Ana içeriğe atla

Kongre?

Nefret söylemi yaymadan derdimizi anlatmaya çalışıyoruz, hakaret etmeden, sayıp sövmeden... Sakin sakin kongre yazısı yazmak mümkün mü? Kongre-kangren alegorisini daha önce de yapmıştık. Ama bitmiyor. Kongreler, kangren olmaya devam ediyor. Bugün toplanamayan kongre ile gördük ki, kongre kararı aslında camianın gazını almak için bir yoldu. Kimse yok, biz yönetmeye -lütfetmeye- devam ediyoruz diyecekler gelecekhafta... İkinci bir liste beklentisi var: sivil bir yönetim beklentisi... Olabilir mi? 2008'te Mehmet Gökoğlu geldiğinde de "yaşasın, bağımsız yönetim" geliyor diye sevinmiştik. Ama sonra gördük ki, "Aytaç Durak olmazsa, belediye olmazsa olmaz"cılar kervanına girdi kendisi. Mehmet Gökoğlu, 2009'da "düzene teslim oldum" istifa ettikten sonra, düzenin tesisi için yeniden görevlendirildi Levent Özveren tarafından. Yıllar içinde gördük ki Gökoğlu zihniyeti, Aytaç Durak-Mustafa Tuncel çizgisinin devamıdır. Bu çizgi, bu zihniyet, yıllardır bir ton futbolcu getirdi ama başarı getirmedi. Rahmetli Bekir Çınar, bu döngüyü kırmaya çalıştı; o da Gökoğlu yönetimlerinden başkanlığa çıkmıştı, düzene teslim olmamak istedi ama başaramadı. Şimdi yeniden sivil yönetim, tam bağımsız Demirspor beklentimiz bir köşede, toplanamayan ve kangren olan kongreler bir köşede. Aradaki bağlantıyı tribün kuracak, taraftar tavrını gösterirse birşeyler olacak. Yoksa futbolcular gelip gidecek ve Durak-Tuncel-Gökoğlu zihniyeti bizi başarısız kılmaya devam edecek! Sizin kongreleriniz bizim kangrenimiz oldu! Sizi bu camiadan atmadan bize yaşam alanı kalmayacak; bunu biliyoruz!

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nesrin'in Hikayesi : "15 Saat 47 Dakika…Ve Toprak…"

Ön-Not: Nesrin Olgun Aslan’ın hikayesini yazmaya başladığımda kimi zaman soğuk bir suyun ve karanlığın içinde, kimi zaman sonunda varabildiğim bir kıyıda hissettim kendimi. Yazmaya devam ederken önce zor tutuyordum gözyaşlarımı, bir noktadan sonra akmaya başladı hepsi. Yazımı, ağlayarak bitirebildim ancak…Kendisinin web sitesinden (http://www.nesrinolgun.com) ve dönemin Hürriyet Londra Temsilcisi Faruk Zapçı’nın anılarından yararlandım, teşekkürlerimi sunuyorum…Çok uzatmadan, Nesrin’in Hikayesi’ne başlıyorum… 1964 Adana Yüzme havuzunun kenarında 7 yaşında kara kuru bir kız çocuğu duruyor. Havuzun içinde Adana Demirspor Kulübü yüzücüleri. Erkekler çoğunlukta. Küçük kız etrafına bakıyor. Sadece 4 kız çocuğu var. Nesrin, Adana Demirspor’un 4 kızından biri oluyor o gün…Giriyor havuza. 1973 – 1975 Adana Nesrin, 16 yaşında. Yüzüyor. 7 yaşında girdiği havuzdan, kısa mesafede 100’e yakın madalya ve şilt çıkartıyor. Kışları masa tenisi oynuyor, Türkiye 2.liği, Türkiye 3.lüğü var. 17 yaşında mar...

Tehlikeli Hareketler...

Mondiali den gelen güzel haberler içimizi açarken, yüzümüzden gülücüklerin eksilmemesi temennisi ile başlamak istiyorum yazıma.. Onur kardeşimin yazdığı "Mavi Lacivert, turuncu beyaz Adana" yazısını okumamdan çok kısa bir süre sonra, bir haber portalında rastladığım bir olayla irkildim.. "Bursasporlu taraftarlar, İstanbul takımlarının Bursa'da açtığı mağaza ve futbol okullarına tepki gösterdi" diye başlıyordu yazı , Atatürk stadı önünde yaklaşık 200 taraftarın toplanarak İstanbul takımlarının Futbol okullarını ve ürünlerini Bursa şehrinde görmek istemediklerini bir protesto eylemiyle açıkladıklarını bildiriyordu.. Bu grup adına açıklama yapan şahsı muhterem(!) ''Açık ve net olarak söylüyoruz. Bu son uyarımızdır. Bunun yanısıra, bu takımlara ait tanıtıcı ilanların asılmasına izin veren Bursa Büyükşehir Belediyesi ile mağazaların bulunduğu alışveriş merkezlerini de kınıyoruz'' diye de eklemiş .. Blogumuzda okuduğum bu yazının hemen ardından bu habe...

Ahmet Abi...

"O Deli, Kara Çocuk"* Ahmet Kaya; "mümkünse farzedin yaşamamıştır..." Rüzgârım ancak böyle büyük olabilirdi. Ama sen benim için hep kürkçü dükkânı oldun. Ne zaman rakı içmek istesem ya da elimde bir birayla Kadıköy'ün oradaki kayalıklarda otursam, sen vardın dilimde, hangi şarkın olursa olsun, fark etmedi ... Ahmet Kaya, bence Başım Belada albümünün kapağındaki fotoğraftan, dünyaya biraz kostak, az buçuk kibirle bakan, tehlikeli şiir okuyan bir adamdı. O fotoğrafta, üzerindeki palto, babamın uzun yıllar giydiği pal-toya handiyse aynı denecek kadar benziyordu. Hayata sataşan bir adamdı Kaya, tekinsiz... Başım Belada çıktığında yazdı. Çınarcık'a gidiyordum o yaz. Mavi Marmara vapurunun üst katında mavi tahta masalar ve sandalyeler vardı. Biraya başladığıma göre lisede olmalıyım. Tek başına, kirpikleri gölgeli bir çocuk. Nasıl unuturum sözleri: "Bizi güllerin iklimi tüketti / Dudağı yoran bir söze kırıldık / O vahşi beyaz at / Alıp başını gitti / Bir yaz ...