Ana içeriğe atla

Sprey...

Bir tribüncü olarak bir şehre ilk girdiğimde dikkat ettiğim şeylerden bir tanesidir duvar yazıları, grafitiler, sprey boyalar...Diğeri ise şehirde forma ve atkı ile gezen tribüncü çocuklar.
Az çok o şehrin sokaklarının bize kimlere ait olduğunu gösteriyor
.


Adana'ya gelenler bilirler zaten, söylemeye gerek yok.Şehrin her bir köşesinde imza vardır.
En güzel , en kalabalık, en çok okunacak yerler itina ile seçilir ve büyük bir özenle boyanır.Şehrin girişinde, tünel girişlerinde, tabelalarda bizi gördükçe gülümser.Hele onu siz yazdıysanız her baktığınızda ayrı bir şeyler hissedersiniz, mutlaka arkadaşlarınıza gösterirsiniz.Selamı çakar.


Ya da gidilen her deplasman stadına imza atılır ki oradaydık denir.
BAzen silmek için belediye ekipleri bile kurulur.
Bir uyarı mesajı verir aynı zamanda, ayık olunması konusunda uyarır.Bu şehirde annelerinizin dışarı çıkarken tembih ettikleri kötü çocukların olduğunu hatırlatır.




Stadlara, sokaklara, tribünlere hep sevdiğimizin adını vermediler
ama biz her duvara bilvesile adımızı yazarak yaşadık
Mavi ve spreyden boya ile
Yaşadıkça yaşanılası gelen...


Okumak için öne eğeceksin ki başını saygıyı gösteresin kutsal renklere :)







Kimi zaman bir sokak, kimi zaman bir otobüs durağı.Kimi zaman da bir lise tahtası

Yorumlar

Metin dedi ki…
en çok rahatsız olduğum konu... duvarlara ne olursa olsun yazılar yazılması, bence yanlış bir davranış. Metro yapılıyor tertemiz boyanıyor, ertesi gün duvarlarına yazılar yazılmış, yeni bir köprü inşa ediliyor, ertesi gün kolonları çizilmiş... Grafiti yapılacaksa yapılsın, grafiti sanatsal bir olay ama diğer yazılara karşıyım...

"Herkes aşkını yazmış duvarlara, ben seni sardım sakladım yarınlara"
Anonim dedi ki…
Metin Gül beyfendi gibi düşünüyorum.

Öyle yazılar var ki sadece çevre kirliliği ve antipati topluyor.. Sanatsal olan grafit tarzına ise evet...

Kamil Ateş
Anonim dedi ki…
Üstünde ADS yazan herşeyi seviyorum.

Ziya
togepy dedi ki…
Mavi sprey ile yazılmış ADS yazıları benim hoşuma gidiyor.
Onun dışında yazıların üstünü karalayıp yeni yazılanlar, aşk yazıları, kral devre gibi yazılar çevre kirliliğine giriyor bence :)
Tabii herkese göre değişir.
Bakmayın siz bendeki holigan ruhuna :)
türkayADS dedi ki…
Güzel yazılmış yazılar çok hoşuma gider...Hele ki gittiğin deplasmanlara yazmak ayrı bir zevk:),
Holigan mıyız neyiz:)
Anonim dedi ki…
2 sene kadar önceydi galiba.. İstanbul'da Maltepe'den taksiye bindim Gebze Organize Sanayi'ye gitmek için.. Taksici ile muhabbete girdirk .. Malum Futbol muhabetti.. abi ben Demirsporluyum dedim .. başka dedi.. başka da demirspor dedim:) ya ne Demirsporu falan diye söylendi .. Fenerliymiş hatta Fatih Terim de ADS li falan diye sözünü ettik.. Ben bilmem dedi , büyük takım Fener dedi..
o sırada tam Gebze'ye gelmek üzereyekn otoyol üzerinde bir üstgeçitin alt duvarında kocaman mavi bir duvar yazısı ..:) !! MAVİ ŞİMŞEKLER TEK BÜYÜK ADS !!
adamcağız kitlendi şoka girer gibi oldu.. daha da birşey demedim.. koltuklarım şişti..
Ozan Baysal

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ben Bunu Hak Ettim...

