Ana içeriğe atla

Öğretmenler Günü...

Bugün sahip olduğum birçok şeyin temelini kendilerine borçlu olduğum öğretmenlerimi aradım. Bir çoğunu da yad ettim. Emeği hatırladım, hissettim. Çok daha zorlu koşullarda mesleklerini icra eden hocalarımıza kendi çapımda bir kez daha minnet duydum.

OECD ülkeleri içinde en fazla çalışan öğretmenler bizde. Buna gizli saklı verilmeye çalışılan, verilmek zorunda kalınılan özel dersleri dahil etmiyoruz...

Konu kazanılan gelire gelince maalesef çalışma ile ters orantılı... OECD ülkelerinin yarısı anca ediyoruz...

Göreve başladıklarından en üst kademeye gelene kadar refahında yaşanan net artış %25. Bu rakam Almanya'da %33, Portekiz'de %157, İrlanda'da %88, OECD ortalamasında %71. Çekilen çileye maddi anlamda değmiyor bile anlayacağınız.

Çarpıklıklar diz boyu. Onları ise büyük ölçüde maneviyat ayakta tutuyor. Eğitimli işgücü ekiyorlar ülkemiz topraklarına. Her ürün aldıklarında sıkıntılarına değdiğini hissediyorlar. Hele bir de hatırlanırsa, yaşadıkları hazzı sormayın gitsin. Ellerinizden öpmekten başka birşey gelseydi keşke elimden.

Böyle olsun istemezdin, değil mi Atam?

Şimdi öğretmenler günü kutlu mu olsun? Kutlu olsun.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Beşiktaş: 3 - Adana Demirspor: 3

 Demirspor bu; her an her şey mümkün. Oyuncular değişse de hem dibe vurup hem son saniyeye kadar heyecan yaşatmak geleneği değişmiyor.  İstanbul'da İnönü'de 3-0'dan maç çevirmek büyük iş. Takımın gerçek gücünü gösterdiği, belki de sezona merhaba dediğimiz maç oldu... Balotelli beklediğimiz patlamayı yaptı; İstanbul' da olması tesadüf değil. İlk yarıda acemice hatalar, Sinan ve Ferhat'ın dağılması, rakibin dalga dalga gelişini durduramamak can sıktı. Aslında kötü değildik ama rakip çok iyi başladı. İkinci yarı başında 3. Golü de yiyince moraller bozuldu. Ama işte Demirspor bu! Yaptı yapacağını... Rakibin oyuncu değişikliklerini lehimize çevirdik. 60. Dakikadan sonra Vargas ve Balotelli'nin şutları son dakikaya kadar umudu taşıdı. Assombalonga'nın dokunuşuyla 1 puana uzandık. Tebrikler, teşekkürler takım; devamı gelsin... 

Karagümrük: 4 - Adana Demirspor: 0

 Kötü başladığımız lige daha da kötüye giderek devam ediyoruz. Çok net bir yenilgiyle gerçeğin tokatını yedik: Sorun Samet Aybaba'da değildi.  Balotelli'yi kontrol altında tutsun diye gelen İtalyan hoca, 15 günde takımı daha iyi hale getirmek yerine tamamen dağıtmış. Çok kötü bir oyunla farklı bir yenilgi aldık ve umarım bu alınan yanlış kararların geri dönüşü için bir dönüm noktası olur. Bir kişinin keyfiyle takım yönetilmez! 

İtler Çakallar Vınlayanlar

 Kimse Demirspor taraftarına itler çakallar diyemez; kimse böyle bir sözün söyleneceği ortam yaratamaz.  Buna teşebbüs edenler oldu tabii ama unutulup gittiler. Bugüne kadar bu takımın sadece ama sadece kendine muhtaç olduğunu sanan onca kişi gelip geçti. Vikipedia'da Adana Demirspor sayfasına bakın, ne çok isim var. Zannettiler ki hepsi tek, değişilmez. Ama Demirspor'a musallat ettikleriyle birlikte çekip gittiler.  "Ben olmazsam Yenice'yi geçemezseniz" diyen Aytaç Durak ve hüküm sürdüğü yıllarda, onun ağzının içine bakanlar, sarı zarflarından medet umanlar, İstanbul takımlarını destekleyenler, topuğuna basıp gezenler, iki çift lafı bir araya getiremeyenler, kayyumla tehdit edenler, borcu kongreye doğru katlayarak büyütenler, öldük bittik geberdik gittik diyenler... Hepsi vınlayıp gittiler.  Kim kaldı? Taraftar olan, içimizden biri, Bekir Çınar kaldı mesela. Demirspor için emek, zaman, para harcayana saygı duyan ama kendine yapılan saygısızlığı unutmayan taraftar