Ana içeriğe atla

Konuk Yazar: "Kupa ADS STORE'da Sergilensin"

Okuyucularımızdan ve blogumuza daha önce de yazılar yazmış Mehmet Dalgıç'tan gelen bir öneriyi paylaşıyorum. Bu kupa en çok taraftarın hakkıysa, taraftarla buluşsun diyor Mehmet; hakkı var... Kupanın en az bir gün ADS STORE'da taraftarla buluşması için bir organizasyon yapılabilir. Kupayı kaldırmak uygun olmasa bile hatıra fotoğrafı çekmek için bile yapılabilecek bir uygulama... :

---

Arkadaşlar, uzun zamandır aklımda olan bir fikri önce sizinle paylaşmak istedim.

Beklenen şampiyonluk geldi. 10 yıl gibi uzun bir sürede geldi. Acılarla isyanlarla. Gün geldi ağladık, gün geldi sevindik ama çok çile çektik. Farkında mısınız kazanılan kupa herkesin elinde dolaştı. Herkese gitti. Vali kaldırdı, belediye başkanı, iş adamları, basın mensupları herkes dokundu o kupaya. Herkes kaldırdı o kupayı haykırarak.

Tek dokunamayan bizleriz. Benim Adana Demirspor sevdalısı Adana Demirspora yıllarını veren kardeşlerim abilerim arkadaşlarım dostlarım 7'den 70'e gönlüne veren taraftarım o kupaya dokunamadı. Oysa en büyük pay bizim değil mi? Herkes o kupayı bekledi. Yeri geldi işinden yeri geldi aşından oldu ama bekledi. Senin benim hayalim değil miydi o kupa ? Karşılıksız seven benim Adana Demirspor taraftarımın bu payda emeği çok büyük.

Bugün kupa Bekir Başkan'a gidiyor. Söz verildiği gibi gitmesi gereken yere gidiyor. Bu kupa zaten öncelikle Bekir Başkan'ın hakkıydı. Keşke o da görebilseydi, keşke...

Hani dedik ya bu sevinçte taraftar nerede? Karşılıksız seven şu taraftar için kupa ADS Store getirilse bir kaç gün orda görücüye çıksa. Herkes yakından görse fotoğraf çektirse gelecek nesillere kalıcı hatıra kalsa. Kaldırsak şöyle kupayı iki elimizle dökülse gözyaşı sevinçten usulca. Sorsak o kupaya yıllardır neden gelmedin...

Yorumlar

mert dedi ki…
Bu kupayı asıl hak eden dokunması gereken bizleriz. Şehir turu sırasında arabasını yol ortasında bırakıp TIR'a koşan vatandaş,hayatının ilk şampiyonluğunu yaşamış olan bunu babasıyla hararet yapan arabasıyla şehir turu yaparak kutlayan ben,evlerinin balkonuna kocaman bayrak asan ve elleri ağrıyana kadar alkışlayıp haykıran yaşlı teyze ve amcalarımız bunlar gibi daha birçok örnek verilebilir ama benim utanç duyduğum sinirlerimi alt üst eden bir olay da var. Erdal Acet gibi 69 yaşında ADS formasıyla 7 madalya kazanan Behçet Kurtiç gibi Ali Hoşfikirer,Muharrem Gülergin gibi isimlerin anılmamasıdır.Umarım iyi gün dostları birgün çıkar da yahu bu yaşayan efsaneler nerede der. Geçmişlerimizin hatrına unutmadığımızı gösterilim diye bir gece düzenleyelim der. Adana Demirspor taraftarları ne efsanelerini unutur ne de reklam amaçlı kendini küçük düşürenleri.

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beşiktaş: 3 - Adana Demirspor: 3

 Demirspor bu; her an her şey mümkün. Oyuncular değişse de hem dibe vurup hem son saniyeye kadar heyecan yaşatmak geleneği değişmiyor.  İstanbul'da İnönü'de 3-0'dan maç çevirmek büyük iş. Takımın gerçek gücünü gösterdiği, belki de sezona merhaba dediğimiz maç oldu... Balotelli beklediğimiz patlamayı yaptı; İstanbul' da olması tesadüf değil. İlk yarıda acemice hatalar, Sinan ve Ferhat'ın dağılması, rakibin dalga dalga gelişini durduramamak can sıktı. Aslında kötü değildik ama rakip çok iyi başladı. İkinci yarı başında 3. Golü de yiyince moraller bozuldu. Ama işte Demirspor bu! Yaptı yapacağını... Rakibin oyuncu değişikliklerini lehimize çevirdik. 60. Dakikadan sonra Vargas ve Balotelli'nin şutları son dakikaya kadar umudu taşıdı. Assombalonga'nın dokunuşuyla 1 puana uzandık. Tebrikler, teşekkürler takım; devamı gelsin... 

Karagümrük: 4 - Adana Demirspor: 0

 Kötü başladığımız lige daha da kötüye giderek devam ediyoruz. Çok net bir yenilgiyle gerçeğin tokatını yedik: Sorun Samet Aybaba'da değildi.  Balotelli'yi kontrol altında tutsun diye gelen İtalyan hoca, 15 günde takımı daha iyi hale getirmek yerine tamamen dağıtmış. Çok kötü bir oyunla farklı bir yenilgi aldık ve umarım bu alınan yanlış kararların geri dönüşü için bir dönüm noktası olur. Bir kişinin keyfiyle takım yönetilmez! 

İtler Çakallar Vınlayanlar

 Kimse Demirspor taraftarına itler çakallar diyemez; kimse böyle bir sözün söyleneceği ortam yaratamaz.  Buna teşebbüs edenler oldu tabii ama unutulup gittiler. Bugüne kadar bu takımın sadece ama sadece kendine muhtaç olduğunu sanan onca kişi gelip geçti. Vikipedia'da Adana Demirspor sayfasına bakın, ne çok isim var. Zannettiler ki hepsi tek, değişilmez. Ama Demirspor'a musallat ettikleriyle birlikte çekip gittiler.  "Ben olmazsam Yenice'yi geçemezseniz" diyen Aytaç Durak ve hüküm sürdüğü yıllarda, onun ağzının içine bakanlar, sarı zarflarından medet umanlar, İstanbul takımlarını destekleyenler, topuğuna basıp gezenler, iki çift lafı bir araya getiremeyenler, kayyumla tehdit edenler, borcu kongreye doğru katlayarak büyütenler, öldük bittik geberdik gittik diyenler... Hepsi vınlayıp gittiler.  Kim kaldı? Taraftar olan, içimizden biri, Bekir Çınar kaldı mesela. Demirspor için emek, zaman, para harcayana saygı duyan ama kendine yapılan saygısızlığı unutmayan taraftar