Bugüne kadar yazdığım en zor yazılardan biri bu.  Yanımda küçücük iki çocuk vardı maçta, sevdim onları öptüm. Hatta babası yorulmuştu da aldım onu omzuma maçı bir süre birlikte izledik. O esnada çocuğun nasıl heyecanlandığını gördüm. Bacakları kasılıyordu, boynumun sıkıştığını hissettim. Sonra bağırdı ve akabinde ellerini vücudunu titreme alacak kadar sıktı. Bu çocuk sanırım 4,5-5 yaşlarındaydı. Tam benim kızımın yaşlarında. İşte o anda aslında anlamalıydım hak ettiğimi bu belayı. Çünkü ben de çocuklarımı bu acıya götürüyorum. Onlar acıya doğru yürürken, ben her Demirspor deyişlerinde mutlu oluyorum. Her mavi-lacivert deyişlerinde mutlu oluyorum. Onlar da bana başarı videosu gönderiyorlar.   Ben böyle bir babayım işte. Çocuklarının bu tür videolarına bakıp, duygulanan mutlu olan bir babayım. Onlara mavili, armalı kıyafetler alıp ellerimle uçuruma götüren bir babayım. Tabi ki Allah belamı verecek.  Kendi isteğim dışında görev yerim değiştirildi. Ailem paramparça oldu. Ta

"akrep gibisin kardeşim"

Son birkaç gündür yaşanan transfer krizine dair bir şey demek istemiyordum ama en son Başkan'ın "ben gidiyorum o zaman" restine karşı artık bir ses çıkarayım dedim. Ama Başkan'a diyecek bir şey yok. Onun hali tavrı belliydi zaten; para bende istediğimi yaparım, istediğimi getiririm-götürürüm, kimseye hesap vermem... Daha önce, "ben olmasam Yenice'nin ötesine gidemezsiniz" diyenlerin 2020-2021 versiyonu. Aynı kafa, aynı sonuç. Ben gidiyorum der, gider; kalıyorum der, kalır. Memleketin hali bu.  Sorun, menajerin biriyle takımı oyuncağa çeviren bu tutumu "büyüksün Başkan" diye koşulsuz alkışlamaktı. T akımın imajını yerle bir ederken,  Tanju'su, Anderson'u, harcadığı bir ton parayla bir yanda da taraftara posta koymasını görmezden gelenlerde asıl sorun. Başarı istiyoruz diye ses çıkarmadık, kısık sesle konuştuk, dışarıya karşı da savunduk.  Taraftar her zaman doğruyu söylemiyor olabilir ama Demirspor taraftar olmadan başka tek adam takımla

Yeni Sezon Başlıyor

2020-2021 sezonu bizim için bugün başlıyor. Geçen sezon hem alışık olduğumuz hem alışmaktan bıktığımız duyguları yaşadık. Son haftalarda yükselen ivmeyle ilk ikiye girip, beklenmedik bir beraberlikle play-offa kalmamız, sonra finale çıkıp yine son anda hayalkırıklığına düştüğümüz, umutlanıp kahrolduğumuz günler... 2008'ten beri yazdığımız bu blogta, başarıdan ziyade hep üzüntülerden bahsettik. Başarıya gidecek yolun kendimizce güzergahını anlatmaya çalışarak... Yıllar önce çok az kişinin dillendirdiği o noktalar, neredeyse şimdi herkesin fikir birliği ettiği konular oldu. Ama buna rağmen başarı gelmeyince de artık sinirler iyice geriliyor.  Sezon sonunda TFF'nin garabet kararları ile yine tartışmalı günler geçirdik. Düşmenin kaldırılması saçmalığıyla 21 takımlı hale gelen Süper Lig'e play-off finalisti Demirspor alınmalı mıydı? 3. tamamladığımız lig performansı, ligin en çok gol atan takımı olmak, penaltılarla kaybettiğimiz play-off finali gibi  pek çok nesnel gösterge, ill