Ana içeriğe atla

Kolbastı'da sıra bizde...

Resim
Yazan:

Bu sezonun en popüler sevinç gösterisi sanıyorum Kolbastı. Trabzonspor'la beraber başlayan bu güzel sevinç gösterisi gün geçtikçe diğer takımlara da sıçrıyor. Geçen hafta Alanyaspor, bize karşı aldığı galibiyeti kolbastıyla kutlamıştı. Bu hafta sıra bizde...Ben, gayet güzel buluyorum bir sevinç gösterisi olarak. Kendi fikrimce, yengeç dansından daha sempatik örneğin. Zamanında Bursaspor'un başlattığı bir timsah yürüyüşü vardı, o da güzeldi.

Başarı arttıkça, kendimize has bir şeyler geliştirsek aslında biz de. "İşte bu Demirspor'un sevinci" dedirtecek bir şeyler...Önerisi olan varsa, yorum kısmına beklerim...

(Bu arada, başta Trabzonlu gençler olmak üzere, halk danslarına gönül vermiş bir çok insan kolbastının tanınması için hayli yoğun bir çaba içerisindeler. Halk kültürlerinin yaşatılması için yaptıklarını çok önemli buluyor ve destekliyorum. Ayrıntılı bilgi isteyenler www.kolbasti.org adresini ziyaret edebilirler)

(foto, Kebabman'den...)
Etiketler:

Yorumlar

H.C. dedi ki…
bu galibiyetten sonra kolbastı oynamak olur mu abi ama ya durumumuz ortada.
9 Şubat 2009 20:55
vertumnus dedi ki…
doğru söylüyosun H.C. , kendi blogunda eklediğin yazıyı da gördüm, ona da katılıyorum aslına bakarsan...

Sadece, kendim adına konuşayım, şu son dönemde öyle bunalmışım, öyle mutsuz olmuşum ki değişik bir şey olunca hoşuma gitti benim. Yoksa dediğim gibi, değerlendirmelerine katılıyorum
10 Şubat 2009 09:36
ADE dedi ki…
Madem Adanalıyız.. bize uzak kültürdeki kolbastı yerine patlatalım bir Adana Çiftetellisi, dadından yenmez :)
12 Şubat 2009 14:21
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nesrin'in Hikayesi : "15 Saat 47 Dakika…Ve Toprak…"

Yazan:
Ön-Not: Nesrin Olgun Aslan’ın hikayesini yazmaya başladığımda kimi zaman soğuk bir suyun ve karanlığın içinde, kimi zaman sonunda varabildiğim bir kıyıda hissettim kendimi. Yazmaya devam ederken önce zor tutuyordum gözyaşlarımı, bir noktadan sonra akmaya başladı hepsi. Yazımı, ağlayarak bitirebildim ancak…Kendisinin web sitesinden (http://www.nesrinolgun.com) ve dönemin Hürriyet Londra Temsilcisi Faruk Zapçı’nın anılarından yararlandım, teşekkürlerimi sunuyorum…Çok uzatmadan, Nesrin’in Hikayesi’ne başlıyorum… 1964 Adana Yüzme havuzunun kenarında 7 yaşında kara kuru bir kız çocuğu duruyor. Havuzun içinde Adana Demirspor Kulübü yüzücüleri. Erkekler çoğunlukta. Küçük kız etrafına bakıyor. Sadece 4 kız çocuğu var. Nesrin, Adana Demirspor’un 4 kızından biri oluyor o gün…Giriyor havuza. 1973 – 1975 Adana Nesrin, 16 yaşında. Yüzüyor. 7 yaşında girdiği havuzdan, kısa mesafede 100’e yakın madalya ve şilt çıkartıyor. Kışları masa tenisi oynuyor, Türkiye 2.liği, Türkiye 3.lüğü var. 17 yaşında mar...
10 yorum
Devamı

Tehlikeli Hareketler...

Yazan:
Mondiali den gelen güzel haberler içimizi açarken, yüzümüzden gülücüklerin eksilmemesi temennisi ile başlamak istiyorum yazıma.. Onur kardeşimin yazdığı "Mavi Lacivert, turuncu beyaz Adana" yazısını okumamdan çok kısa bir süre sonra, bir haber portalında rastladığım bir olayla irkildim.. "Bursasporlu taraftarlar, İstanbul takımlarının Bursa'da açtığı mağaza ve futbol okullarına tepki gösterdi" diye başlıyordu yazı , Atatürk stadı önünde yaklaşık 200 taraftarın toplanarak İstanbul takımlarının Futbol okullarını ve ürünlerini Bursa şehrinde görmek istemediklerini bir protesto eylemiyle açıkladıklarını bildiriyordu.. Bu grup adına açıklama yapan şahsı muhterem(!) ''Açık ve net olarak söylüyoruz. Bu son uyarımızdır. Bunun yanısıra, bu takımlara ait tanıtıcı ilanların asılmasına izin veren Bursa Büyükşehir Belediyesi ile mağazaların bulunduğu alışveriş merkezlerini de kınıyoruz'' diye de eklemiş .. Blogumuzda okuduğum bu yazının hemen ardından bu habe...
30 yorum
Devamı

Ahmet Abi...

Yazan:
"O Deli, Kara Çocuk"* Ahmet Kaya; "mümkünse farzedin yaşamamıştır..." Rüzgârım ancak böyle büyük olabilirdi. Ama sen benim için hep kürkçü dükkânı oldun. Ne zaman rakı içmek istesem ya da elimde bir birayla Kadıköy'ün oradaki kayalıklarda otursam, sen vardın dilimde, hangi şarkın olursa olsun, fark etmedi ... Ahmet Kaya, bence Başım Belada albümünün kapağındaki fotoğraftan, dünyaya biraz kostak, az buçuk kibirle bakan, tehlikeli şiir okuyan bir adamdı. O fotoğrafta, üzerindeki palto, babamın uzun yıllar giydiği pal-toya handiyse aynı denecek kadar benziyordu. Hayata sataşan bir adamdı Kaya, tekinsiz... Başım Belada çıktığında yazdı. Çınarcık'a gidiyordum o yaz. Mavi Marmara vapurunun üst katında mavi tahta masalar ve sandalyeler vardı. Biraya başladığıma göre lisede olmalıyım. Tek başına, kirpikleri gölgeli bir çocuk. Nasıl unuturum sözleri: "Bizi güllerin iklimi tüketti / Dudağı yoran bir söze kırıldık / O vahşi beyaz at / Alıp başını gitti / Bir yaz ...
15 yorum
Devamı