Gönüldaşlara...

"Ziyadesiyle hasreti geçikmiş sevgi kırıntıları topladım ben akşama doğru sevgiliden...."

Bende topladım ama kırıntı değil ümit...
Tek sevgilim tek aşkım MAVİ ŞİMŞEĞİM,
ben kırıntıdan daha çok şeye sahibim...

Dostlar sevdası dağlara yazılmış dervişler gibi olacaklar kalplerimiz yada yeniden çocukluğuna döneceği için sevinçten deliye dönmüş bir seksenlik ihtiyar misali çılgına döneceğiz...
Gideceğimiz yolun uzunluğundan değil ama hasreti çok biriktidiğimizden, sevgimizi dizginleyemediğimizden ve en etkilisi de galiba çokça deliliğimizden...
Son günlerde çok çirkeflik gördük hatta insanların şeref ve haysiyetleri ile ilgili yorumlara bile girebilecek duruma geldik ama kendimizden takımımızdan bir an olsun şüphe etmedik, etmeyeceğiz, biz onu hep seveceğiz...
Biz onu yarında seveceğiz...

Gönüldaşlarım gidilecek yolları uzatma zamanı geldi...
Vuslatla sevişme zamanı geldi...
Yola çıkma zamanı çok yakında, geldi...
Şimdi söz verme zamanı...
Bu yolda asla yanlız yürümeyen bu takımı, tek başımıza kalsak dahi bırakmama,
O istese bile onu terketmeme andı içelim,
Biz başkaları gibi takımımız düştüğünde ilk tekmeyi atmadan, onun yiyeceği son tekmeye kadar üstlenmek sözünü verelim...

Aslında boşa nefes tüketiyorum, siz o sözü ben zikretmeden çok önce verdiniz...
Siz bu takımı çok sevdiniz teşekkürler...