncuya gösterilmeyen kartlarla birlikte iyi oynadığımız maçtan puan alamadık. Deplasman takımı gibi oynayarak hızlı hücumlarla ilk yarıda farkı ikiye çıkaran rakibe karşı ev sahibi gibi oynadık; iyi top yaptık, ilk dakikalardaki baskıyı iyi kırdık. İlk yarıda bir gol bulabilsek skor farklı olabilirdi. Yine de 3-0'dan sonra oyundan kopmayıp skoru 3-2'ye getirmek başarıydı. Tek kaleye döndürdüğümüz maç son dakikalardaki kırmızı kart ve 4. golle tamamlandı. Fenerbahçe'nin bu sene iyi yaptığı kolay skor bulma işini, zaten aksayan defansımızla durdurmamız kolay olmadı. Ligin en iyi top oynayan takımını izlemek için tribüne koşan Fenerbahçeliler, müthiş bir deplasman tribünü görerek evlerine döndüler; hafta içi maçta taraftarımız gece 1'e kadar tribünde bekletildi. Hafta içi bir

Sezon Değerlendirmesi-II

 Oyuncular üzerinden bu sezona bakacak olursak, öncelikle yaz transferlerinde ses getiren Balotelli ve Belhanda ikilisinden başlamak gerekli sanırım.  Balotelli bütün tacizlere, önyargılara ve maç içinde hakemlerin veya rakip oyuncuların kışkırtmalarına rağmen verimli bir sezon geçirdi. Son haftadaki patlamasıyla beraber hem takımı hem ligin en golcü oyuncularından oldu. 18 lig ve 1 kupa golüyle iyi bir performans sergiledi. Golleri dışında da atakları yönlendirmesi, şut tehdidi ve rakip savunmayı yıpratmasıyla iyi bir forvetin yapması gerekenleri büyük oranda yaptı. Ama Malatya maçında olduğu gibi çok pozisyon kaçırdığı maçlarda da canımızı sıktı.  Belhanda ile ilgili duygularımı önceki yazılarda belirtmiştim. En son GS maçındaki yaptıklarıyla iyice gözümüzden düştü. Transfer olduğunda 10 gole ulaşsa yeter diye düşünüyordum; çok uzak kaldı o beklentiden. Onun dışında maç içindeki pas tercihleri, istikrarsızlığı ile bu sezonun en büyük hayal kırıklığı oldu diyebilirim. Benzer şekilde A

Sezon Değerlendirmesi-I

 Sezon sonunda genel bir değerlendirme yapma zamanı; daha sonra oyuncular için de ayrıca bir yazı düşünüyorum.  28 yıl sonra yükseldiğimiz Süper Lig'te beklediğimizin üstünde bir performans sergilediğimiz açık. Ama bir yandan da sezon içindeki yükselişleri düşündüğümüzde sezon sonunda buruk bir tat var ağzımızda. Daha iyisi olabilirdi fikri... Son 6 haftada 5 mağlubiyetle başaltından orta sıralara savrulmak can sıktı. Geçen sezon şampiyonluk yolunda çok iyi ilerleyen haftalar, bu kez Süper Lig'te, "neyse bu kadarı da yeter" günlerine dönüştü.. Yine de Başkan'ın sezon içinde ifade ettiği ilk 10 hedefini gerçekleştirmiş olduk. 38 maçlık sezonu 15 galibiyet 10 beraberlik 13 mağlubiyet; 60 atılan ve 47 yenen gol ile 55 puanla 9. sırada tamamladık. 24. haftada 3. sıraya kadar yükselmişken sert bir düşüş oldu. Son haftadaki 7-0'lık Göztepe galibiyeti gol sayısını uçurdu. Balotelli 5 golle yıldızlaştı ve bir maçta en çok gol atan yabancı oyuncumuz oldu. Bu sonuç kend